Άνθρωποι-Ζώα-Περιβάλλον: Είμαστε ΕΝΑ

Το Κοινωνικό Κατασκεύασμα των Εδώδιμων Σωμάτων και των Ανθρώπων ως Αρπακτικών

2012-01-05T05:53:00.001+02:00

της Carol J. Adams
Πηγή

Είμαστε αρπακτικά ή δεν είμαστε; Σε μια προσπάθεια να δούμε τους εαυτούς μας ως φυσικά πλάσματα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι είναι απλώς αρπακτικά σαν κάποια άλλα ζώα. Η χορτοφαγία τότε βλέπεται ως αφύσικη ενώ η σαρκοφαγία των άλλων ζώων γίνεται παραδειγματική. Τα δικαιώματα των ζώων κατακρίνονται «επειδή δεν καταλαβαίνουν πως ένα είδος που υποστηρίζει ή υποστηρίζεται από ένα άλλο είναι ο τρόπος της φύσης να διατηρεί τη ζωή». 1 Οι βαθιές δυσαναλογίες με τα σαρκοφάγα ζώα παραμένουν αδιερεύνητες επειδή η αντίληψη των ανθρώπων ως αρπακτικών είναι σύμφωνη με την ιδέα πως χρειαζόμαστε να τρώμε κρέας. Στην πραγματικότητα, η σαρκοφαγία αποτελεί αλήθεια μόνο για το περίπου 20 τοις εκατό των μη ανθρώπινων ζώων. Μπορούμε πραγματικά να γενικεύσουμε από αυτή την εμπειρία και να ισχυριστούμε πως γνωρίζουμε ακριβώς ποιος είναι «ο τρόπος της φύσης», ή μπορούμε να υπολογίσουμε κατά προσέγγιση το ρόλο των ανθρώπων σύμφωνα με αυτό το παράδειγμα;

Κάποιες φεμινίστριες έχουν υποστηρίξει ότι η βρώση κρέατος είναι φυσική επειδή δεν έχουμε το διπλό στομάχι των φυτοφάγων ή επίπεδους γομφίους και επειδή οι χιμπατζήδες τρώνε κρέας το θεωρούν ως σημείο αναφοράς. 2 Αυτό το επιχείρημα από την ανατομία εμπεριέχει επιλεκτικό φιλτράρισμα. Στην πραγματικότητα, όλα τα πρωτεύοντα είναι κυρίως φυτοφάγα. Αν και μερικοί χιμπατζήδες έχουν παρατηρηθεί να τρώνε νεκρή σάρκα –το πολύ, έξι φορές το μήνα- κάποιοι δεν τρώνε ποτέ κρέας. Η νεκρή σάρκα αποτελεί λιγότερο από το 4 τοις εκατό της δίαιτας του χιμπατζή• πολλοί τρώνε έντομα, και δεν τρώνε ζωικά προϊόντα. 3 Ακούγεται αυτό καθόλου σαν τη δίαιτα των ανθρώπινων πλασμάτων;

Οι χιμπατζήδες, σαν τα περισσότερα σαρκοφάγα ζώα, είναι καταφανώς καλύτερα προσαρμοσμένοι στο να πιάνουν ζώα από ότι είναι τα ανθρώπινα πλάσματα. Είμαστε πολύ πιο αργοί από αυτούς. Έχουν μακριούς προεξέχοντες κυνόδοντες για να σκίζουν το δέρμα• όλοι οι ανθρωποειδείς έχασαν τους μακριούς προεξέχοντες κυνόδοντές τους 3,5 εκατομμύρια χρόνια πριν, προφανώς για να επιτρέψουν περισσότερο συνθλιπτική δράση που αρμόζει σε μια δίαιτα με φρούτα, φύλλα, ξηρούς καρπούς, βλαστάρια και όσπρια. Εάν πράγματι καταφέρουμε να πιάσουμε ένα θήραμα δεν μπορούμε να σκίσουμε το δέρμα του. Είναι αλήθεια ότι οι χιμπατζήδες αντιδρούν σαν το κρέας να είναι λιχουδιά. Όταν οι άνθρωποι ζούσαν σαν ως τροφοσυλλέκτες και όταν το λάδι ήταν σπάνιο, η σάρκα νεκρών ζώων ήταν καλή πηγή θερμίδων. Ίσως το ότι το κρέας θεωρείται «λιχουδιά» έχει να κάνει με μια ικανότητα αναγνώρισης πυκνών πηγών θερμίδων. Ωστόσο, πλέον δεν έχουμε ανάγκη για τέτοιες πυκνές πηγές θερμίδων όπως το ζωικό λίπος, μιας και το πρόβλημά μας δεν είναι η έλλειψη λίπους αλλά το υπερβολικό λίπος.

Όταν το επιχείρημα καταλήγει στο ότι η βρώση ζώων είναι φυσική, το συμπέρασμα είναι πως πρέπει να συνεχίζουμε να κατανα λώνουμε ζώα επειδή αυτό απαιτείται για την επιβίωση, για την επιβίωση κατά ένα τρόπο σύμφωνο με το να ζούμε ανεμπόδιστοι από τεχνητούς πολιτισμικούς εξαναγκασμούς που μας στερούν την εμπειρία των αληθινών εαυτών μας. Το παράδειγμα των σαρκοφάγων ζώων παρέχει τη διαβεβαίωση ότι η βρώση των ζώων είναι φυσική. Αλλά πώς ξέρουμε τι είναι φυσικό όταν πρόκειται για τροφή, και εξαιτίας της κοινωνικής κατασκευής της πραγματικότητας και του γεγονότος ότι η ιστορία μας υποδηλώνει ένα πολύ περίεργο αναμειγμένο μήνυμα σχετικά με τη βρώση ζώων; Κάποιοι το ήξεραν• η πλειοψηφία δεν το ήξερε, τουλάχιστον όχι σε μεγάλο βαθμό. Το επιχείρημα σχετικά με το τι είναι φυσικό -το οποίο, σύμφωνα με μία ερμηνεία του, δεν είναι πολιτισμικά κατασκευασμένο, αλλά κάτι που μας επιστρέφει στους αληθινούς εαυτούς μας- εμφανίζεται σε ένα διαφορετικό πλαίσιο που πάντα εξάπτει τις υποψίες των φεμινιστριών. Συχνά υποστηρίζεται πως η υποτέλεια της γυναίκας στον άντρα είναι φυσική. Αυτό το επιχείρημα προσπαθεί να αρνηθεί την κοινωνική πραγματικότητα κάνοντας επίκληση στο «φυσικό».

Το επιχείρημα του «φυσικού» αρπακτι κού αγνοεί την κοινωνική δομή εξίσου. Από τη στιγμή που τρώμε πτώματα με ένα τρόπο αρκετά διαφορετικό από κάθε άλλο ζώο -ακρωτηριασμένα, όχι πρόσφατα σκοτωμένα, όχι ωμά και με άλλα τρόφιμα παρόντα- τι το κάνει φυσικό; Το κρέας είναι ένα πολιτισμικό κατασκεύασμα φτιαγμένο να φαίνεται φυσικό και αναπόφευκτο. Μέχρι τη στιγμή που το επιχείρημα αναλογίας με τα σαρκοφάγα ζώα διατυπώνεται, το άτομο που κάνει αυτό το επιχείρημα έχει πιθανότατα καταναλώσει ζώα πριν από τον καιρό που μπορούσε να μιλήσει. Οι εκλογικεύσεις για την κατανάλωση ζώων πιθανότατα προέκυψαν όταν αυτό το άτομο στην ηλικία των τεσσάρων ή των πέντε σάστισε ανακαλύπτοντας πως το κρέας προέρχεται από νεκρά ζώα. Η γεύση της νεκρής σάρκας προηγήθηκε των εκλογικεύσεων, και προσέφερε μια δυνατή θεμελίωση για να γίνουν πιστευτές οι εκλογικεύσεις ως αληθείς, και οι baby boomers* αντιμετώπισαν ένα επιπρόσθετο πρόβλημα καθώς μεγάλωναν, [το πρόβλημα του] ότι το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα είχαν ανακηρυχθεί ως δύο από τις τέσσερις βασικές ομάδες τροφών. (Αυτό συνέβη τη δεκαετία του 1950 και προέκυψε από το ενεργό λόμπι των βιομηχανιών γάλακτος και βοοειδών. Στην αλλαγή του αιώνα υπήρχαν δώδεκα βασικές ομάδες τροφίμων.) Έτσι τα άτομα δεν έχουν μόνο βιώσει την ευαρέσκεια της γεύσης στο να τρώνε ζώα αλλά μπορεί πραγματικά να πιστεύουν ό,τι τους λένε ατελείωτα από την παιδική τους ηλικία – ότι τα νεκρά ζώα είναι απαραίτητα για την επιβίωση του ανθρώπου. Η ιδέα ότι η βρώση κρέατος είναι φυσική αναπτύσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Η ιδεολογία κάνει το τεχνούργημα να φαίνεται φυσικό, προκαθορισμένο. Για την ακρίβεια, η ίδια η ιδεολογία εξαφανίζεται πίσω από το προσωπείο πως αυτό είναι «διατροφικό» ζήτημα.

Αλληλεπιδρούμε με ανεξάρτητα [individual] ζώα καθημερινά αν τα τρώμε. Ωστόσο, αυτή η δήλωση και οι συνέπειές της είναι επανατοποθετημένες έτσι ώστε το ζώο να εξαφανίζεται και λέγεται πως αλληλεπιδρούμε με μια μορφή τροφής που έχει ονομα στεί «κρέας». Στο The Sexual Politics of Meat, αποκαλώ αυτή την εννοιολογική διαδικασία κατά την οποία το ζώο εξαφανίζεται ως τη δομή του απόντος αναφερόμενου. Τα ζώα όνομα τε και σώματι γίνονται απόντα ως ζώα για να υπάρξει το κρέας. Αν τα ζώα είναι ζωντανά δεν μπορούν να είναι κρέας. Έτσι ένα νεκρό σώμα αντικαθιστά το ζωντανό ζώο και τα ζώα γίνονται απόντα αναφερόμενα. Χωρίς ζώα δεν θα υπήρχε βρώση κρέατος, εν τούτοις είναι απόντα από την ενέργεια της βρώσης κρέατος επειδή έχουν μεταμορφωθεί σε τροφή.

Τα ζώα γίνονται απόντα μέσω της γλώσσας που ονομάζει τα νεκρά σώματα πριν οι καταναλωτές συμμετέχουν στη βρώση τους. Το απόν αναφερόμενο μας επιτρέπει να ξεχάσουμε το ζώο ως ανεξάρτητη οντότητα. Το ψητό στο πιάτο είναι αποκομμένο από το σώμα του γουρουνιού ή της γουρούνας που κάποτε ήταν. Το απόν αναφερόμενο επίσης μας επιτρέπει να αντιστεκόμαστε σε προσπάθειες να κάνουν τα ζώα παρόντα, διαιωνίζοντας μια ιεραρχία μέσων-σκοπών.

Το απόν αναφερόμενο προκύπτει από, και ενισχύει, την ιδεολογική αιχμαλωσία: η πατριαρχική ιδεολογία καθιερώνει την πολιτι σμική διάταξη άνθρωπος/ζώο, δημιουργεί κριτήρια που θέτουν τη διαφορά των ειδών ως σημαντική στην αντίληψη του ποιος μπορεί να είναι το μέσο και ποιος μπορεί να είναι ο σκοπός, και ύστερα μας κατηχεί στο να πιστεύουμε ότι μπορεί να έχουμε ανάγκη να τρώμε ζώα. Συγχρόνως, η δομή του απόντος αναφερόμενου κρατά το ζώο απόν από την κατανόηση της πατριαρχι κής ιδεολογίας και μας κάνει ανθεκτικούς στο να κάνουμε τα ζώα παρόντα. Αυτό σημαίνει ότι συνεχίζουμε να ερμηνεύουμε τα ζώα από την οπτική των ανθρώπινων αναγκών και συμφερόντων: τα βλέπουμε ως χρησιμοποιήσιμα και καταναλώσιμα. Πολλές φεμινιστικές πραγματείες συμμετέχουν σε αυτήν τη δομή όταν αποτυγχάνουν να κάνουν τα ζώα ορατά. Η οντολογία ανακεφαλαιώνει την ιδεολογία. Με άλλα λόγια, η ιδεολογία δημιουργεί αυτό που φαίνεται να είναι οντολογικό: εάν οι γυναίκες είναι οντολογικά θεωρήσιμες ως σεξουαλικά πλάσματα (ή βιάσιμα [rapeable], όπως υποστηρίζουν μερικές φεμινίστριες), τα ζώα είναι αντίστοιχα θεωρήσιμα ως φορείς του κρέατος. Στην οντολόγιση των γυναικών και των ζώων ως αντικείμενα, η γλώσσα μας συγχρόνως εξαφανίζει το γεγονός ότι κάποιος άλλος ενεργεί ως υποκείμενο/φορέας/αυτουργός της βίας. Η Sarah Hoagland καταδεικνύει πως αυτό λειτουργεί: το «ο Τζον χτυπάει τη Μαίρη», γίνεται «η Μαίρη έφαγε ξύλο από τον Τζον», μετά «η Μαίρη έφαγε ξύλο», και τέλος, «γυναίκες χτυπημένες» και εξ ου «ξυλοκοπημένες γυναίκες» [battered women] (Hoagland 1988, 1718).4 Αναφορικά με τη βία εναντίον των γυναικών και τη δημιουργία του όρου «ξυλοκοπημένες γυναίκες», ο Hoagland παρατηρεί ότι «τώρα κάτι που οι άνδρες κάνουν στις γυναίκες έχει γίνει αντιθέτως κάτι που είναι μέρος της γυναικείας φύσης. Και δεν λαμβάνουμε υπ' όψιν μας τον Τζον καθόλου.»

Η αντίληψη των σωμάτων των ζώων ως εδώδιμα συμβαίνει με ένα παρόμοιο τρόπο και απομακρύνει την ενέργεια των αν θρώπων που αγοράζουν νεκρά ζώα για να τα καταναλώσουν: το «κάποιος σκοτώνει ζώα ώστε να μπορώ να φάω τα πτώματά τους ως κρέας», γίνεται «τα ζώα σκοτώνονται για να φαγωθούν ως κρέας», μετά «τα ζώα είναι κρέας» και τέλος «ζώα για κρέας», εξ ου και «κρέας».

Κάτι που κάνουμε στα ζώα έχει γίνει αντιθέτως κάτι που είναι μέρος της φύσης των ζώων και χάνουμε την αντίληψη του ρόλου μας εντελώς.

_______________________________

1 2 3 Ahlers, Julia. Thinking like a mountain: Toward a sensible land ethic. Christian Century (April 25): 433-34. Kevles, Bettyann. 1990. Meat, morality and masculinity. The Women's Review of Books (May): 11-12. Barnard, Neal. 1990. The evolution of the human diet. In The power of your plate. Summertown, TN: Book Publishing Co.

