Νέα έρευνα: Ψάρια, καβούρια, καραβίδες νιώθουν πόνο όπως κι εμείς

Έχουν και τα ψάρια συναισθήματα.
Ειδικοί υποστηρίζουν ότι τα πλάσματα αυτά νιώθουν πόνο όπως οι άνθρωποι – και θα έπρεπε να έχουν καλύτερη μεταχείριση. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα ψάρια διαθέτουν πολύ καλή μνήμη, χτίζουν πολύπλοκες δομές, χρησιμοποιούν εργαλεία, και παρουσιάζουν συμπεριφορές που έχουν παρατηρηθεί σε πιθηκοειδή.

Ο καθηγητής Culum Brown του Πανεπιστημίου Macquarie στην Αυστραλία (Τμήμα Βιολογικών Επιστημών), υποστηρίζει ότι τα ψάρια έχουν πολύ καλή μνήμη, ζουν σε πολύπλοκες κοινωνικές δομές, έχουν πλήρη γνώση των ατόμων που αποτελούν την κοινότητά τους, και μαθαίνουν το ένα από το άλλο. Έχουν πολιτιστικές παραδόσεις και αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους.

 Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στην έκδοση Animal Congition, τα ψάρια παρουσιάζουν επίσης σημάδια μακιαβελικής νοημοσύνης, όπως συνεργασία, συμφιλίωση. Ο καθηγητής Brown δηλώνει ότι οι πρωταρχικές αισθήσεις των ψαριών είναι εξίσου καλές και σε κάποιες περιπτώσεις καλύτερες από αυτές των ανθρώπων. Το επίπεδο πνευματικής πολυπλοκότητας που παρουσιάζουν τα ψάρια, είναι στην ίδια στάθμη με αυτήν των περισσότερων σπονδυλωτών, ενώ υπάρχουν αποδείξεις ότι τα ψάρια νιώθουν πόνο με τον ίδιο τρόπο που πονούν και οι άνθρωποι. Αν και ο εγκέφαλος των ψαριών διαφέρει από τους εγκεφάλους άλλων σπονδυλωτών, ωστόσο τα ψάρια διαθέτουν συγκριτικές δομές που εκτελούν παρόμοιες λειτουργίες.

Ο καθηγητής Brown πιστεύει ότι εφόσον κάποια από τα ζώα που βρίσκονται στο επίπεδο των ψαριών, θεωρούνται αισθανόμενα όντα, τότε και τα ψάρια πρέπει να συμπεριληφθούν στην κατηγορία αυτή, και επιτέλους να αναθεωρήσουμε τη μεταχείρισή τους. «Αν και οι επιστήμονες δεν μπορούν να προσφέρουν μία απόλυτη απάντηση όσον αφορά στο επίπεδο ενσυναίσθησης που διαθέτουν τα σπονδυλωτά ζώα, υπάρχει σωρεία αποδείξεων που καταδεικνύουν ότι τα ψάρια διαθέτουν συμπεριφορές, αναγνώριση, και αντίληψη του πόνου, που θα έπρεπε να μας κάνει να τους δώσουμε τον ίδιο βαθμό προστασίας που προσφέρουμε σε άλλα σπονδηλωτά», είπε. «Πρέπει να συμπεριλάβουμε τα ψάρια στον ‘κύκλο ηθικής μεταχείρισης’ και να τους προσφέρουμε την προστασία που αξίζουν.»

Αν τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας γίνουν αποδεκτά, οι συνέπειες θα είναι τεράστιες για την αλιευτική βιομηχανία, ενώ θα πρέπει να αλλάξει και η χρήση των ψαριών για πειράματα σε εργαστήρια. Ο καθηγητής Brown θεωρεί ότι ο κόσμος αδιαφορεί για τα ψάρια γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν τα ζώα ως κατοικίδια ή τροφή, και δεν τους δείχνουν το σεβασμό που αξίζουν ως αισθανόμενα και ευφυή πλάσματα. Η πρόσφατη έρευνα βρήκε ότι οι καραβίδες αισθάνονται στρες όπως και οι άνθρωποι και ηρεμούν με τον ίδιο τρόπο αν τους χορηγηθούν φάρμακα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που καταγράφονται ξεκάθαρα σημάδια στρες σε είδη χωρίς σπονδυλική στήλη.

