Κλειστόν λόγω διακοπών

Το μπλογκ θα παραμείνει ανενεργό
για τον επόμενο μήνα λόγω διακοπών.
Εις το επανιδείν!

Ρυθμός σφαγής ζώων στις ΗΠΑ το 2008...

και κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται χειρότερα...όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε όλες τις άλλες χώρες, ειδικά με τον ασιατικό κόσμο να αλλάζει διατροφικές συνήθειες και να τρώει όλο και περισσότερο όπως οι Αμερικάνοι.

Ισχύει πάντα το "(παν) μέτρον άριστον";

Αναδημοσίευση κειμένου της Έλσας από το Φόρουμ Χορτοφαγίας (www.vegan.gr)
Ευχαριστούμε τη Δεινομάχη για το αρχικό λινκ.

Ένα επιχείρημα που ακούμε συχνά, όταν πιάνουμε κουβέντα για την βίγκαν στάση ζωής, και ειδικά όταν πρόκειται για τη διατροφή, είναι το περίφημο «όλα με μέτρο». Οι συνομιλητές μας θεωρούν ότι η άποψή μας είναι ακραία γιατί «όλα χρειάζονται στον άνθρωπο» φτάνει να μην κάνει καταχρήσεις.
Μερικοί μάλιστα επικαλούνται και αρχαία ρητά του τύπου «(παν)μέτρον άριστον» για να δώσουν περισσότερο κύρος στην άποψή τους.

Είναι όμως αυτό ένα επιχείρημα που μπορεί να σταθεί;

Διάβασα πρόσφατα ένα σχετικό κείμενο που πολύ μου άρεσε, (με πολύ ιδιαίτερο ύφος που δεν θα μπορούσα να μεταφέρω σε κατά λέξη μετάφραση), όπου με πολύ γλαφυρό τρόπο διατυπώνονται αφοπλιστικά αντεπιχειρήματα που θα προσπαθήσω να μεταφέρω κάπως πιο ελεύθερα παρακάτω.

Αν όλα λοιπόν χρειάζονται, αλλά «με μέτρο», θα μπορούσε κανείς να πει ότι και τα παρακάτω είναι αποδεκτά:

• Βιασμός με μέτρο.
• Γενοκτονία με μέτρο.
• Σκλαβιά με μέτρο.
• Σφαγή με μέτρο.
• Τρομοκρατία με μέτρο.
• Αδικία με μέτρο.
• Ηρωίνη με μέτρο.
• Κακοποίηση παιδιών με μέτρο.
• Ενδοοικογενειακή βία με μέτρο.

Βλέπετε που οδηγεί αυτή η λογική; Όσοι επικαλούνται το επιχείρημα αυτό, εννοώντας ότι λίγο από κάτι -ακόμα κι αν κάτι είναι κακό ή βλαβερό- δεν θα σε βλάψει, ξεχνούν ή δεν θέλουν να σκέφτονται, ότι μπορεί κάλλιστα να βλάψει ή να σκοτώσει κάποιον άλλον.
Όπως, ας πούμε, στην περίπτωση των αλλαντικών. Μπορεί διατροφικά να μην είναι η καλύτερη επιλογή, αλλά ένα λουκανικάκι πότε-πότε, δεν πρόκειται να σε σκοτώσει, όπως δεν θα σε βλάψει λίγο τυράκι ή ένα αυγουλάκι πού και πού. Σωστά;
Ναι, αλλά… Εκείνο που δεν λέγεται είναι ότι όλα τα αισθανόμενα πλάσματα που εμπλέκονται στην παραγωγή των παραπάνω τροφίμων, υποφέρουν, βασανίζονται, και τελικά χάνουν την ζωή τους σε αυτή τη διαδικασία, ανεξάρτητα από την ποσότητα που θα καταναλώσει κάποιος. Όταν λοιπόν λέμε «τα πάντα, αλλά με μέτρο» να ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό.