* Σ.τ.Ε.: εδώ η συγγραφέας αναφέρεται στους ανθρώπους που γεννήθηκαν μετά τον 2 ο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη δημογραφική έκρηξη [αγγλιστί boom] που παρατηρήθηκε τότε, κυρίως στην Ευρώπη και την Αμερική. Η γενιά αυτή μεγάλωσε περίπου στο διάστημα 19461964, όπου υπήρχε και το πρόβλημα το οποίο σημειώνει και η συγγραφέας μέσα στο κείμενο. 4 Hoagland, Sarah Lucia. 1988. Lesbian ethics: Toward new values. Palo Alto, CA: Institute for Lesbian Studies. human diet. In The power of your plate. Summertown, TN: Book Publishing Co.

Νεκρές φάλαινες - ζιφιοί στην Κέρκυρα

2011-12-10T09:49:00.001+02:00

Δέκα φάλαινες - ζιφιοί (Ziphius cavirostris) έχουν εκβραστεί νεκρές τις τελευταίες ημέρες στις δυτικές ακτές της Κέρκυρας, κινητοποιώντας αρχές και οικολογικές οργανώσεις.

Σύμφωνα με μαρτυρίες στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, ορισμένα από τα ζώα έφτασαν ζωντανά στις ακτές, όπου κάτοικοι του νησιού, ελλείψει γνώσεων στην προσφορά πρώτων βοηθειών, έκαναν μεγάλη προσπάθεια για να προωθήσουν τα εντυπωσιακά θηλαστικά σε βαθύτερα νερά. Τα ζώα αφού απομακρύνθηκαν σε απόσταση ενός μιλίου επανήλθαν σε παρακείμενες ακτές όπου και εξέπνευσαν.

Στην προσπάθεια να εντοπιστούν τα αίτια των μαζικών εκβρασμών, το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» παρέλαβε από συνεργάτες του στην Κέρκυρα ιστολογικά δείγματα τα οποία θα αποσταλούν άμεσα σε εξειδικευμένα εργαστήρια στο εξωτερικό για τοξικολογική ανάλυση και ανάλυση DNA. Έπειτα από μία πρώτη έρευνα δεν προέκυψαν στοιχεία για προγραμματισμένη νατοϊκή ή ελληνική στρατιωτική άσκηση στην ευρύτερη περιοχή (το συγκεκριμένο ζώο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις εκπομπές SONAR, χαμηλών και μεσαίων συχνοτήτων που χρησιμοποιείται από το Πολεμικό Ναυτικό σαν μέθοδος ηχοεντοπισμού).

Παράλληλα, αν και σχεδιάζεται να πραγματοποιηθούν σεισμικές έρευνες στη Δυτική Ελλάδα για την ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, στην προκειμένη περίπτωση δεν διαφαίνεται τέτοιας μορφής εμπλοκή. «Ωστόσο, συνεχίζουμε να ερευνούμε τυχόν διασύνδεση με τους δύο παραπάνω παράγοντες», αναφέρει με ανακοίνωσή του το Ινστιτούτο. Ο Ζιφιός είναι είδος πελαγικό που κοσμεί για χιλιάδες χρόνια τις ελληνικές θάλασσες. Φτάνει σε μήκος τα 7 μέτρα και συνήθως διατηρεί μόνιμη παρουσία σε συγκεκριμένα ενδιαιτήματα και ιδιαίτερα σε περιοχές με βαθιά θαλάσσια φαράγγια (είτε κατά μόνας είτε ανά ζεύγη και σπανιότερα ανά ομάδες). Μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν ενδείξεις για την παρουσία μεγάλων πληθυσμών στη συγκεκριμένη περιοχή, γεγονός που προσθέτει νέα δεδομένα στην προσπάθεια ανάλυσης της φυσιολογίας του ζώου.

Από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ομιλία του Gary Yourofsky

2011-10-06T16:12:00.000+02:00

Ομιλία του Gary Yourofsky from V3G4N on Vimeo.

Η Νόηση των Ζώων και η Ιδιορρυθμία του Ανθρώπινου Εξαιρετισμού

2011-10-04T02:20:00.000+02:00

του Marc Bekoff
Πηγή

«Ο άνθρωπος μέσα στην υπεροψία του σκέφτεται τον εαυτό του σαν ένα μεγάλο έργο, αντάξιο της επέμβασης μιας θεότητας. [Όμως είναι] πιο ταπεινό και, πιστεύω, αληθινό να σκεφτεί τον εαυτό του ως δημιουργημένο από ζώα.» (Κάρολος Δαρβίνος, Η Καταγωγή του Ανθρώπου)

Τα μη ανθρώπινα ζώα (ζώα) είναι θαυμάσια και καταπληκτικά πλάσματα. Έχουν προφανείς εκτεταμένες γνωστικές, συναισθηματικές και ηθικές ικανότητες. Μπορούμε να μάθουμε πολλά από αυτά εάν ανοίξουμε τα μυαλά και τις καρδιές μας στο ποιοι (όχι στο τι) πραγματικά είναι. Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την ιδιότητά μας ως μέλη του ζωικού βασιλείου. Η επιστημονική έρευνα αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τα άλλα ζώα. Δεν χρειάζεται να υπερβούμε την επιστήμη ή να εξωραΐσουμε ό,τι ξέρουμε για να εκτιμήσουμε το πώς εκφράζουν τις διανοητικές τους δεξιότητες και τις συναισθηματικές τους ικανότητες. Ξεκάθαρα δεν είμαστε ούτε τα μόνα ενσυνείδητα πλάσματα ούτε οι μόνοι κάτοχοι συναισθηματικών και ηθικών περιοχών, στις οποίες υπάρχουν επίσης μερικοί εκπληκτικοί κάτοικοι συμπεριλαμβανομένων των μελισσών, των ψαριών και των κοτών. Σίγουρα δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να εισβάλουμε επιπόλαια στις ζωές των άλλων ζώων ή να τα κρίνουμε ή να τα κατηγορήσουμε για τους κακούς μας τρόπους.

Όταν λέμε ότι τα ζώα είναι ενσυνείδητα και έξυπνα εννοούμε ότι ξέρουν τι να κάνουν για να προσαρμοστούν σε συνεχώς μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Η μεταβλητότητα και η ευελιξία της συμπεριφοράς τους δείχνουν καθαρά ότι δεν είναι αυτόματα, αλλά αντίθετα ενεργά σκεπτόμενα και αισθανόμενα όντα. Ο Donald Griffin, που συχνά αποκαλείται «πατέρας της γνωστικής ηθολογίας» (η μελέτη της νόησης των ζώων), αξίωσε ότι η δυνατότητα των ζώων να προσαρμοστούν σε απρόβλεπτα μεταβαλλόμενες συνθήκες έδειξε ότι ήταν ενσυνείδητα και ικανά να αξιολογήσουν τι έπρεπε να γίνει σε μια δεδομένη κατάσταση. Το ερώτημα δεν είναι εάν τα ζώα είναι ενσυνείδητα αλλά αντίθετα γιατί η συνείδηση έχει εξελιχθεί.

Υπάρχουν ηχηροί βιολογικοί λόγοι για την αναγνώριση των ζώων ως ενσυνείδητων πλασμάτων. Ο Κάρολος Δαρβίνος τόνισε ότι οι παραλλαγές μεταξύ των ειδών είναι διαφορές σε βαθμό και όχι σε είδος. Υπάρχουν γκρίζες περιοχές, όχι διαφορές τύπου άσπρο-μαύρο, έτσι εάν έχουμε κάτι το έχουν και «αυτά» (τα άλλα ζώα) επίσης. Αυτό ονομάζεται εξελικτική συνέχεια και δείχνει ότι είναι η κακή βιολογία που ληστεύει τα ζώα από γνωρίσματα που σαφώς κατέχουν. Παραδείγματος χάριν, μοιραζόμαστε με άλλα θηλαστικά και σπονδυλωτά τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που είναι σημαντικές για τη συνείδηση και την επεξεργασία αισθημάτων. Πρέπει να εγκαταλείψουμε την ανθρωποκεντρική άποψη ότι μόνο τα ζώα με μεγάλο εγκέφαλο όπως εμείς, οι μη ανθρώπινοι μεγάλοι πίθηκοι, οι ελέφαντες και τα κητοειδή (δελφίνια και φάλαινες) έχουν επαρκείς διανοητικές ικανότητες για σύνθετες μορφές συνείδησης.

Ο αντίκτυπος του πώς βλέπουμε τα άλλα ζώα σε σχέση με εμάς είναι εκτεταμένες και επηρεάζουν πολύ το πώς τα μεταχειριζόμαστε. Υπάρχουν κοινωνικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις όταν αγνοούμε ποιοι είναι τα άλλα ζώα είναι και σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως ανώτερους και καλύτερους από αυτά. Ένα δοκίμιο από το φιλόσοφο Steven Best παρέχει μια διεισδυτική ανάλυση του γιατί ο ανθρώπινος εξαιρετισμός, η πεποίθηση ότι τα ανθρώπινα πλάσματα κατέχουν ειδική θέση λόγω των μοναδικών ικανοτήτων μας, είναι μια λανθασμένη άποψη και έχει σοβαρές συνέπειες εξαιτίας του πώς εμείς (ή τουλάχιστον μερικοί από μας) συμπεριφερόμαστε όταν βλέπουμε τους εαυτούς μας ως «μέλη ενός ξεχωριστού είδους σε σχέση με τα άλλα είδη και τη Γη συνολικά…». Ο Best παρέχει μια περιεκτική παρουσίαση πρόσφατων ερευνών στον κλάδο της γνωστικής ηθολογίας για να υποστηρίξει το επιχείρημά του, ότι πράγματι μοιραζόμαστε πολλά γνωρίσματα με άλλα ζώα. Η βάση δεδομένων αυξάνεται καθημερινά και η επιστήμη υποστηρίζει πολλές από τις διαισθήσεις μας για τις γνωστικές, συναισθηματικές και ηθικές ικανότητες ενός μεγάλου αριθμού ζώων.

Σαφώς, πρέπει να ξανασκεφτούμε την ανθρώπινη «μοναδικότητα» και να απαλλαγούμε από το σπισισμό. Ο Best σημειώνει ότι οι άνθρωποι πράγματι παρουσιάζουν μοναδικές ικανότητες όπως το γράψιμο σονέτων, η επίλυση αλγεβρικών εξισώσεων και ο συλλογισμός για τη δομή του σύμπαντος, και επίσης επισημαίνει ότι άλλα ζώα έχουν δυνατότητες και γνωρίσματα που εμείς δεν έχουμε. Ο σπισισμός, «η διάκριση ή η εκμετάλλευση ορισμένων ειδών ζώων από τα ανθρώπινα όντα, βασισμένη σε μια υπόθεση ανθρώπινης υπεροχής», περιλαμβάνει την ανάθεση διαφορετικής αξίας ή δικαιωμάτων σε άτομα βάσει του είδους στο οποίο ανήκουν και κατασκευάζει ψεύτικα όρια μεταξύ των ειδών. Ο σπισισμός δεν λειτουργεί επειδή υποθέτει τον ανθρώπινο εξαιρετισμό και επίσης επειδή αγνοεί τις εντός του είδους διακυμάνσεις που συχνά είναι πιο έντονες από τις διαφορές μεταξύ των ειδών (δείτε επίσης εδώ).

Αυτά που γνωρίζουμε σήμερα για τη νόηση των ζώων (κυρίως μεταξύ των θηλαστικών αλλά και μεταξύ μιας ευρείας ποικιλίας άλλων ειδών) δεν υποστηρίζουν τον ανθρώπινο εξαιρετισμό και πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν αυτό τον παράγοντα στο πώς μεταχειριζόμαστε τα άλλα ζώα και τη Γη. Ο Best καταλήγει, «Εάν οι άνθρωποι έχουν αποτύχει για τόσο πολύ καιρό να καταλάβουν τη νόηση των ζώων είναι επειδή η ηλιθιότητα, η αναισθησία και η βαθιά σπισιστική προκατάληψη τους τυφλώνουν για τόσο πολύ καιρό». Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε την υπεροψία στον κατάλογο του γιατί μερικοί άνθρωποι σκέφτονται ότι τα άλλα είδη δεν είναι πιο σημαντικά από άψυχα αντικείμενα. Αλλά οι παρωπίδες φεύγουν. Και μαθαίνουμε πολλά για τα άλλα ζώα που μπορούν να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.

Η απομάκρυνση των εαυτών μας από τα άλλα ζώα και η επιβολή εξουσίας πάνω τους δεν είναι αυτό που αποδίδει την ανθρώπινη ιδιότητα. Συχνά αναρωτιέμαι αν οι μελλοντικοί άνθρωποι θα καθίσουν και θα αναρωτηθούν πώς δεν αντιληφθήκαμε αυτό που είναι τόσο προφανές για τις ζωές των άλλων ζώων.

Είμαστε μια σημαντική δύναμη στη φύση. Πρέπει να είμαστε πιο συμπονετικοί, πιο ενσυναισθητικοί και πιο ταπεινοί, και να πράττουμε με μεγαλύτερη ανησυχία σχετικά με τα ζώα και τα σπίτια τους. Εμείς υφιστάμεθα τις ταπεινώσεις στις οποίες εκθέτουμε τα άλλα ζώα και στο τέλος όλοι χάνουμε όταν αγνοούμε τη φύση και ενεργούμε σαν να είμαστε εμείς τα μόνα ζώα που έχουν σημασία, σαν να είμαστε εξαιρετικοί και καλύτεροι και μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε θέλουμε επειδή μπορούμε. Η δύναμη δεν είναι κάποιου είδους άδεια για να κάνουμε τις ζωές των άλλων ζώων μίζερες, είτε για να ανακαινίσουμε τα σπίτια τους χωρίς να ενδιαφερόμαστε για την ευημερία τους.

Το αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με όλα τα επιχειρήματα του Best ενάντια στον ανθρώπινο εξαιρετισμό και τις κοινωνικές, πολιτικές, και περιβαλλοντικές του επιπτώσεις δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το παρακινητικό του δοκίμιο πρέπει να μας κάνει όλους να εκτιμήσουμε πόσο συναρπαστικά είναι τα άλλα ζώα και ότι δεν μπορούμε πλέον να συνεχίσουμε να είμαστε υπερπαραγωγικά, υπερκαταναλωτικά, αλαζονικά, απαιτητικά και επεκτατικά θηλαστικά που δεν δίνουν στα άλλα ζώα το σεβασμό, τη συμπόνοια και την αγάπη που αξίζουν.