Σε έρευνα που κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα, οι ερευνητές εξήγησαν πως το στρες διαφέρει από το αίσθημα του φόβου, το οποίο είναι ένα συναίσθημα που ακόμη και τα πιο απλοϊκά ζώα μπορούν να νιώσουν. […] Ο Δρ. Daniel Cattaert, του πανεπιστημίου του Bordeaux είπε: «Τα αποτελέσματα δίνουν έμφαση στην ικανότητα των ασπόνδυλων να παρουσιάσουν συναισθήματα που συναντάμε στα θηλαστικά.»

Με πληροφορίες από την Dailymail και το άρθρο της Σάρα Γκρίφιθς (19/6/2014 - "Fish have feelings too")

Διαβάστε επίσης:
Τα καβούρια νιώθουν πόνο…και τον θυμούνται
Τα ψάρια δεν είναι λαχανικά!

18o Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Αθήνας

Ντοκιμαντέρ: Vegucated

Τι συμβαίνει όταν τρεις κρεοφάγοι αποφασίζουν να γίνουν βίγκαν για 6 εβδομάδες; 
Δείτε όλο το ντοκιμαντέρ online.
http://youtu.be/19qSsUI79Ro

Μέχρι το 2050 θα έχουμε γίνει όλοι χορτοφάγοι

ΣΥΜΦΩΝΑ με το Διεθνές Ινστιτούτο Νερού στη Στοκχόλμη, «δεν θα υπάρχει αρκετό νερό για τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις που θα πρέπει να εξυπηρετήσουν 9 δισεκατομμύρια ανθρώπων, τον αναμενόμενο δηλαδή πληθυσμό έως το 2050, αν συνεχίσουν να ισχύουν οι μέχρι τώρα διατροφικές συνήθειες του δυτικού κόσμου». Οι άνθρωποι σήμερα λαμβάνουν περίπου το 20% των πρωτεϊνών τους καθημερινά από το κρέας και τα παράγωγά του.

Η έκθεση του Ινστιτούτου, όμως, αναφέρει ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να μειώσουν το ποσοστό αυτό στο 5% έως το 2050, προκειμένου να εξισορροπήσουν τη «σημαντική έλλειψη νερού» που θα σημειωθεί σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Άνιση κατανομή αγαθών Στο ερώτημα «γιατί δεν παράγεται περισσότερη τροφή», υπάρχει ένα αντικρουόμενο φαινόμενο. «Εννιακόσια εκατομμύρια άνθρωποι πεινάνε και 2 δισεκατομμύρια υποσιτίζονται, παρά το γεγονός ότι η κατά κεφαλήν παραγωγή τροφίμων εξακολουθεί να αυξάνεται» αναφέρει η έκθεση.

 Με το 70% των διαθέσιμων υδάτινων πόρων να χρησιμοποιούνται στη γεωργία, η παραγωγή περισσότερων τροφίμων για τα επιπλέον δύο δισεκατομμύρια ανθρώπων που θα προστεθούν στον πλανήτη μας έως το 2050, θα απαιτήσει ακόμη περισσότερο νερό. Όμως το μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων υδάτινων πόρων καταναλώνεται σήμερα για το πότισμα χωραφιών, στα οποία καλλιεργούνται είδη φυτών που χρησιμοποιούνται στην εκτροφή των ζώων. Έτσι, η χορτοφαγία, λένε οι επιστήμονες, είναι η μόνη επιλογή που έχουμε για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.

 Κατά συνέπεια, μια αποχή από το κρέας και στροφή προς τις χορτοφαγικές δίαιτες θα μπορούσε να συμβάλλει θετικά στην απελευθέρωση μεγάλων τμημάτων καλλιεργήσιμης γης που σήμερα διατίθενται για την παραγωγή τροφής για τα ζώα. Το ένα τρίτο της γεωργικής γης σήμερα χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια ζωοτροφών. Επιπλέον, η διατροφή που στηρίζεται πάνω στο κρέας και τα παράγωγά του απαιτεί 10 φορές μεγαλύτερη κατανάλωση νερού από μια χορτοφαγική δίαιτα.

 Η έκθεση δημοσιεύτηκε με την ευκαιρία της έναρξης της «Εβδομάδας του Νερού» και το ετήσιο διεθνές συνέδριο που πραγματοποιείται στην Στοκχόλμη. Αλλά ενώ οι προβλέψεις ακούγονται ζοφερές, τα στοιχεία που διαθέτουμε για το νερό σήμερα, σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι ήδη πολύ ανησυχητικά. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Νερού, 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς καθαρό, πόσιμο νερό.

πηγή: http://www.youmagazine.gr/wordpress/2012/08/water-crisis/

Animal Ethics: Βίγκαν Κουζίνα και Ομιλία