Το κείμενο τελειώνει επισημαίνοντας ότι τα αντεπιχειρήματα αυτά μπορεί να είναι πολύ εύστοχα, θέλουν όμως πολύ προσοχή στο πώς θα χρησιμοποιηθούν γιατί πολύ εύκολα μπορεί να εκληφθούν σαν δείγμα επικριτικότητας και αδιαλλαξίας από μέρους μας και να απωθήσουν τον συνομιλητή μας αντί να τον πείσουν…

Προβολή Earthlings

μετά την ταινία θα ακολουθήσει συζήτηση

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, 22:00
στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μικρόπολις (2ος όροφος)
Βενιζέλου και Βασ. Ηρακλείου 18, Θεσσαλονίκη

Από το : http://antispe-gr.blogspot.com/

Δελτίο τύπου ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ για την Ημέρα των Ζώων

Η 4η Οκτωβρίου ορίστηκε σαν Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων σ’ένα οικολογικό συνέδριο στη Φλωρεντία το 1931. Η ημέρα αυτή επιλέχθηκε τιμώντας παράλληλα τη μνήμη του Αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης, προστάτη των ζώων, με σκοπό να τονίσει τη δεινή θέση των ειδών υπό εξαφάνιση. Με τον καιρό όμως, στη μέριμνα του οργανισμού της 4ης Οκτωβρίου συμπεριληφθήκαν όλα τα είδη και σήμερα πλέον γιορτάζεται παγκοσμίως σαν ημέρα όλων των ζώων.

Έτσι, τα ζώα του κόσμου μπορεί να απέκτησαν τη δική τους μέρα, όμως 78 χρόνια αργότερα, δεν κατέκτησαν ακόμα τα βασικά τους δικαιώματα στη ζωή, την ελευθερία και την ευζωία. Κι αυτό γιατί η ανθρωπότητα συνεχίζει να τα αντιμετωπίζει σα σκλάβους, καταναλωτικά αντικείμενα και παραγωγικές μηχανές, ενώ σαν ένας σύγχρονος Λεβιάθαν εξακολουθεί:

- να σφαγιάζει ετησίως πάνω από 60 δισεκατομμύρια ζώα και να αλιεύει 75 έως 145 εκατομμύρια τόνους ιχθυηρών (από τους οποίους τα 2/3 γίνονται ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια για την εκτροφή των ζώων φάρμας) για να ικανοποιήσει τους γευστικούς της κάλυκες,
- να γδέρνει πάνω από 60 εκατομμύρια ζώα για να οικειοποιηθεί τη γούνα τους,
- να κυνηγάει άμετρα ζώα του αέρα, της στεριάς και της θάλασσας στο όνομα της ψυχαγωγίας, της άθλησης και της τόνωσης της «ανδρικής» της δύναμης (παραφράζοντας τα λόγια της Αντιπροέδρου της ΡΕΤΑ, οι κυνηγοί νιώθουν ικανοποίηση και ηδονή όταν κρατάνε στα χέρια τους αυτούς τους «τεράστιους φαλλούς»),
- να κατακρεουργεί 150 έως 180 εκατομμύρια ζώα για ερευνητικούς, στρατιωτικούς, ιατρικούς και κοσμετολογικούς σκοπούς,
- να κακοποιεί, βασανίζοντας, δηλητηριάζοντας, πολτοποιώντας και κρεμώντας καθημερινά χιλιάδες ζώα για να εκτονώνει τις χονδροειδείς και βίαιες ορμές της.

Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2007 από το «Ευρωβαρόμετρο», έδειξε ότι το 93% των Ευρωπαίων θεωρεί ηθική υποχρέωση τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Όμως, για να φτάσουμε από τη θεωρία στην πράξη χρειάζεται να αφυπνίσουμε τη συνείδησή μας για να απελευθερώσουμε τα αδερφά προς εμάς πλάσματα. Χρειάζεται να αντιληφθούμε την παράλογη αντιμετώπισή μας και τη σχιζοφρενική στάση μας απέναντι στα ζώα, όταν από τη μια έχουμε αγκαλιά το γουνοφόρο ζώο σαν κατοικίδιο σύντροφο και από την άλλη το φοράμε σα γιακά του μπουφάν μας ή το σερβίρουμε στιφάδο στο γεύμα μας. Όταν από τη μια διακοσμούμε με ζωάκια τα δωμάτια των παιδιών μας και τους λέμε χαριτωμένες ιστοριούλες γι’αυτά και από την άλλη τα καταβροχθίζουμε ικανοποιώντας τις γαστρονομικές μας απολαύσεις.