Έχει έρθει ο καιρός να απομυθοποιηθεί ο ανθρώπινος εξαιρετισμός μια για πάντα (για περαιτέρω συζήτηση βλέπε, παραδείγματος χάριν, το Ethics and Animals της Lori Gruen). Είναι μια κοίλη, ρηχή και αυτοεξυπηρετική προοπτική του ποιοι είμαστε. Φυσικά είμαστε εξαιρετικοί σε ποικίλες περιοχές όπως είναι και τα άλλα ζώα. Ίσως πρέπει να αντικαταστήσουμε την έννοια του ανθρώπινου εξαιρετισμού με τον εξαιρετισμό των ειδών, μια κίνηση που θα μας αναγκάσει να εκτιμήσουμε τα άλλα ζώα για το ποιοι είναι, όχι ποιοι ή τι θέλουμε εμείς να είναι.

Τα Άτομα Είναι Αυτά που Μετράνε: Ο Σπισισμός Δεν Λειτουργεί

2011-08-11T08:46:00.004+02:00

του Marc    Bekoff ,
Μέρος    1ο

[Μετάφραση     v3g4n,    -πηγή-]

Φυλακίζουμε τους χιμπατζήδες, βράζουμε τις γαρίδες, κάνουμε ηλεκτροσόκ στα ποντίκια, σκοτώνουμε τις ψείρες, τρώμε τα γουρούνια, αφαιρούμε το νωτιαίο μυελό των βατράχων, τυφλώνουμε τα κουνέλια – τι οδηγεί αυτές τις συνήθειες;

Πριν εκατόν πενήντα χρόνια ο Κάρολος Δαρβίνος δημοσίευσε το κλασικό βιβλίο του, Η Καταγωγή
των Ειδών. Αυτό το βιβλίο θεωρείται από πολλούς ως μια από τις εργασίες με τη μεγαλύτερη
επιρροή που έχουν δημοσιευτεί ποτέ. Εκεί και αλλού, ο Δαρβίνος υπογράμμισε ότι οι διαφορές
μεταξύ των ειδών είναι διαφορές σε βαθμό και όχι σε είδος, και οι ιδέες του για την εξελικτική
συνέχεια προκάλεσαν επανάσταση στους τρόπους με τους οποίους σκεφτόμαστε σχετικά με το
ποιοι είμαστε «εμείς» (οι άνθρωποι) και ποιοι είναι «αυτοί» (τα άλλα ζώα).

Τα ανθρώπινα ζώα χρησιμοποιούν τα μη ανθρώπινα ζώα (ζώα, από εδώ και στο εξής) με πολλούς
τρόπους - για τροφή, έρευνα, εκπαίδευση, ψυχαγωγία, δοκιμές καλλυντικών και άλλα προϊόντα. Τα
ζώα επίσης σκοτώνονται συστηματικά και επιπόλαια επειδή οι άνθρωποι θέλουν να επεκτείνουν
τους ορίζοντές τους – για να χτίσουν περισσότερα εμπορικά κέντρα, πάρκινγκ, σιδηροδρόμους ή
γραφεία. Τα ανθρώπινα οφέλη λέγεται πως αντισταθμίσουν το κόστος που πληρώνουν τα ζώα -την
ανησυχία, τον πόνο και το θάνατο- και τα ανθρώπινα ενδιαφέροντα υπερισχύουν εκείνων των
ζώων.

Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν συχνά την ιδιότητα της συμμετοχής σε ένα είδος για να αποφασίσουν
ποια ζώα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διάφορους λόγους. Η χρησιμοποίηση του είδους για τέτοιες αποφάσεις αντί για τα μοναδικά χαρακτηριστικά ενός ανεξάρτητου ατόμου αποκαλείται
«σπισισμός», ένας όρος που δημιουργήθηκε από τον ψυχολόγο Richard Ryder για να δείξει την
προκατάληψη που βασίζεται σε φυσιολογικές [physical] διαφορές.

Το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης καθορίζει το σπισισμό ως «η διάκριση ή η εκμετάλλευση ορισμένων ειδών ζώων από τα ανθρώπινα όντα, βασισμένη σε μια υπόθεση υπεροχής του ανθρώπινου είδους». Παραδείγματος χάριν, όλοι οι άνθρωποι και μόνο αυτοί μπορούν να αποτελούν μια προστατευμένη ομάδα ασχέτως των μοναδικών χαρακτηριστικών ενός ανεξάρτητου ατόμου. Όταν ζώα όπως οι μεγάλοι πίθηκοι προστατεύονται από τον ασύδοτο πειραματισμό, αυτή η απόφαση είναι σπισιστική επειδή όλοι οι μεγάλοι πίθηκοι προστατεύονται χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν τα μοναδικά χαρακτηριστικά ανεξάρτητων ατόμων. Ο σπισισμός έχει ως αποτέλεσμα τα ζώα να ταξινομούνται ιεραρχικά ως «χαμηλότερα» και «υψηλότερα», με τους ανθρώπους στην κορυφαία βαθμίδα της σκάλας. Αυτή η σπισιστική άποψη αγνοεί τις μεμονωμένες παραλλαγές στη συμπεριφορά μέσα και ανάμεσα στα είδη, και ο ιεραρχικός σπισισμός αποφέρει ατέλειωτο πόνο και είναι κακή βιολογία.

Οι σπισιστές συχνά χρησιμοποιούν την ταξινομική ή συμπεριφοριστική (γνωστική, συναισθηματική) συγγένεια με τους ανθρώπους, την όμοια εμφάνιση, ή την κατοχή διαφόρων γνωστικών ικανοτήτων που παρουσιάζονται από κανονικούς ανήλικες ανθρώπους για να τραβήξουν τη γραμμή που χωρίζει τους ανθρώπους από τα άλλα ζώα. Οι γνωστικές δυνατότητες περιλαμβάνουν τις ικανότητες της αυτοσυνείδησης, της επικοινωνίας μέσω γλώσσας, της λήψης ηθικών αποφάσεων και του συλλογισμού.

Κάνοντας χρήση αυτών των κριτηρίων, πολλά ζώα δεν χρίζονται άξια προστασίας. Υπάρχουν και
μερικοί άνθρωποι όμως (μωρά και ενήλικοι οι των οποίων ζωές είναι συμβιβασμένες φυσιολογικά ή
ψυχολογικά) που ούτε αυτοί μπορούν να καλύψουν τα κριτήρια, και αυτό μπορεί να είναι ένα πρόβλημα για τους σπισιστές που στηρίζονται σε τυπικές ως προς το είδος γνωστικές ή συναισθηματικές ικανότητες και αγνοούν τις μεμονωμένες διαφορές.

Λόγω των μεμονωμένων διαφορών μέσα σε ένα είδος, αυτή η οπτική από την κορυφή -μια
ανθρωποκεντρική προοπτική «εμείς» εναντίον «αυτών»- μπορεί να αποδειχτεί δύσκολο να ισχύει με συνέπεια. Οι σπισιστές επίσης συχνά χρησιμοποιούν τέτοιες λέξεις όπως «υψηλότερος» ή «χαμηλότερος» για να αναφερθούν σε διαφορετικές ομάδες ζώων. Αλλά, τέτοιες λέξεις αποτυγχάνουν να εξετάσουν τις ίδιες τις ζωές και τους κόσμους των ζώων. Οι αξιακές κρίσεις
συνοδεύουν επίσης λέξεις όπως «χαμηλότερος» και «υψηλότερος» και μπορεί να οδηγήσουν στην
κακή μεταχείριση των ατόμων που θεωρείται πως είναι χαμηλότερα -όχι εξίσου έξυπνοι,
συναισθηματικοί, καλοί, ή πολύτιμοι- από άλλα, βασισμένες στην ιδιότητα του μέλους ενός είδους.

Ενώ υπάρχουν προφανείς διαφορές στη συμπεριφορά ειδών και ατόμων, αυτέ από μόνες τους λίγα
πράγματα σημαίνουν για την προστασία των ζώων. Πολλά ζώα βιώνουν πόνο, ανησυχία και δεινά
(φυσιολογικά και ψυχολογικά) όταν κρατούνται σε αιχμαλωσία ή υποβάλλονται σε ακραία ασιτία,
κοινωνική απομόνωση, φυσικό περιορισμό, ή παρίστανται σε επίπονες καταστάσεις από τις οποίες
δεν μπορούν να δραπετεύσουν. Και ακόμα κι αν δεν είναι το ίδιο είδος του πόνου, της ανησυχίας, ή
των δεινών που βιώνονται από τους ανθρώπους, ή ακόμα και από άλλα ζώα συμπεριλαμβανομένων μελών του ίδιου είδους, τα συναισθήματά μετράνε. «Ο καθένας που λέει ότι η ζωή έχει λιγότερη σημασία στα ζώα από όση έχει σε εμάς, δεν έχει κρατήσει στα χέρια του ένα ζώο που παλεύει για τη ζωή του. Ολόκληρη η ύπαρξη του ζώου ρίχνεται σε αυτή τη μάχη, χωρίς να κρατάει αποθέματα.» (Elizabeth Costello, στο βιβλίο του J. Μ. Coetzee The Lives of Animals)

Είναι τα ανεξάρτητα άτομα που έχουν σημασία όταν εξετάζουμε τη μεταχείρισή μας προς άλλα ζώα.
Η σημαντική έννοια του ηθικού ατομικισμού του φιλοσόφου James Rachels που παρουσίασε στο
βιβλίο του Created from Animals: The Moral Implications of Darwinism είναι βασισμένη στο ακόλουθο επιχείρημα: «Εάν ο Α πρόκειται να αντιμετωπιστεί διαφορετικά από τον Β, η αιτιολόγηση πρέπει να είναι με όρους των μεμονωμένων χαρακτηριστικών του Α και των μεμονωμένων χαρακτηριστικών του Β. Η διαφορετική τους μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί επισημαίνοντας ότι ο ένας ή ο άλλος είναι μέλος κάποιας προτιμώμενης ομάδας, ούτε καν της “ομάδας” των ανθρώπινων όντων». Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στις μεμονωμένες παραλλαγές στη συμπεριφορά μέσα στα είδη. Είναι τα άτομα που προσωπικά αισθάνονται πόνο και υποφέρουν, όχι τα είδη.

Αυτοί οι άνθρωποι που επιλέγουν να χρησιμοποιούν ζώα, πρέπει να δείξουν περισσότερη ευαισθησία στα ζώα που χρησιμοποιούν. Τα ζώα δεν είναι μόνο πόροι ή ιδιοκτησία. Πρέπει να
σεβαστούμε την αξιοπρέπειά τους και τις ζωές τους. Είναι προνόμιο να μοιραζόμαστε τους
κόσμους τους.

Μεγάλη ποσότητα χρήσης ζώων προέρχεται από τις ομοιότητες παρά από τις διαφορές μεταξύ των
ανθρώπων και των άλλων ζώων. Η φιλόσοφος Lynne Sharpe επισημαίνει στο βιβλίο της Creatures
Like Us ότι όταν εξερευνάμε και συλλογιζόμαστε τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ των ζώων,
όλο αυτό εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο καθορίζουμε τους εαυτούς μας. Γράφει, «Αυτοί
που καθορίζουν το “εμείς” από τη δυνατότητά μας να εξετάζουμε τους εαυτούς μας δίνουν μια
διαστρεβλωμένη άποψη για αυτό που είναι σημαντικό προς και για τα ανθρώπινα όντα και αγνοούν
το γεγονός ότι πολλά πλάσματα είναι όπως εμείς με πιο σημαντικούς τρόπους δεδομένου ότι όλοι
μοιραζόμαστε την ευπάθεια, τους πόνους, τους φόβους και τις χαρές που είναι η ζωή των κοινωνικών ζώων».

Εάν «αυτοί» τους οποίους χρησιμοποιούμε είναι τόσο πολύ όπως «εμείς», χρειάζεται να γίνει πολύ
περισσότερη δουλειά για να δικαιολογηθούν οι επιλογές να χρησιμοποιούμε ζώα για ανθρώπινους
σκοπούς. Ο σπισισμός αποτυγχάνει να παράσχει μια ισχυρή υπεράσπιση.

Πώς οι «ευσυνείδητοι σαρκοφάγοι» αγνοούν την αληθινή προέλευση του κρέατος

2011-08-01T06:01:00.002+02:00

του James McWilliams

Η υποστήριξη μικρών κτηνοτροφικών μονάδων χωρίς την αναγνώριση του πόνου της σφαγής διαιωνίζει την απευαισθητοποίηση - με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το κάνουν οι βιομηχανικές φάρμες.

   Αν υπάρχει μια φράση που θα ήθελα να θέσω προς συζήτηση είναι η ολοένα και πιο δημοφιλής ονομασία «ευσυνείδητος σαρκοφάγος». Όπως και με τόσες άλλες εκφράσεις στο αναπτυσσόμενο λεξικό του κινήματος τροφίμων της μαγειρικής αρετής, αυτή εδώ κατ' ευφημισμόν αποκρύπτει μια σκληρή πραγματικότητα με έναν ήπιο, αλλά σε τελική ανάλυση βλαβερό, εξορθολογισμό.

   Ο εξορθολογισμός είναι ότι επειδή η βιομηχανική κτηνοτροφία είναι τόσο τρομακτικά βάναυση για τα ζώα, ο ευσυνείδητος σαρκοφάγος μπορεί να επηρεάσει με το πιρούνι του αγοράζοντας κρέας από κτηνοτρόφους οι οποίοι εκτρέφουν τα ζώα τους με έναν πιο «ανθρώπινο» τρόπο -χοιρινό ελεύθερης βοσκής, βοδινό ταϊσμένο με χορτάρι, αυγά ελευθέρας βοσκής, και όλα αυτά. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι οι αποκαλούμενοι ευσυνείδητοι καταναλωτές που υποστηρίζουν αυτά τα εναλλακτικά συστήματα κάνουν πολύ λίγα πράγματα για να αμφισβητήσουν την ουσία της εργοστασιακής κτηνοτροφίας. Στην πραγματικότητα, μπορεί ακόμα και να ενισχύουν την ίδια την υπόστασή της.

   Δεν εννοώ να υποτιμήσουμε τα οφέλη που απολαμβάνει ένα εκτρεφόμενο σε φάρμα ζώο, όταν του επιτρέπεται να κυκλοφορεί με σχετική ελευθερία, να τρώει μια φυσική διατροφή, να κοινωνικοποιείται και να φροντίζει τους απογόνους του. Και πράγματι, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αν τα όριά μας σε σχέση με τα εναλλακτικά συστήματα σταματούσαν εδώ -κι αυτό σε σχετική σύγκριση με το κολαστήριο μιας κτηνοτροφικής βιομηχανίας- τότε οι σαρκοφάγοι που επιλέγουν το κρέας που παράγεται μέσω εναλλακτικών μεθόδων σίγουρα ενεργούν με πιο ευσυνείδητο τρόπο.

   Αλλά αυτό δεν λέει και πολλά. Διευρύνετε την αντίληψή σας για την έννοια του «ευσυνείδητου σαρκοφάγου» και γίνεται σαφές πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εύκολη δικαιολογία που βοηθά τους καταναλωτές να μην ερευνούν τις βαθύτερες συνέπειες της εκτροφής ενός ζώου για να θανατωθεί για τροφή που δεν χρειαζόμαστε. Είναι τόσο πολύ πιο εύκολο, παρ' όλ' αυτά, απλά να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στη σχετική ευτυχία των ζώων αγροκτήματος για όσο ζουν παρά να εξετάσουμε το σύνολο του κύκλου ζωής του ζώου. Περιορίζοντας το ηθικό μας όραμά κατ' αυτό τον τρόπο, κάτι που κάθε «ευσυνείδητος καταναλωτής» κάνει αναπόφευκτα, κρύβουμε πολλές πτυχές της «ευσυνείδητης» κρεοφαγίας που αξίζουν τη δέουσα προσοχή. Τρεις από αυτές ξεχωρίζουν.

   Πρώτον, πώς οι ευσυνείδητοι καταναλωτές συμβιβάζουν το σκεπτικό τους για την αποφυγή της βιομηχανικής κτηνοτροφίας με την προθυμία τους να ανεχθούν τη σφαγή ενός αισθανόμενου ζώου; Λογικά μιλώντας, δεν βγαίνει νόημα. Οι υποστηρικτές του εναλλακτικού κρέατος βασίζουν την επιχειρηματολογία τους στην πεποίθηση ότι ένα ζώο δεν πρέπει να υπόκειται στον πόνο και την ταλαιπωρία που του επιφέρει η βιομηχανική κτηνοτροφία. Αυτός ο πυρήνας συμπόνιας είναι κρίσιμος. Επιβεβαιώνει το γεγονός ότι οι ευσυνείδητοι σαρκοφάγοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένα ζώο έχει εγγενή αξία ως ένας ζωντανός, αναπνέων και αισθανόμενος οργανισμός. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο θέλουν να το απελευθερώσουν από την εκμετάλλευση του βιομηχανικού εκτροφείου αρχικά. Παρ' όλ' αυτά, παρά την εμφανή παρουσία αυτής της συμπόνιας, ο ευσυνείδητος σαρκοφάγος υποστηρίζει τη θανάτωση αυτού του ζώου για έναν αυθαίρετο λόγο, όπως, για παράδειγμα, κάποιο φανταχτερό εστιατόριο στο Μανχάταν αποφασίζει πως ήρθε η ώρα για το ζώο να πεθάνει επειδή οι χοιρινές κοιλιές είναι στη μόδα. Πώς μπορούν αυτό το συναίσθημα (ανησυχία για την καλή μεταχείριση των ζώων) και αυτή η πράξη (θανάτωση του ζώου) να συνυπάρχουν; Γι' αυτό το ερώτημα, δεν υπάρχει συμπονετική απάντηση.

   Δεύτερον, πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν την οικονομία. Τι θα γινόταν αν κάναμε όλοι «το σωστό» και γινόμασταν «ευσυνείδητοι σαρκοφάγοι»; Δηλαδή, τι θα γινόταν αν αρκετοί καταναλωτές δημιουργούσαν αρκετή ζήτηση για το κρέας ανθρώπινης μεταχείρισης, ώστε οι παραγωγοί να αναγκαστούν να πολλαπλασιάσουν και να διευρύνουν τις «ανθρώπινες» λειτουργίες για να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση; Επί του παρόντος, περίπου το 1 τοις εκατό του συνόλου των κρεάτων που τρώμε προέρχεται από εναλλακτικά συστήματα. Τι θα γινόταν αν η κατάσταση είχε αντιστραφεί, και μόνο το 1 τοις εκατό του κρέατος προερχόταν από εργοστασιακή κτηνοτροφία;

   Υποθετικά, αυτό είναι ακριβώς που οι υποστηρικτές της μικρής κλίμακας κτηνοτροφίας θέλουν. Αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς ο πολλαπλασιασμός των εναλλακτικών κτηνοτροφικών μονάδων ελεύθερης βοσκής, οι οποίες θα ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε κάποιο επίπεδο για να ανταποκριθούν στη ζήτηση, θα μπορούσε πιθανόν να αποφύγει ενδεχόμενες περικοπές για να επιτύχει αποτελεσματικότητα στην παραγωγή. Αυτή η αναπόφευκτη αναζήτηση της αποδοτικότητας θα ήταν μια χαρά, αν μιλούσαμε για αντικείμενα. Αλλά δεν μιλάμε. Μιλάμε για ανθρώπους που κατέχουν και εκμεταλλεύονται αισθανόμενα όντα -όντα που ενδιαφέρονται πάνω από όλα να παραμείνουν ζωντανά- προκειμένου να πραγματοποιήσουν κέρδος.

   Από αυτή την άποψη, τα εναλλακτικά συστήματα μπορεί να μοιάζουν αβλαβή στο 1 τοις εκατό, αλλά στο 10, 20, 30 τοις εκατό η βασική επιχειρηματική ιστορία υπαγορεύει ότι η επέκταση κλίμακας και εμβέλειας, θα οδηγήσει τη βιομηχανία να λάβει υπ' όψιν τις πτυχές του συστήματος της βιομηχανικής κτηνοτροφίας που αρχικά προοριζόταν να αντικαταστήσει. Όταν έχεις ανθρώπους που κατέχουν, εκτρέφουν και θανατώνουν ζώα για να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση, πιστεύει πραγματικά κανείς ότι πρόκειται να δοθεί στα ζώα πρωταρχική σημασία; Μήπως πραγματικά πιστεύουμε ότι ο κτηνοτρόφος που ο βιοπορισμός του εξαρτάται από την ιδιοκτησία και τη θανάτωση των ζώων, εν όψει του οικονομικού ανταγωνισμού, πρόκειται να θυσιάσει κάποιο μερίδιο αγοράς σε έναν ανταγωνιστή για το καλό των ζώων του (τα οποία πρόκειται να γίνουν κρέας ούτως ή άλλως); Μέσα στα όρια του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς, το να πωλούνται τα ζώα ως τροφή θα συνεπάγεται πάντα άσκοπα βάσανα. Είναι αυτονόητο ότι δεν θα υπήρχε τίποτα το ευσυνείδητο σχετικά με αυτό τον αναπόφευκτα πτωτικό κύκλο της οικονομικής αποτελεσματικότητας, την εκμετάλλευση των ζώων και την κεφαλαιοποίηση της αγοράς.

   Τέλος, αν οι ευσυνείδητοι παραγωγοί και καταναλωτές βάλουν τα χρήματά τους όπου είναι το στόμα τους και έρθουν πιο κοντά στο σημείο από όπου προέρχεται το φαγητό μας, θα αντιμετωπίσουν την πράξη της θανάτωσης ενός ζώου. Και καθώς το κάνουν, καθώς όλο και περισσότεροι καταναλωτές θα πλησιάσουν στη σφαγή, δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη δικαιοσύνη του να εμπορευματοποιούμε ζώα με συναισθήματα. Πέρυσι ένα άρθρο στο διαδίκτυο για το περιοδικό Food and Wine πήρε συνέντευξη από σεφ που, σε μία (αξιοθαύμαστη) προσπάθεια μείωσης της αλυσίδας εφοδιασμού και σύνδεσης με τα τρόφιμα που σερβίρονται, έσφαζαν οι ίδιοι τα ζώα τους. Εδώ είναι αυτό που ένας από αυτούς είχε να πει:

«Σκότωσα [harvested] για πρώτη φορά ένα ζώο -μία ενήλικη κατσίκα και δύο μωρά κατσικάκια- πριν από οκτώ χρόνια... Είναι ένα ολόκληρο μείγμα συναισθημάτων -φόβος, μίσος, χαρά, δέος- όλα τα δυνατά συναισθήματα. Ήταν το πιο σκληρό πράγμα που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου, να κρατάω τη συγκεκριμένη κατσίκα μωρό στην αγκαλιά μου και να τη χαϊδεύω μέχρι να πεθάνει, προσπαθώντας να την κάνω να νιώσει άνετα. Έκλαψα; Ναι. Κλαίω κάθε φορά που σκοτώνω ζώα; Ναι. Κλαίω κάθε φορά που μιλάω γι' αυτό.»

   Είναι οδυνηρή μαρτυρία και σέβομαι το σεφ για την ειλικρίνειά του. Το γεγονός ότι αυτός ο σεφ έχει από τότε σκοτώσει πολλά ζώα και έχει αρχίσει δύο επιτυχημένα εστιατόρια που σερβίρουν κάθε μέρος από αυτά τα ζώα σε «ευσυνείδητους σαρκοφάγους» είναι ατυχές. Αλλά η έντονη συναισθηματική φόρτιση της πρώτης σφαγής του δεν πρέπει να υποβαθμίζεται, γιατί αναδεικνύει όχι μόνο τη συνολική προσπάθεια να πλησιάσουμε πιο κοντά στη διαδικασία παραγωγής κρέατος, αλλά επισημαίνει τον ακριβή λόγο για τον οποίο τελικά δεν θα είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε ένα εναλλακτικό σύστημα τροφίμων όσο συνεχίζουμε να σκοτώνουμε ζώα για ευχαρίστηση και κέρδος. Στην ουσία, μας υπενθυμίζει ότι η θανάτωση ζώων για τρόφιμα που δεν χρειαζόμαστε, είναι ένα αιματηρό άθλημα.

   Ο συναισθηματικός πόνος που βίωσε ο σεφ ήταν πραγματικός. Το γεγονός ότι έφτασε στο σημείο να εξορθολογήσει την εμπειρία του ως ένα σκληρό κομμάτι της οικονομικής ζωής -κάτι που αναμφίβολα μετρίασε με τη χρήση ευφημισμών όπως «συγκομιδή» [harvest]- δεν τον κάνει έναν ευσυνείδητο σαρκοφάγο. Τον κάνει έναν απευαισθητοποιημένο σαρκοφάγο. Αυτός ο τύπος έφτασε στο χείλος της πραγματικής αλλαγής, βίωσε την ωμότητα της αντίδρασής του, και αντί να κάνει το άλμα, υποχώρησε.

   Καθώς όλο και περισσότεροι «ευσυνείδητοι σαρκοφάγοι» κάνουν ό,τι τους υπαγορεύει ο προσδιορισμός τους και, όπως έκανε και ο σεφ μας, πλησιάζουν όλο και περισσότερο προς την αντιμετώπιση της ηθικής της σφαγής, θα πρέπει ομοίως να οδηγηθούν στην αναγνώριση της βαρύτητας της θανάτωσης ενός ζωντανού ζώου. Θα βιώσουν από πρώτο χέρι το γεγονός ότι το ζώο δεν θέλει να πεθάνει. Και με τον τρόπο αυτό, θα πρέπει είτε να αναγνωρίσουν την εύκολη λύση του διλήμματος της κρεοφαγίας (επιλέγοντας να μην σκοτώνουν ζώα για τροφή) ή θα πρέπει, όπως ο σεφ, να απευαισθητοποιηθούν οι ίδιοι όσον αφορά τη σφαγή, υπονομεύοντας έτσι το ευσυνείδητο μέρος του «ευσυνείδητου σαρκοφάγου».

   Όλα αυτά τα προβλήματα με την ευσυνείδητη κρεοφαγία -η θανάτωση ενός ζώου παρότι αναγνωρίζεται η ηθική του αξία, τα οικονομικά της αποτελεσματικής παραγωγής, καθώς και η απευαισθητοποίηση που απαιτείται για την αντιμετώπιση της σφαγής- καταλήγουν στην συλλογική υποστήριξη των ίδιων των θεμελίων της εργοστασιακής κτηνοτροφίας. Όσο είμαστε πρόθυμοι να εμπορευματοποιούμε ένα ζωντανό ον που έχει εγγενή αξία, συνδέοντας απευθείας τη διάρκεια της ζωής του με την καταναλωτική ζήτηση, και να ξεγελάμε τον εαυτό μας για την οδυνηρή ουσία της σφαγής, δεν κάνουμε τίποτα περισσότερο από την επαναβεβαίωση των βασικών αξιών της εργοστασιακής κτηνοτροφίας. Μπορεί να νιώθουμε καλά αν αποκαλούμε τους εαυτούς μας «ευσυνείδητους σαρκοφάγους», αλλά κάποια στιγμή θα αναγκαστούμε να αναγνωρίσουμε ότι ο μοναδικός ευσυνείδητος σαρκοφάγος είναι, αλίμονο, ο χορτοφάγος.

Πηγή: http://www.theatlantic.com/life/archive/2011/07/how-conscientious-carnivores-ignore-meats-true-origins/241828/
Φωτογραφία: Sophie H. Powell/flickr

Έκκληση για τη σωτηρία του πλοίου «Steve Irwin»

2011-07-25T17:10:00.001+02:00

Αναδημοσίευση από:


http://ferae-naturae-xvx.blogspot.com/

Εδώ και λίγες μέρες έχει ξεκινήσει η εκστρατεία της Sea Shepherd με το όνομα «Operation Ferocious Islands». Όπως κι η ίδια λέει μέσα από την ιστοσελίδα της:
«Η Sea Shepherd δεν πηγαίνει στα νησιά Faeroe για να διαδηλώσει ή να φωνάξει εναντίον αυτής της φρικιαστικής σφαγής των φαλαινών πιλότων [pilot whales] που λαμβάνει χώρα στη βαρβαρική τελετή που ονομάζεται "Grindadrap" ή πιο απλά "Grind." Ο στόχος της Sea Shepherd είναι να χρησιμοποιήσει επιθετική μη-βία για να επέμβει στην τελετή "Grind" όταν είναι δυνατό, και επίσης να συγκεντρώσει τη διεθνή προσοχή στη μαζική σφαγή που είναι πολύ πιο σκληρή και αιματηρή από τη σφαγή δελφινιών που έφερε στο φως η βραβευμένη ταινία "The Cove".»

Δυστυχώς, όπως αναφέρεται και παρακάτω, στις 15 Ιουλίου, μετά από αγωγή της δολοφονικής εταιρείας Fish and Fish, οι σκωτσέζικες αρχές δέσμευσαν το πλοίο «Steve Irwin» καθυστερώντας την αποστολή. Όμως, όπως και σε κάθε άλλη αποστολή, τα μέλη της Sea Shepherd είχαν εναλλακτικά σχέδια, κι έτσι στη θέση του «Steve Irwin» μπήκε το πλοίο «Brigitte Bardot», το οποίο αναχώρησε στις 16 Ιουλίου από το Lerwick. Ήδη διεξάγουν έρευνες με δύτες στα νησιά Faeroe και μέχρι στιγμής έχουν εντοπίσει ένα νεκροταφείο φαλαινών. Παρ' όλ' αυτά, το «Steve Irwin» κρατείται ακόμα και εκκρεμούν οι δικαστικές διαμάχες.