Ο Σύλλογος ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (ΠΟΦΥΖΩ), ζητάει τη νομική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ζώων και την αντιμετώπισή τους «σαν άτομα που έχουν μια βιογραφία και όχι απλά μια βιογραφία», σα συναισθανόμενα πλάσματα που «είναι κάποια κι όχι κάτι», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε και ο πρωτοπόρος φιλόσοφος Τοm Regan, που ήρθε στην Αθήνα για να μιλήσει για τα δικαιώματα των ζώων στην εκδήλωση που έγινε στις 24 Ιουνίου 2009.

Επίσης, ζητάμε η 4η Οκτωβρίου να είναι ημέρα αποχής από την αγορά και κατανάλωση κρέατος και όλων των ζωικών προϊόντων, είτε αυτά προέρχονται από τις κτηνοτροφικές μονάδες και τη βιομηχανία κρέατος, είτε από τις παραδοσιακές και βιολογικές φάρμες.

Δε θέλουμε φάρμες με προδιαγραφές, αλλά ΚΑΘΟΛΟΥ ΦΑΡΜΕΣ.
Δε θέλουμε μεγαλύτερα κλουβιά, αλλά ΑΔΕΙΑ ΚΛΟΥΒΙΑ.

Τέλος, ο ΠΟΦΥΖΩ εύχεται τα ζώα να αποκτήσουν τους δικούς τους εκπροσώπους στη νέα βουλή που θα προκύψει στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 που τυχαίνει φέτος να συμπίπτουν με την τιμητική τους, τιμώντας έτσι ουσιαστικά τη μέρα αυτή.

Για τον ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ

H Πρόεδρος
Ρόζα Μηνακούλη

http://pofyzo.blogspot.com/

Φίλοι ή τροφή;

Friends or Food? from V3G4N on Vimeo.

http://elliniko-ar-media-arxeio.blogspot.com/

Κοτόπουλα αλέθονται ζωντανά

Μυστική έρευνα σε πτηνοτροφείο
αποκαλύπτει πως αλέθονται ζωντανά τα κοτοπουλάκια

Η οργάνωση Mercy for Animals μόλις έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο και λεπτομέρειες σχετικά με την πρόσφατη μυστική έρευνα που πραγματοποίησαν – αυτή τη φορά σε ένα εκκολαπτήριο όπου τα πτηνοτροφεία, μικρά και μεγάλα, προμηθεύονται τις θηλυκές κότες ενώ τα αρσενικά κοτοπουλάκια, άχρηστα για τη βιομηχανία τους, θανατώνονται με απαίσιο τρόπο: «Πετιούνται, ακρωτηριάζονται και αλέθονται ζωντανά. Αυτή είναι η σοκαριστική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες χιλιάδες κοτοπουλάκια κάθε μέρα, στο μεγαλύτερο εκκολαπτήριο κοτόπουλων στον κόσμο». Το σοκαριστικό υλικό που θα παρακολουθήσετε, δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Είναι η καθιερωμένη και νόμιμη πρακτική που συναντάται στη βιομηχανία αυγών.