Ακολουθεί το μήνυμα του Paul Watson σχετικά με την υπόθεση, τόσο στο video που 'χει αναρτήσει στο κανάλι της οργάνωσης στο YouTube όσο και μέσω της δημόσιας επιστολής του για βοήθεια μέσω δωρεών. Επειδή η Sea Shepherd είναι από τις ελάχιστες οργανώσεις οι οποίες όντως κάνουν κάτι παραπάνω από ευχολόγια και προσευχές για την προστασία της φύσης, είναι σημαντικό να τη στηρίξουμε οικονομικά σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, όσο και αν μπορούμε.

Μπορείτε να κάνετε δωρέα από εδώ.

«Σας γράφω από το πλοίο, στο Lerwick της Σκωτίας: χρειάζομαι τη βοήθειά σας για να ελευθερώσουμε το κύριο πλοίο μας, το "Steve Irwin".

Το απόγευμα της Παρασκευής, της 15ης Ιουλίου, το "Steve Irwin" παρακρατήθηκε στις Σκωτσέζικες νήσους Shetland μέσω των Βρετανικών δικαστηρίων λόγω μιας αστικής αγωγής εναντίον μας εκ μέρους της εταιρείας αλιείας της Μάλτας, Fish and Fish Limited. Διεκδικούν αποζημίωση για τους ερυθρούς τόνους [bluefin tuna] που διασώσαμε από τα δίχτυα τους τον Ιούνιο του 2010, ψάρια τα οποία πιστεύουμε ότι πιάστηκαν παράνομα μετά το πέρας της περιόδου, χωρίς να είναι κάποιος επιθεωρητής στο πλοίο, ή χωρίς να υπάρχουν οποιαδήποτε έγγραφα που να να αποδεικνύουν τη νομιμότητα αυτής της αλίευσης.

Έχουμε στη διάθεσή μας μια νομική εταιρεία που μας εκπροσωπεί, και πιστεύουμε ότι έχουμε τα απαραίτητα στοιχεία για να στηρίξουμε τη θέση μας. Αυτή η αγωγή θα μας δώσει επίσης την ευκαιρία να εκθέσουμε αυτά που κατηγορούμε ως παράνομες δραστηριότητες από την πλευρά της Fish and Fish και θα υπερασπιστούμε επιθετικά την υπόθεση πάνω σε αυτή τη βάση. Η προστασία του υπό εξαφάνιση ερυθρού τόνου είναι ζωτικά σημαντική για τους ωκεανούς, και για την ανθρωπότητα, επειδή αν πεθάνουν οι ωκεανοί...τότε θα πεθάνουμε.

Τώρα, αν δεν δώσουμε την εγγύηση ύψους $1,411,692.87, το "Steve Irwin" θα κρατηθεί επ' αορίστου και πιθανόν να πωληθεί. Αυτό δε θα ήταν μόνο μια μεγάλη οικονομική δυσχέρια για τη Sea Shepherd, αλλά ακόμα πιο σημαντικά, θα μπορούσε να μας αποτρέψει από το να φτάσουμε στα νησιά Faeroe για να προστατέψουμε τις φάλαινες πιλότους [pilot whales] και να απειλήσει την ικανότητά μας να υπερασπιστούμε τις φάλαινες του καταφυγίου φαλαινών του Νότιου Ωκεανού από τον Ιαπωνικό στόλο φαλαινοθηρικών αυτό το Δεκέμβριο.

Σας προτρέπω να βοηθήσετε να σώσουμε το πλοίο σήμερα! Πρέπει επειγόντως να μαζέψουμε $1,411,692.87 για να καταθέσουμε την εγγύηση. Δωρεές έρχονται, αλλά έχουμε μακρύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Σας προτρέπω να στείλετε τη μεγαλύτερη δωρεά που μπορείτε σήμερα - η δωρεά σας είναι απίστευτα σημαντική και θα κάνει τη διαφορά βοηθώντας μας να σώσουμε τις ζωές των υπό εξαφάνιση φαλαινών.

Μας έχετε ήδη βοηθήσει να σώσουμε χιλιάδες φάλαινες και αμέτρητα άλλα πλάσματα της θάλασσας, αλλά μέχρι να πάρουμε το πλοίο μας πίσως, φάλαινες θα βρουν φριχτό θάνατο εξαιτίας της ανικανότητάς μας να κινήσουμε αυτό το καράβι και να τις προστατέψουμε.

Σας παρακαλώ κάντε μια δωρεά για να σώσετε το "Steve Irwin" ώστε να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στη θάλασσα και να κάνουμε αυτό που κάνουμε καλύτερα - να υπερασπιστούμε τη ζωή στους ωκεανούς.

Ποτέ πριν δεν ήταν μεγαλύτερη η ανάγκη για τη βοήθεια και την υποστήριξη σας.

Σας ευχαριστώ,

Για τους Ωκεανούς μας και για το "Steve Irwin",

Πλοίαρχος Paul Watson»
-------------------------------------

Η αρχική μετάφραση δημοσιεύθηκε στο www.veganforum.gr από τον sonath

Χορτοφαγική βραδιά στο ΑΚΡΙΤΑΜΟ

2011-07-19T17:11:00.000+02:00

1η ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΑΝΤΙΣΠΙΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

2011-07-19T17:02:00.002+02:00

1η ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΑΝΤΙΣΠΙΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
26-28 Αυγούστου, Παλιόχωρα, Χανιά

Τα τελευταία χρόνια το κίνημα απελευθέρωσης ζώων αναπτύσσεται και στην Ελλάδα, οργανώνεται μέσα από άτομα και ομάδες, δυναμώνει και, πάντα με επίγνωση του πόσο αργά είναι για αυτούς που υποφέρουν, γίνεται όλο και πιο αποφασισμένο στο να βάλει ένα τέλος στον καθημερινό υποβιβασμό, εξευτελισμό, βασανισμό όλων των ζώων, και κυρίως εκείνων που γίνονται αντικείμενα της πιο στυγνής και ευρείας εκμετάλλευσης. Άλλοι νωρίτερα και άλλοι πιο πρόσφατα ξυπνάμε από το παραμύθι που μας πότισαν γονείς, δάσκαλοι, και πατριαρχικές κοινωνίες, και ξεμπροστιάζουμε τους σπισιστικούς μηχανισμούς που προσπαθούν να μας ταΐσουν με πτώματα και ψέματα στην προσπάθειά τους να εξουσιάσουν και να εκμεταλλευτούν κάθε ζωή. Απέναντι στις προσπάθειες γελοιοποίησης, φασιστικής φίμωσης και απομόνωσης από όσους επιλέγουν να ζήσουν με παρωπίδες βουτηγμένοι στην απάθεια, σε περιοχές όπως η Αθήνα, η Καστοριά, η Σιάτιστα, η Μυτιλήνη, η Πάτρα, τα Χανιά, ο Βόλος, η Θες/κη, σε κάθε τόπο και χρόνο, αντιτάσσουμε τη φωνή, τη δράση, και την αλληλεγγύη μας, χωρίς να φρενάρουμε σε αυθαίρετες διακρίσεις.

Σε μια προσπάθεια συντονισμού και ουσιαστικής επικοινωνίας, άτομα και συλλογικότητες συνδιοργανώνουμε την πρώτη 3ήμερη αντισπισιστική συνάντηση στις 26,27,28 Αυγούστου. Στόχος είναι, ξεκινώντας από κοινές βάσεις, να συζητήσουμε πέρα από τετριμμένα, να συγκεντρώσουμε δυνάμεις και προβληματισμούς πάνω στο διεθνές αλλά και στο τοπικό, και να συντονιστούμε σε περαιτέρω δράση.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο κάμπινγκ Παλιόχωρας (Γραμμένου) Χανίων. Σε ένα νησί που αποτελεί έναν από τους βασικούς πυρήνες εκμετάλλευσης και κακοποίησης μη ανθρώπινων ζώων, η Παλιόχωρα συγκεντρώνει παραδοσιακά αρκετούς κατοίκους και επισκέπτες με στοιχειώδη τουλάχιστον σεβασμό απέναντι στα μη ανθρώπινα ζώα.

Το τριήμερο θα περιλαμβάνει παρουσίαση θεματικών από συλλογικότητες, συζητήσεις, εργαστήρια και προβολές. Το τελικό πρόγραμμα θα ανακοινωθεί το συντομότερο.

Επικοινωνία:alogomyges@gmail.com

Παραγωγή "χοιρινού"

2011-07-05T22:54:00.000+02:00

Νέα έρευνα της Mercy For Animals.
Για περισσότερες λεπτομέρειες, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της οργάνωσης
http://www.mercyforanimals.org/pigabuse/

Βίντεο από εκτροφεία στην Ολλανδία

2011-06-26T01:38:00.000+02:00

Λίστα των βιντεο ανα περιοχη: http://www.achtergeslotendeuren.org/map/node
Φωτογραφιες στο flickr: http://www.flickr.com/photos/achtergeslotendeuren/5786460408

Ό,τι δεν γνωρίζατε για τα γαλακτοκομικά

2011-05-25T04:13:00.000+02:00

Ημέρα της μητέρας;

2011-04-30T19:47:00.003+02:00

Κάθε χρόνο, 9 εκατομμύρια μητέρες*
αναγκάζονται να υπομείνουν τη χειρότερη απώλεια

Όλες οι θηλυκές που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή γάλακτος, απομακρύνονται με βία από τα μωρά τους αμέσως μετά τη γέννα.

Κάποιες προσπαθούν να απωθήσουν τους επιτιθέμενους, κάποιες προσπαθούν να προστατεύσουν τα μωρά τους χρησιμοποιώντας το σώμα τους, κάποιες κυνηγούν μανιωδώς τα φορτηγά μεταφοράς, κάποιες κλαίνε οικτρά, κάποιες αποσύρονται μέσα σε σιωπηλή απελπισία. Μερικές ακολουθούν με εμπιστοσύνη τους φύλακές τους μόνο και μόνο για να επιστρέψουν σε έναν άδειο στάβλο.

Όλες εκλιπαρούν για τα μωρά τους σε γλώσσα
που δεν χρειάζεται καμία μετάφραση:

Μετά από επαναλαμβανόμενους κύκλους καταναγκαστικών γονιμοποιήσεων, επίπονων γεννών, ανελέητου αρμέγματος, και συντριπτικού πένθους, το πνεύμα τους εγκαταλείπει, το σώμα τους μαραζώνει, το γάλα τους στερεύει. Στην ηλικία που, στη φύση, μια θηλυκή αγελάδα μόλις και θα έμπαινε στην ενηλικίωση, η ζωή της γαλακτοπαραγωγού αγελάδας τελειώνει. Όταν η "παραγωγή" της σε γάλα μειωθεί, αυτή και οι άλλες "ξοδεμένες" συντρόφισσές της στο κοπάδι, μεταφέρονται με φορτηγά για σφαγή. Κάποιες κυοφορούν. Όλες θηλάζουν ακόμα. Καθώς σπρώχνονται με βία προς το θάνατό τους, το γάλα τους στάζει ακόμη στο πάτωμα του σφαγείου.

Όλη η παραγωγή γάλακτος, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής και «ελευθέρας βοσκής», καταφέρνει να υπάρχει κάνοντας σε εκατομμύρια ανυπεράσπιστα θηλυκά,
το χειρότερο πράγμα που μπορεί κάνει κάποιος σε μια μητέρα.

Οι καταναλωτές γαλακτοκομικών στηρίζουν και διατηρούν με τις αγορές τους αυτή την προμελετημένη βαναυσότητα.

Μπορείτε να την σταματήσετε.
GoVeganNow.com

*Ο αριθμός αυτός αναφέρεται μόνο στην γαλακτοπαραγωγή των ΗΠΑ. Ο συνολικός αριθμός ανά τον κόσμο ξεπερνά κάθε φαντασία.

Ανοιχτή απελευθέρωση σκύλων στην Κίνα

2011-04-18T23:30:00.004+02:00

Του Huang Jingjing, Global Times

Ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων βρίσκονται 'στα όπλα' μετά τα νέα ότι το σαββατοκύριακο ένα φορτηγό γεμάτο με 520 σκύλους που προορίζονταν για το σφαγείο, σταματήθηκε στην εθνική οδό. Η συζήτηση που προέκυψε τις δύο επόμενες ημέρες, κυρίως διαδικτυακά, φέρνει στο προσκήνιο τους νόμους περί προστασίας των ζώων.

Ένας άνδρας με το επίθετο An, είδε το φορτηγό στην εθνική στις 11 το πρωί της Παρασκευής. Υποπτευόμενος ότι τα σκυλιά είχαν αποκτηθεί παρανόμως, ανάγκασε το φορτηγό να σταματήσει και μέσα από το μπλογκ του κάλεσε και άλλους να βοηθήσουν, σύμφωνα με αναφορές των Μ.Μ.Ε.

"Αφού προσπέρασε το φορτηγό μου, το αυτοκίνητο του An σταμάτησε απότομα, αναγκάζοντάς με να φρενάρω πανικόβλητος", δήλωσε στους Global Times ο οδηγός του φορτηγού, Hao Xiaomao. "Θα είχαμε συγκρουστεί αν δεν είχα αντιδράσει τόσο γρήγορα".

Όταν είδαν το μπλογκ του An, εκατοντάδες ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων κατεύθασαν στη σκηνή με μεταλλικό νερό και τροφή. Με την παρουσία τους έκλεισαν την εθνική προσωρινώς και ανάγκασαν την αστυνομία να κλείσει και την κοντινότερη έξοδο, σύμφωνα με τις αναφορές. Η αστυνομία διαπίστωσε αργότερα ότι ο Hao Xiaomao είχε όλα τα απαραίτητα χαρτιά για τα σκυλιά, αλλά οι ακτιβιστές αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες διάσωσής.

Μετά από περίπου 15 ώρες, το περιστατικό έληξε με μία εταιρεία pet shop και έναν οργανισμό περιβαλλοντικής συντήρησης να αγοράζουν τα σκυλιά πληρώνοντας 115,000 γιεν ($17,606). Ωστόσο ο Hao είπε ότι έχασε περίπου 20.000 γιεν επειδή δεν παρέδωσε τα ζώα.

[...] "Μετέφερα σκύλους όπως θα μετέφερα γουρούνια, αγελάδες και πρόβατα. Η χώρα δεν απαγορεύει την κατανάλωση κρέατος σκύλων", είπε ο Hao, προσθέτοντας ότι τα σκυλιά αγοράστηκαν από τους εκτροφείς τους, δεν κλάπηκαν.

http://china.globaltimes.cn/society/2011-04/645638_2.html

***

Χαίρομαι για τα σκυλιά που γλίτωσαν αλλά θα ήθελα πολύ να υπήρχαν τέτοιες δράσεις για τη σωτηρία και όλων των άλλων ζώων που κατακρεουργούνται καθημερινά...Έχω την υποψία ότι το 99.9% των ανθρώπων που συμμετείχαν σε αυτή τη δράση τρώνε άλλα ζώα χωρίς τύψεις...

Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας ενάντια στη Βιομηχανία της Γούνας

2011-03-18T04:45:00.001+02:00

Μαζική διαδήλωση για τα πειραματόζωα στην Ιταλία

2011-03-09T17:13:00.004+02:00

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

"Το Σάββατο 5 Μαρτίου, η καμπάνια ενάντια στα εκτροφεία Green Hill που εκτρέφουν σκύλους μπιγκλ, κάλεσε σε πανεθνική πορεία στο Μιλάνο. Οι περιοχές του Μιλάνου και της Λομβαρδίας φιλοξενούν 130 ερευνητικά εργαστήρια και 3 εκτροφεία ζώων που χρησιμοποιούνται για ζωοτομία. Οι πολιτικοί της περιοχής πρέπει να κλείσουν τα εκτροφεία Green Hill αφού δεν λειτουργούν σύμφωνα με το νόμο που προβλέπει για τους εκτροφείς σκύλων και για τα καταφύγια σκύλων συγκεκριμένο μέγεθος κλουβιών και μέγιστο αριθμό σκύλων τους 200. (Η Green Hill έχει παραπάνω από 2700 σκυλιά και νεογέννητα κουτάβια στις εγκαταστάσεις της). Οπότε υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για διαδήλωση ενάντια στη ζωοτομία στην πρωτεύουσα των βασανιστηρίων!

Στη πορεία συγκεντρώθηκαν 3000 άτομα μπροστά στο σιδηροδρομικό σταθμό και στόχος ήταν να φτάσουμε στην καρδιά της πόλης, κοντά στον καθεδρικό ναό του Μιλάνο. Η αστυνομία μας ανακοίνωσε μόλις πριν τρεις μέρες ότι η προγραμματισμένη διαδρομή δεν ήταν εντάξει και ότι δεν μας επιτρέπεται να φτάσουμε στο κέντρο της πόλης. Εμείς τους είπαμε πως θα πάμε σε κάθε περίπτωση, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, και στο τέλος το καταφέραμε προς μεγάλη τους δυσαρέσκεια!

Μόλις φτάσαμε στη πλατεία που είναι πολύ σημαντική για την κυκλοφορία της πόλης, οι διαδηλωτές διασπάστηκαν και σε λίγα μόλις λεπτά οι λεωφόροι και οι μεγάλοι δρόμοι είχαν μπλοκαριστεί. Κάποιοι από τους διοργανωτές άρχισαν διαπραγματεύσεις, ζητώντας να μας επιτραπεί να ακολουθήσουμε την αρχική διαδρομή, προκειμένου να ξανανοίξουμε την κυκλοφορία στους δρόμους. Δεν θέλησαν να μας ακούσουν κι έτσι η κυκλοφορία παρέλυσε για 45 λεπτά, με τη πλατεία που είναι συνήθως γεμάτη αυτοκίνητα, να έχει γεμίσει από διαδηλωτές και ανθρώπους που φώναζαν συνθήματα, κάθονταν στο δρόμο και έδειχναν τη δύναμή τους.

Όταν πια μας έγινε ξεκάθαρο ότι δεν θα μας άφηναν να πάμε στο κέντρο της πόλης με την πορεία, καλέσαμε σε διάλυση και ζητήσαμε από όλους να έρθουν στην πλατεία του καθεδρικού ναού στην καρδιά της πόλης του Μιλάνου, δύο στάσεις με το μετρό από εκεί.
Όλοι αρχίσαμε να κατακλύζουμε τους σταθμούς του μετρό στην πλατεία , περνώντας από τις γραμμές των αστυνομικών που προσπαθούσαν να μας εμποδίσουν να κατέβουμε κάτω και να πάρουμε τα τρένα. Το πρώτο τρένο είχε πάνω από 500 διαδηλωτές, και από τα μεγάφωνα ανακοινώθηκε ότι το μετρό δεν θα σταματήσει στην στάση της πλατείας του καθεδρικού ναού ή κάπου αλλού κοντά σε αυτήν .....Μπάσταρδοι! Όλοι θυμώσαμε και πεισμώσαμε ακόμη πιο πολύ.

Έτσι στην πρώτη στάση εκατοντάδες διαδηλωτές βγήκαν έξω από το σταθμό, και ξεκίνησαν μια πορεία ηχηρή και δυνατή, γεμάτη ενέργεια, στους δρόμους που συνήθως απαγορεύονται οι διαδηλώσεις, και κατέληξαν στην πλατεία του καθεδρικού. Σε μια άλλη πλατεία εκατοντάδες ακόμη συγκεντρώθηκαν και ανασυντάχθηκαν ξεκινώντας μια ακόμη πορεία, καταλήγοντας στον καθεδρικό μέσα από έναν ακόμη δρόμο που απαγορεύονται οι διαδηλώσεις και οι πορείες.

Όταν είχαμε τόσο πολύ κόσμο στο κέντρο της πόλης, παίρνοντας αυτό που θέλαμε, μιλώντας ενάντια στη ζωοτομία μπροστά από τον καθεδρικό που τον φύλαγαν τα ματ, η ατμόσφαιρα γέμισε θετική ενέργεια! Όλοι νιώθαμε ότι ήταν η δύναμη της θέλησής μας και πως ενωμένοι έχουμε τη δύναμη.

Δώσαμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους πολιτικούς, στην πόλη και στην περιοχή :
Δεν θα σταματήσουμε αν δεν κλείσει η Green Hill!

Ακτιβιστές διέκοψαν την ιαπωνική φαλαινοθηρία στην Ανταρκτική

2011-02-18T04:49:00.001+02:00

Από την Ελευθεροτυπία:

Η Ιαπωνία διέκοψε την ετήσια επιχείρηση φαλαινοθηρίας στην Ανταρκτική έπειτα από τις πιέσεις οικολογική οργάνωσης.

Ακτιβιστές από την αμερικανική περιβαλλοντική οργάνωση Sea Shepherd καταδίωξαν με τα σκάφη τους τα φαλαινοθηρικά με αποτέλεσμα η ιαπωνική αποστολή να σταματήσει το κυνήγι της για λόγους ασφαλείας.

"Το φαλαινοθηρικό Nisshin Maru διέκοψε τις δραστηριότητές του στις 10 Φεβρουαρίου για λόγους ασφαλείας. Εξετάζουμε την κατάσταση και υπάρχει πιθανότητα να σταματήσουμε την επιχείρηση νωρίτερα", επισήμανε ο Τατσούγια Νακαόκου, από την Υπηρεσία Αλιείας. Δεκάδες ακτιβιστές με σκάφη της οργάνωσης είχαν φτάσει στην Ανταρκτική με στόχο να εμποδίσουν την φαλαινοθηρία.

Η Ιαπωνία είναι μια από τις τρεις χώρες μαζί με την Ισλανδία και τη Νορβηγία που εξακολουθούν να αλιεύουν φάλαινες.

Η Ιαπωνία αλιεύει κάθε χρόνο πολλές εκατοντάδες φάλαινες για "επιστημονικούς σκοπούς" όπως ισχυρίζεται καθώς το κυνήγι της φάλαινας για εμπορικούς λόγους έχει απαγορευτεί στη χώρα από το 1986.

Ωστόσο, αν και οι ελάχιστοι Γιαπωνέζοι τρώνε πλέον το κρέας τη φάλαινας, οι περισσότεροι αντιδρούν στις απαγορεύσεις καθώς θεωρούν ότι επιβάλλονται από το εξωτερικό και ισχυρίζονται ότι το κυνήγι της φάλαινας είναι συνδεδεμένο με τη κουλτούρα της χώρας τους.

Από τη φάρμα στο ψυγείο σας

2011-02-08T20:31:00.003+02:00

Η αλήθεια πίσω από το κρέας...
Νέο βίντεο της Mercy For Animals.

Animal Liberation στα Ελληνικά

2011-01-31T17:36:00.005+02:00

Peter Singer,
Η Απελευθέρωση των Ζώων
μτφρ. Σταύρος Καραγεωργάκης,
Αντιγόνη, Θεσσαλονίκη, 2010,
σ. 432.

http://www.facebook.com/#!/animal.liberation.singer

Που κυκλοφορεί το βιβλίο:

Θεσσαλονίκη: Κεντρί, Πρωτοπορία, Ιανός, Μπαρμπουνάκης, Βιβλιοστόκ, Σ.ΠΑ.ΜΕ., Μαλλιάρης, Κυριακίδης
Αθήνα (μέχρι στιγμής): Πρωτοπορία, Ιανός, Πολιτεία
Κατερίνη: Νέστωρ, Μάτι
Λάρισα: Παιδεία
Τρίκαλα: Παιδεία
Βόλος: Παιδεία
Γιάννενα: Παιδεία

Στην μνήμη της Jill Phipps

2011-01-29T07:53:00.001+02:00

Ψάρια γδέρνονται ζωντανά

2011-01-20T19:48:00.003+02:00

Νέα έρευνα της οργάνωσης Mercy for Animals αποκαλύπτει τη φρίκη πίσω από τη λεγόμενη "επεξεργασία" ψαριών. Το βίντεο τραβήχτηκε στις εγκαταστάσεις ενός σφαγείου ψαριών με την ονομασία "Catfish Corner", στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η έρευνα αποκαλύπτει:

-Εργαζόμενους να γδέρνουν με πένσες το δέρμα ζωντανών ψαριών

-Δεκάδες ψάρια στριμωγμένα σε κάδους και καλάθια, να αγωνιούν να αναπνεύσουν

-Γδαρμένο ψάρι να συνεχίζει να κινείται και να προσπαθεί να αναπνεύσει πάνω στον πάγκο του σφαγέα

-Ψάρια να σπαρταρούν και να παλεύουν να ξεφύγουν από τα μαχαίρια των εργαζομένων

-Ζωντανά ψάρια να τεμαχίζονται σε φέτες και να ανοίγονται στη μέση

-Οι εργαζόμενοι να ξεριζώνουν με βία τα κεφάλια ζωντανών ψαριών

Εξετάζοντας το οπτικό υλικό, ο ειδικός σε θέματα συμπεριφοράς ζώων Dr. Jonathan Balcombe καταδίκασε την επιχείρηση "Catfish Corner", δηλώνοντας: "Η μεταχείριση των ψαριών σα να είναι άψυχα αντικείμενα, είναι βίαιη και ηθικά αποτρόπαιη. Μεταχείριση όπως αυτή που βλέπουμε στο βίντεο, είναι απάνθρωπη και πρέπει αμέσως να κριθεί παράνομη".

Ο κτηνίατρος Lee Schrader προσθέτει, "το να υποβάλλει κανείς τα ψάρια σε μια εμφανώς επώδυνη διαδικασία, όπως η αφαίρεση του δέρματος τους, ενώ είναι ζωντανά και ανταποκρίνονται στον πόνο, είναι σκληρή, απάνθρωπη και αδικαιολόγητη».

Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι τα ψάρια αισθάνονται πόνο. Στην πραγματικότητα, τα ψάρια επεξεργάζονται τον πόνο με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν και τα θηλαστικά. Τα ψάρια στο βίντεο παρουσιάζουν έντονες αντιδράσεις στη μεταχείρισή τους, σπαρταρούν με βία και προσπαθούν να ξεφύγουν, πράγμα που αποδεικνύει πως νιώθουν πόνο και υποφέρουν απίστευτα.

Επιπλέον, δεν υπήρξαν τα κατάλληλα μέτρα ώστε τα ψάρια να αναισθητοποιηθούν πριν το γδάρσιμό τους. Σύμφωνα με τον Dr. Schrader, το γεγονός ότι τα ψάρια σταμάτησαν να σπαρταρούν όταν αφαιρέθηκαν τα κεφάλια τους, υποδηλώνει ότι η κίνησή τους αποτελούσε μία συνειδητή αντίδραση στον πόνο.

Η Mercy For Animals παρουσίασε ξεκάθαρες αποδείξεις για τις πρακτικές που ακολοθούνται στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις (γδάρσιμο και ακρωτηριασμός των ζώων ενώ είναι ακόμη ζωντανά και υποφέρουν), αλλά ο εισαγγελέας αρνήθηκε να καταγράψει το γεγονός ως περίπτωση κακοποίησης ζώων. Αυτό και μόνο αποδεικνύει πως το Τέξας χρειάζεται επειγόντως αυστηρότερους και ισχυρότερους νόμους ώστε να σταματήσουν τα ζώα να υποφέρουν.

Σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν υπάρχει ούτε ένας ομοσπονδιακός νόμος που να προστατεύει τα ψάρια από την κακομεταχείριση στις ιχθυοκαλλιέργειες, στις αλιευτικές εκδηλώσεις, ή από τη σφαγή - επιτρέποντας έτσι την εκτενή κακομεταχείρισή τους να συνεχίζεται.

Μόνο στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο, σχεδόν 8.4 δισεκατομμύρια ψάρια θανατώνονται για τροφή. Σύμφωνα με το Αμερικανικό Υπουργείο Γεωργίας, περισσότερα από το 80% των ψαριών που εκτρέφονται στις ιχθυοκαλλιέργειες είναι λυκόψαρα, και το Τέξας είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός.

Ευτυχώς, οι καταναλωτές έχουν τη δύναμη να γλιτώσουν τα ψάρια - αλλά και όλα τα άλλα ζώα που χρησιμοποιούνται για παραγωγή τροφής - από τον αδικαιολόγητο πόνο και μπορούν να υιοθετήσουν μία βίγκαν διατροφή.

http://www.mercyforanimals.org/fish/

Διαβάστε περισσότερα:
Τα ψάρια δεν είναι λαχανικά

Delicatessen

2011-01-13T02:44:00.001+02:00

Άρθρο της Ντίνας Δασκαλοπούλου στο τ.1030 του "Ε"της Ελευθεροτυπίας
http://www.scribd.com/doc/46653394]ΕΨΙΛΟΝ-Delicatessen

(Ευχαριστώ Έλσα)

Ραδιοφωνική Εκπομπή Μαύρο-Πράσινο

2010-12-15T17:12:00.005+02:00

Μαύρο-Πράσινο

Kάθε Παρασκευή 14:00 - 18:00
στον ελεύθερο,αυτοργανωμένο ραδιοσταθμό 105Fm

Για τον αντισπισισμό,την αταξική κοινωνία,
την απελευθέρωση του περιβάλλοντος
και (ανθρωπίνων και μη) ζώων.