Επισκεφθείτε τη σχετική ιστοσελίδα που είναι αφιερωμένη στη συγκεκριμένη έρευνα.
http://www.mercyforanimals.org/hatchery/

Μεταφράζω από την ιστοσελίδα:
Για τα περίπου 150.000 αρσενικά κοτοπουλάκια που γεννιούνται κάθε 24 ώρες στις εγκαταστάσεις του Hy-Line, η ζωή αρχίζει και τελειώνει την ίδια μέρα. Οι εργάτες τα αρπάζουν από τα εύθραυστα φτερά τους και τα χωρίζουν από τα θηλυκά κοτόπουλα πετώντας τα σε ειδικές θήκες με προορισμό το θάνατο. Πρόκειται να πεθάνουν την ίδια ημέρα γιατί δεν μπορούν να παράγουν αυγά και δεν μεγαλώνουν αρκετά πολύ και αρκετά γρήγορα ώστε να χρησιμοποιηθούν για το κρέας τους. Οι ζωές τους κόβονται σύντομα όταν πετιούνται ζωντανά στην αλεστική μηχανή – όπου χτυπιούνται στα τοιχώματα μέχρι να ξεσκιστούν σε μικρά κομματάκια από τις λεπίδες του μηχανήματος.

Πάνω από 30 εκατομμύρια αρσενικά κοτοπουλάκια έχουν την ίδια τύχη κάθε χρόνο στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις.

Για τα θηλυκά κοτόπουλα, αυτή είναι μόνο η αρχή μίας ζωής γεμάτης βαναυσότητα και φυλάκιση στα χέρια της βιομηχανίας παραγωγής αυγών. Πριν ακόμη εγκαταλείψουν το εκκολαπτήριο, θα τους κόψουν τα ράμφη – κομμάτι από τα ευαίσθητα ράμφη τους θα κοπεί με λέιζερ. Οι εργάτες τα πετούν και τα ξεδιαλέγουν μέχρι να τοποθετήσουν 100 σε κάθε κουτί για να μεταφερθούν σε διάφορα μέρη της χώρας.

Η απόλυτη ασέβεια σε κάθε κανόνα ευζωίας στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Στην πραγματικότητα, οι συνθήκες που καταγράψαμε με τις κρυφές κάμερες είναι καθιερωμένες και αποδεκτές από την βιομηχανία παραγωγής αυγών. Η εταιρεία Hy-Line περιγράφει τα κοτόπουλα ως «γενετικά παράγωγα» και τους φέρεται έτσι ακριβώς όπως τα βλέπει – ως άψυχα αντικείμενα, αντί για έμψυχα όντα.

Οι παραγωγοί αυγών έχουν κάνει υπέρμετρες προσπάθειες να κρύψουν τις βάναυσες αυτές πρακτικές από τους καταναλωτές. Οι διάδρομοι των σουπερμάρκετ φιλοξενούν θήκες με αυγά που απεικονίζουν ειδυλλιακές εικόνες από κότες ελευθέρας βοσκής και κόκορες που λαλούν χαρούμενα.

Αυτές οι παραπλανητικές επινοήσεις του μάρκετινγκ καλύπτουν τη σκληρή και βίαιη φύση της βιομηχανίας αυγών και των εκκολαπτηρίων.

Οι καταναλωτές έχουν το δικαίωμα να μάθουν την αλήθεια πίσω από την παραγωγή αυγών.
Με βάση τα ανησυχητικά ευρήματα της έρευνας, η οργάνωση Mercy For Animals καλεί τα 50 μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ των ΗΠΑ να τοποθετήσουν ετικέτες πάνω στις θήκες αυγών με την επιγραφή: «Προσοχή: Αρσενικά κοτοπουλάκια αλέθονται από τη βιομηχανία αυγών».
Ευτυχώς, οπλισμένοι με την αλήθεια, καταναλωτές σε όλη τη χώρα μπορούν πλέον να κάνουν ευσυνείδητη και συμπονετική επιλογή τροφής.

Με τη βοήθεια της καταναλωτικής ζήτησης, η βιομηχανία αυγών θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται, να κακοποιεί και να σκοτώνει ζώα ηλικίας μίας ημέρας, για όσο αυτό θα είναι επικερδές. Οι καταναλωτές διαθέτουν την εξουσία να μεταφέρουν την ηθική τους στο τραπέζι τους, επιλέγοντας την συμπόνια αντί της βαναυσότητας σε κάθε γεύμα, υιοθετώντας μία φιλική προς τα ζώα βίγκαν διατροφή.