*

Βίντεο από εκτροφεία γούνας σε Φιλανδία, Νορβηγία και Ισπανία

2010-11-06T19:55:00.002+02:00

Εκτροφεία γούνας στη Φιλανδία/Φθινόπωρο 2010

Fur farm in Finland in autumn 2010 from Oikeutta Eläimille on Vimeo.

Εκτροφεία γούνας στη Νορβηγία

Νέο ντοκιμαντέρ από την Igualdad Animal στην Ισπανία για τα εκτροφεία μινκ

Investigación de Igualdad Animal en las granjas de visones de España from Igualdad Animal on Vimeo.

Thanks v3g4n.

Παγκόσμια κινητοποιήση κατά της φαλαινοθηρίας

2010-11-04T19:42:00.003+02:00

Δελτίο τύπου του Πανελλήνιου Δικτύου Οργανώσεων για τα Ζώα

Στις 5 Νοεμβρίου, ημέρα επίσημης έναρξης της κυνηγετικής περιόδου φαλαινών στην Ιαπωνία, χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα δηλώσουν την αντίθεσή τους στην αποτρόπαιη αυτή σφαγή, που πριν λίγες δεκαετίες οδήγησε στο χείλος της εξαφάνισης πολλά είδη φαλαινών.

Από τότε που η φαλαινοθηρία έγινε μια παγκόσμια βιομηχανία, η συντριπτική πλειοψηφία των εκατομμυρίων φαλαινών, σκοτώθηκαν κυρίως για το λίπος τους το οποίο μετέτρεπαν σε πρώτη ύλη για πολλά προϊόντα όπως λάδι για κεριά και λάμπες φωτός.

Ενώ το 1986 λόγω της υπεραλίευσης η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας (IWC) απαγόρευσε την εμπορική φαλαινοθηρία, έτσι ώστε οι πληθυσμοί των φαλαινών να μπορέσουν να ανακάμψουν, χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νορβηγία και η Ισλανδία χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τη διεξαγωγή ερευνητικών προγραμμάτων, συνεχίζουν το κυνήγι ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές και ζητούν την άρση της απαγόρευσης.

Χώρες όμως και οργανώσεις που τάσσονται κατά της φαλαινοθηρίας δηλώνουν ότι οι πληθυσμοί φαλαινών παραμένουν ευάλωτοι, χαρακτηρίζουν το κυνήγι ανήθικο και περιττό και υποστηρίζουν την απαγόρευση.

Και καθώς το κρέας φάλαινας δεν έχει ιδιαίτερη ζήτηση στην Ιαπωνία, χιλιάδες τόνοι παραμένουν αδιάθετοι υπό ψύξη και έτοιμοι για κατανάλωση. Το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών που επιβλέπει τις φαλαινοθηρικές δραστηριότητες της Ιαπωνίας, στρέφεται προς τα παιδιά στα σχολεία, προσπαθώντας να το εντάξουν στη σύγχρονη διατροφική κουλτούρα της Ιαπωνίας, για να αυξήσουν την κατανάλωση και να μειώσουν την τεράστια αυτή ποσότητα.

Το ΠΑΔΟΖΩ στηρίζει την απαγόρευση της φαλαινοθηρίας συμμετέχοντας στη διαμαρτυρία έξω από την πρεσβεία της Ιαπωνίας (Εθνικής Αντιστάσεως 46, Χαλάνδρι) την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010 στις 11.00πμ.

Χοιροστάσιο στην Ελλάδα το 2010

2010-10-22T05:50:00.001+02:00

(κείμενο εκείνων που γύρισαν το βίντεο)
" Κατά τη διάρκεια βόλτας μας στα περίχωρα της Αττικής, μία έντονη και άσχημη μυρωδιά μας οδήγησε σε μία φάρμα εκτροφής χοίρων. Η ανακάλυψη της άθλιας αυτής εγκατάστασης έγινε τελείως τυχαία.

Αυτά που διαπιστώσαμε προσπαθήσαμε να τα καταγράψουμε με την κάμερα στο λιγοστό χρόνο που διαθέταμε και με κίνδυνο να μας ανακαλύψουν, καθώς εκείνη την ώρα βρισκόταν κόσμος στο εκτροφείο.

Διαπιστώσαμε απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις, πολύ βρώμικες συνθήκες, ένα περιβάλλον ψυχρό χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τα ζώα που τους στερεί τη δυνατότητα να ασκήσουν τις πιο βασικές φυσικές συμπεριφορές τους και φυσικά παντελή έλλειψη κτηνιατρικής φροντίδας. Το αποτέλεσμα είναι, τα ζώα αυτά να εμφανίζουν σημάδια ακραίου ψυχολογικού άγχους, επιθετική συμπεριφορά και κανιβαλισμό όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τα φαγωμένα αυτιά και τις αμυχές στα σώματά τους.

Καταγράψαμε θηλυκά γουρούνια τα οποία αφού υποβάλλονται σε συνεχείς εγκυμοσύνες, φυλακίζονται στα απάνθρωπα κλουβιά κύησης (gestation crates), τα οποία είναι μόλις λίγο μεγαλύτερα από το μέγεθός τους ώστε τα ζώα δεν μπορούν ούτε να γυρίσουν. Μπορούμε να φανταστούμε πόσο βασανιστικό είναι αυτό για τα ζώα.

Η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία προβλέπει ο χώρος σταυλισμού να είναι καθαρός, να υπάρχουν υλικά ώστε να μπορούν τα ζώα να απασχολούνται και να λαμβάνονται μέτρα όταν διαπιστώνεται επιθετική συμπεριφορά.

Φυσικά ακόμη και αν τηρούνταν όλα τα παραπάνω, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καλυφθούν οι φυσικές ανάγκες των ζώων ούτε στο ελάχιστο.

Αυτή η κατάσταση αν και σίγουρα δεν είναι η χειρότερη που επικρατεί στα εκτροφεία ζώων, είναι η λογική επέκταση μίας βιομηχανίας, η οποία βλέπει τα ζώα ως μηχανές παραγωγής και όχι ως συναισθανόμενα όντα και είναι η καθημερινή πραγματικότητα για τα δισεκατομμύρια εκτρεφόμενα ζώα σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η κατάσταση θα υπάρχει, όσο συνεχίζεται η εκμετάλλευση ζώων και η ζήτηση για ζωικά προϊόντα.

Εμείς έχουν επιλέξει να απέχουμε από τη κατανάλωση ζωικών προϊόντων και ελπίζουμε και εσείς να κάνετε το ίδιο.

Δεν ξέρουμε αν η κάμερα μπορεί να αποδώσει τη θλίψη στα μάτια των ζώων, όμως σε εμάς θα μείνει αξέχαστη!

GO VEGAN!!! "

Ευχαριστώ Έλσα και Larus~

Λιοντάρια επιτίθενται στον θηριοδαμαστή

2010-10-14T06:22:00.003+02:00

Τον γύρο του κόσμου κάνει το video που δείχνει καρέ καρέ την επίθεση λιονταριών στον θηριοδαμαστή τους, σε τσίρκο στην πόλη Λίβιβ της Ουκρανίας.

Στο video, που κόβει την ανάσα και παραπέμπει περισσότερο σε μονομαχία παρά σε τσίρκο, ο θηριοδαμαστής Oleksie Pinko προσπαθεί να κρατήσει σε απόσταση τα εξαγριωμένα λιοντάρια χρησιμοποιώντας μια βέργα.

Έχει ήδη δεχτεί επίθεση από ένα λιοντάρι, γι αυτό και κουτσαίνει. Το κοινό έχει σαστίσει και ακούγονται ουρλιαχτά και φωνές.

Το λιοντάρι επιτίθεται ξανά, αυτή τη φορά μαζί με άλλο ένα αρσενικό λιοντάρι από τα πέντε που υπήρχαν στην αρένα.

Τρεις θηριοδαμαστές σπεύδουν σε βοήθεια και χτυπούν τα λιοντάρια με ράβδους, όμως αυτά συνεχίζουν την επανάστασή τους και τους περικυκλώνουν.

Στο μεταξύ, άλλοι δυο θηριοδαμαστές έξω από την αρένα προσπαθούν να τα απωθήσουν με αντλίες νερού.

Μέχρι να τελειώσει το video οι περισσότεροι από τους θεατές, που στην ουσία ήταν απροστάτευτοι, είχαν εκκενώσει τον χώρο.

Περιγράφοντας τις σκηνές τρόμου, ο Doug Shepherd, Αμερικανός τουρίστας που είχε πάει με τα δυο του παιδιά στο τσίρκο για να δει την παράσταση, είπε ότι «τα παιδιά ούρλιαζαν και ήταν μόλις λίγα μέτρα μακριά από την αρένα».

Η γυναίκα του άρπαξε την κόρη της από το χέρι και άρχισε να τρέχει καθώς φοβήθηκε ότι τα λιοντάρια θα κατάφερναν να ξεφύγουν από την αρένα.

Το σοκαριστικό video ήταν η αφορμή για να έλθει και πάλι στην επιφάνεια το θέμα των τσίρκο και του αλύπητου βασανισμού των άγριων ζώων προκειμένου να συμμετάσχουν σε εξευτελιστικές παραστάσεις, μηδενικού εκπαιδευτικού περιεχομένου.

Δείτε το βίντεο

Από το econews

Απελευθέρωση 20.000 μινκ στη Σουηδία

2010-10-10T17:38:00.000+02:00

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα Bite Back:

«Τη νύχτα της 4ης Οκτωβρίου, 20.000 μινκ απελευθερώθηκαν από εκτροφείο γούνας έξω από το Skillingaryd. Αν και οι περισσότεροι Σουηδοί είναι ενάντια στη βιομηχανία της γούνας, αυτή τη στιγμή 1.4 εκατομμύρια ζώα βρίσκονται φυλακισμένα σε κλουβιά, ενάντια στη σουηδική νομοθεσία περί προστασίας των ζώων, αλλά με τη σιωπηρή συμφωνία μίας παραλυμένης κυβέρνησης. Η δράση μας ήταν μία αντίδραση ενάντια σε μία βιομηχανία που δεν σέβεται το νόμο, τη δημοκρατία ή την ευημερία των ζώων. Πλέον υπάρχει στη Σουηδία ένας πληθυσμός άγριων μινκ, με προέλευση τα εκτροφεία γούνας. Υπάρχουν αποδείξεις ότι ζώα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην αιχμαλωσία, προσαρμόζονται με επιτυχία σε μία ζωή ελεύθερη, αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία. Μερικά θα αιχμαλωτιστούν, κάποια τα σκοτωθούν από αυτοκίνητα. Αυτό δεν είναι κάτι που επιθυμούμε για κανένα από αυτά, αλλά τα περισσότερα θα ξεφύγουν και αυτό έχει σημασία. Ο στόχος μας είναι να κλείσει το εκτροφείο και τα κλουβιά να παραμείνουν άδεια. Για πάντα. Για τα μινκ την Παγκόσμια Ημέρα για τα Ζώα.»

Brian Dominick - Απελευθέρωση των Ζώων και Κοινωνική Επανάσταση

2010-09-25T06:57:00.002+03:00

Διαβάστε το κείμενο στο scribd,
κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

Συλλογική Βίγκαν Κουζίνα

2010-09-14T21:00:00.002+03:00

Όλοι μου οι ήρωες φοράνε ακόμα μάσκες...

2010-09-02T22:26:00.001+02:00

15λεπτο ντοκιμαντέρ για το Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζὠων και την καμπάνια ενάντια στη Huntington Life Sciences. Παραγωγή 2002.

Όλοι μου οι ήρωες φοράνε ακόμα μάσκες from V3G4N on Vimeo.

Απελευθέρωση 50.000 μινκ! (Και εις ανώτερα!)

2010-08-30T17:13:00.005+02:00

Ο Φιλοζωικός Σύλλογος Χανίων «Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ» με προτάσεις, που έχει πρόσφατα καταθέσει στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, μέσω της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Ζωοφιλικών Σωματείων, τάσσεται υπέρ της απαγόρευσης εκτροφής και θανάτωσης ζώων για την παραγωγή γούνας.

Ζητεί από την Πολιτεία να ακολουθήσει το παράδειγμα μιας πλειάδας χωρών της Ε.Ε., που έχουν απαγορεύσει τη βάρβαρη αυτή οικονομική δραστηριότητα των ανθρώπων για λόγους καλλωπιστικούς.
Ζητεί από την Πολιτεία να σταματήσει να επιδοτεί τις βιομηχανίες αυτές του θανάτου και να προωθήσει εναλλακτικές μορφές οικονομικής ανάπτυξης της Δυτικής Μακεδονίας που δεν θα βασίζονται στη βία.

Όπως επισημαίνει σε επιστολή του, αναφορικά με την απελευθέρωση γουνοφόρων ζώων από τα κλουβιά τους σε Καστοριά και Κοζάνη «Κανένας απολύτως δεν έχει το δικαίωμα να σκοτώνει και να δολοφονεί ζώα, ούτε να χρησιμοποιεί την ανωτερότητά του και τη σύγχρονη τεχνολογία, για να καταδικάζει αθώα πλάσματα σε φρικτό θάνατο.

Κάθε χρόνο στις βιομηχανίες-κολαστήρια της Δυτικής Μακεδονίας εξοντώνονται χιλιάδες γουνοφόρα ζώα με τις ευλογίες, τις “κόκκινες” επιδοτήσεις και την νομική κάλυψη της Πολιτείας.

Ας επιτρέψουν να γίνει ένα αντικειμενικό reportage μέσα στις βιομηχανίες αυτές για να ακούσουν όλοι τις κραυγές πόνου και αγωνίας χιλιάδων ζώων κατά την στιγμή της θανάτωσής τους, με βάρβαρους τρόπους.

Επειδή τέτοιες πράξεις και οικονομικές δραστηριότητες είναι αντιστρόφως ανάλογες με τις πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά, ας σταματήσουν οι υποκριτικές φωνές διαμαρτυρίας.

Αυτοί που διαμαρτύρονται για την απελευθέρωση αυτών των ζώων, δηλώνουν τη ''λύπη'' τους για τον επικείμενο θάνατο των ζώων αυτών από τα διερχόμενα οχήματα ή από τη μη δυνατότητά τους να κυνηγήσουν πια και να τραφούν.

Υπάρχουν εξάλλου και μελέτες που υποστηρίζουν ότι τα ζώα που έχουν μεγαλώσει σε κλουβιά αιχμάλωτα μπορούν ακόμα και να επιβιώσουν. Ας σταματήσουν να "λυπούνται" για τον θάνατο άλλων ζώων (ορνίθων κ.ο.κ.) από τα μινκ, αφού ούτως ή άλλως αυτό που τους επιφυλάσσει ο άνθρωπος είναι ο θάνατος διά της σφαγής και μάλιστα χωρίς αναισθητικό.

Ας πάψουν να ανησυχούν για την “καταστροφή” της φύσης, που προκαλεί η απελευθέρωση ζώων, μιας φύσης κατά της οποίας καθημερινά και για πάρα πολλά χρόνια εγκληματεί το ανθρώπινο είδος».

Παγκόσμια Ημέρα Δράσης ενάντια στα Σουηδικά Εκτροφεία Γούνας

2010-08-12T18:17:00.000+02:00

Για πολλά χρόνια η Σουηδία θεωρείται ένας από τους προμαχώνες της παγκόσμιας βιομηχανίας γούνας, αλλά αυτή η εικόνα ξεθωριάζει γρήγορα και μπορεί να είναι έτοιμη να αλλάξει ριζικά. Πριν 20 χρόνια υπήρχαν περίπου 500 εκτροφεία γούνας στη Σουηδία. Σήμερα έχουν μείνει μόνο 75 εκτροφεία μινκ και κανένα εκτροφείο αλεπούδων, χάρη στη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση των ακτιβιστών ενάντια στη βιομηχανία γούνας.
Με τις Γενικές Εκλογές της Σουηδίας να βρίσκονται λίγες εβδομάδες μακριά, ένα από τα μεγάλα θέματα της προεκλογικής εκστρατείας είναι μια ενδεχόμενη απαγόρευση όλων των εκτροφείων γούνας στη χώρα, κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι μόνο ένα όνειρο λίγα χρόνια πριν. Με αντίστοιχες εκστρατείες σε Φινλανδία, Νορβηγία και Δανία, φαίνεται ότι τα πράγματα αλλάζουν για το εμπόριο γούνας σε όλη Σκανδιναβία.
Σε ένδειξη υποστήριξης της εκστρατείας για την απαγόρευση των εκτροφείων γούνας, οι Σουηδοί ακτιβιστές καλούν Παγκόσμια Ημέρα Δράσης ενάντια στα Σουηδικά Εκτροφεία Γούνας την Παρασκευή, 13 Αυγούστου. Οι ακτιβιστές ενάντια στη γούνα σε όλο τον κόσμο καλούνται να διοργανώσουν διαμαρτυρίες στην Πρεσβεία της Σουηδίας στη χώρα τους υπέρ της απαγόρευσης των εκτροφείων γούνας σε όλο τον κόσμο.
Σας προτείνουμε να οργανώσετε διαμαρτυρία στην πρεσβεία ή στο προξενείο της χώρας σας υπέρ της εκστρατείας. Για περισσότερες λεπτομέρειες ή για να μας ενημερώσετε αν οργανώσετε μια διαμαρτυρία, επικοινωνήστε εδώ: daniel@djurrattsalliansen.se

Η διαμαρτυρία στην Αθήνα θα γίνει στην Πρεσβεία Σουηδίας - Βασιλέως Κωνσταντίνου 7 (απέναντι από το Καλλιμάρμαρο) - την Παρασκευή 13 Αυγούστου, στις 14:00

Τελευταίο γεύμα στη Κοτζιά

2010-08-03T09:52:00.002+03:00

(αναδημοσίευση από veganizer)

Τελευταίο γεύμα στη Κοτζιά

Το απόγευμα της Κυριακής ένας δολοφόνος αποφάσισε να ταΐσει τα περιστέρια της πλατείας Κοτζιά το τελευταίο τους γεύμα. Μισή ώρα μετά στην πλατεία κείτονταν 500 περίπου νεκρά ζώα.

Πέρα από τα συνεργεία καθαρισμού που πήγαν να καθαρίσουν τη σκηνή του εγκλήματος, κατέφτασε λένε και η αστυνομία με ανήκουστο και άκρως εντυπωσιακό ενδιαφέρον για τη θανάτωση των περιστεριών (άλλο αν δεν μπορεί καν να τα ξεχωρίσει από τις δεκαοχτούρες) η οποία και σύμφωνα με τα ΜΜΕ αναζητά το δράστη...Σε δήλωσή του ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, αναφέρει τη μαρτυρία του οδηγού ταξί για έναν νεαρό μοτοσυκλετιστή, που φορούσε κράνος (σε όλη τη διάρκεια του ταΐσματος!) χωρίς να κινήσει υποψίες.

Δεν είναι απίθανο ο δράστης να είναι όντως ένας από τους τόσους συναισθηματικά διεστραμμένους που τη βρίσκουν σκοτώνοντας ζώα, πάνω σε παραλήρημα υπερμαγκιάς. Από την άλλη, η πλατεία Κοτζιά δεν έχει σπίτια γύρω γύρω, αντίθετα έχει μαγαζιά που πληρώνουν ενοίκιο και παραπονιούνται, petshop που βάζουν το κέρδος πάνω από τη ζωή, όπως και το κτήριο του Δημαρχείου του κεντρικού Δήμου της χώρας μας, το οποίο εδώ και χρόνια έχει τοποθετήσει και ειδικά καγκελάκια για να μην κάθονται εκεί τα πουλιά. Όμως τα ανεπίδεκτα μαθήσεως περιστέρια δεν έχουν μάθει να πηγαίνουν σε τουαλέτες αλλά τα κάνουν όπου να ναι, δημιουργώντας εχθρούς. Κάποιοι περιορίζονται στην αισθητική ρύπανση και κρεμούν cd και ότι άλλο βρουν για να τα διώξουν. Άλλοι προτιμούν πιο δραστικά μέτρα.

Άλλωστε ο Δήμος Αθηναίων έχει καταφέρει κατά καιρούς, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι των Ολυμπιακών του 2004, να εξαφανίσει άστεγους, χρήστες και όλα τα αδέσποτα, στα περιστέρια και τις δεκαοχτούρες θα κολλήσει; Όλως τυχαίως, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς είχε συλληφθεί και μια γυναίκα για την δηλητηρίαση 250 περίπου περιστεριών στο Σύνταγμα. Η ίδια δήλωνε αθώα.

Αν δηλητηριάζονταν 500 γεράκια, 200 γάτες, ή 100 σκυλιά η είδηση θα είχε φτάσει παντού, θα μιλούσανε για αποτρόπαιο έγκλημα, για αργό και βασανιστικό θάνατο, για δράστη «τέρας», για δείγμα του πολιτισμού μας και για έλλειψη παιδείας. Τα περιστέρια των πόλεων όμως δεν έχουν την αίγλη των αρπακτικών, ούτε τη φουντωτή γούνα των κατοικίδιων. Οπότε δεν τρέχει τίποτα.

Τα περιστέρια και οι δεκαοχτούρες έχουν θέση σε αυτό το χάλι που ονομάζεται πόλη, όσο και όλοι οι υπόλοιποι που την έχουν κάνει αφιλόξενη σαν τα μούτρα τους. Όποιος νομίζει ότι έχει παραπάνω δικαίωμα να είναι εδώ επειδή τον ψηφίσανε, επειδή πληρώνει φόρους, ή απλά επειδή είναι άνθρωπος, ας κατέβει από το θρόνο του, γιατί ο κόσμος δεν γυρίζει του, και θα πέσει.

ΑΛΟΓΟΜΥΓΕΣ

Το γουρούνι - Διήγημα του Γκουερίνο Τζορτζέτι

2010-07-12T20:24:00.002+03:00

Η πρώτη ιστορία από το βιβλίο "ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΖΩΑ" του Γκουερίνο Τζορτζέτι, με τίτλο "Το γουρούνι". Διαβάστε την εδώ.

Ευχαριστώ την Έλσα για το σκανάρισμα.

"ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ: ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ"

2010-06-25T00:55:00.000+03:00

ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ-ΕΝΑ ΤΣΙΡΚΟ ΣΤΟ ΝΕΡΟ! ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

2010-06-16T21:15:00.001+03:00

“Κανένα ενυδρείο, κανένα δελφινάριο όσο μεγάλο και να είναι, δε μπορεί να μιμηθεί έστω και στο ελάχιστο, τις συνθήκες στη θάλασσα, και κανένα δελφίνι που ζει σε ενυδρείο δε μπορεί να χαρακτηριστεί φυσιολογικό” Jacques Yves Cousteau

Δυστυχώς η εκμετάλλευση των ζώων με σκοπό το κέρδος συνεχίζεται.
Ένα νέο δελφινάριο που ετοιμάζεται να λειτουργήσει στο Αττικό Πάρκο,
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=14298948

θα κρατάει έγκλειστα και δυστυχισμένα τα πανέμορφα θηλαστικά παραπλανώντας το κοινό για τον ‘εκπαιδευτικό’ και 'θεραπευτικό' χαρακτήρα του.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα δελφινάρια κατεβάστε το αρχείο από εδώ http://www.box.net/shared/2xu9z5op4d

ή δείτε εδώ

http://www.facebook.com/notes/alexandros-staurides/mporei-mia-episkepse-sto-delphinario-na-akougetai-diaskedastike-empeiria-alla/130826550268342

Δείτε εδώ το Δελτίο Τύπου από φιλοζωικά σωματεία
http://animalspress.blogspot.com/2010/06/blog-post_9313.html

Παρακαλούμε στείλτε επιστολή διαμαρτυρίας (μπορείτε να χρησιμοποιήστε αυτή που ακολουθεί) στους αρμόδιους φορείς ώστε να αποτρέψουμε την λειτουργία του.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
grammateia@gryp.minenv.gr,

grammateia@gryf.minenv.gr,

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Υπουργός
Άννα Διαμαντοπούλου: anna@diamantopoulou.gr

Υφυπουργοί
Ιωάννης Πανάρετος: deputy_minister_contact@ypepth.gr

Ειδική γραμματεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
egr@ypepth.gr

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
info@minagric.gr
Υπουργός
Κατερίνα Μπατζελή:kbatz@otenet.gr
Υφυπουργός
Μιχάλης Καρχιμάκης:karximakis@parliament.gr

ΕΔΩ ΟΛΑ ΜΑΖΙ:
grammateia@gryp.minenv.gr,
grammateia@gryf.minenv.gr,
anna@diamantopoulou.gr,
deputy_minister_contact@ypepth.gr,
egr@ypepth.gr,
info@minagric.gr,
kbatz@otenet.gr,
karximakis@parliament.gr

H ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Θέμα: Διαμαρτυρία για τη λειτουργία του δελφινάριου στο Αττικό Πάρκο

Σας γράφω για να εκφράσω την έντονη αντίθεσή μου σχετικά με τη λειτουργία του δελφινάριου στο Αττικό Πάρκο στα Σπάτα.

Τα δελφινάρια όπως όλοι καταλαβαίνουμε, δεν μπορούν να προσφέρουν το χώρο, τα κοινωνικά δίκτυα και τις φυσικές συνθήκες που χρειάζονται τα ζώα, με αποτέλεσμα να υποφέρουν, να εξαντλούνται από τις συνθήκες αιχμαλωσίας και να πεθαίνουν πρόωρα.
Τα ποσοστά θνησιμότητας και η αφύσικη συμπεριφορά των αιχμάλωτων δελφινιών, αποδεικνύουν ότι η έλλειψη διέγερσης τους προκαλεί τρομερό στρες. Το κολύμπι αδιάκοπα σε κύκλους είναι μία μόνο ένδειξη της πλήξης και του ψυχολογικού άγχους. Οι επιστήμονες που μελετούν την υψηλή νοημοσύνη των δελφινιών, ισχυρίζονται ότι τα δελφίνια είναι τα δεύτερα πιο έξυπνα πλάσματα στον κόσμο μετά τον άνθρωπο, και θεωρούν ηθικά απαράδεκτο να τα φυλακίζουμε σε ψυχαγωγικά πάρκα.

Ζητάμε από την πολιτεία να παρέμβει ώστε να διακοπεί η λειτουργία του δελφινάριου και να σταματήσει η παραπλάνηση του κοινού σχετικά με την εκπαιδευτική και θεραπευτική του αξία, που σκοπό έχει να δικαιολογήσει την αιχμαλωσία των ζώων.

Η Dr Betsy Smith μία από τους ιδρυτές της δελφινοθεραπείας, δηλώνει: «Στο επίκεντρο όλων αυτών των προγραμμάτων θεραπείας είναι η εκμετάλλευση ευάλωτων ατόμων και ευάλωτων δελφινιών.»
Η Dr. Lori Marino επίσης αναφέρει ότι "δεν υπάρχει κανένα αδιάσειστο στοιχείο μέχρι σήμερα που να αποδεικνύει ότι οι ζωολογικοί κήποι και τα ενυδρεία προωθούν αλλαγή στάσης ή ότι εκπαιδεύουν τους επισκέπτες, παρά τους ισχυρισμούς για το αντίθετο".

Παρακαλούμε για τις ενέργειές σας με σκοπό την άμεση διακοπή της λειτουργίας του.

Καλούμε επίσης την πολιτεία να επανεξετάσει τις επισκέψεις σχολείων σε τέτοια πάρκα και ζωολογικούς κήπους, καθώς αποδεικνύεται ότι δεν έχουν κανένα εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Η πλειοψηφία των ζώων σε αιχμαλωσία που χρησιμοποιούνται σε τέτοιου είδους παραστάσεις, προσφέρουν περισσότερο διασκέδαση στους θεατές και ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή, τη βιολογία, την οικολογία και τη διατήρηση των ζώων, εμφανίζοντάς τα σε αφύσικες συνθήκες να κάνουν κόλπα για το κοινό. Αντί να παρέχουν εκπαίδευση, τα προγράμματα αυτά διδάσκουν το κοινό ότι είναι αποδεκτό να κρατάμε άγρια ζώα σε αιχμαλωσία για τη δική μας διασκέδαση.

Με εκτίμηση

http://www.youtube.com/watch?v=AakYdQ4NrIc&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=WrecQWLVuVE&feature=related

Ο ΟΗΕ καλεί σε παγκόσμια στροφή προς τη βίγκαν διατροφή

2010-06-10T06:57:00.006+03:00

Μία παγκόσμια στροφή προς τη βίγκαν διατροφή είναι ζωτικής σημασίας για να σωθεί ο πλανήτης από την πείνα, την έλλειψη καυσίμων και τις τραγικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, λέει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις ο παγκόσμιος πληθυσμός θα φτάσει τα 9.1 δισεκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το 2050, ο δυτικός τρόπος διατροφής που δίνει έμφαση στο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, δεν είναι βιώσιμος, λέει η μελέτη του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Οι επιπτώσεις της αγροκαλλιέργειας αναμένονται να αυξηθούν σημαντικά καθώς ο πληθυσμός μεγαλώνει και ζητά περισσότερα ζωικά προϊόντα. Σε αντίθεση με τα καύσιμα πετρελαίου, είναι δύσκολο να βρεθεί μία εναλλακτική: οι άνθρωποι πρέπει να φάνε. Μία σημαντική μείωση των επιπτώσεων θα ήταν πιθανή μόνο με μία παγκόσμια διατροφική αλλαγή, μακριά από τα ζωικά προϊόντα».

Ο καθηγητής Edgar Hertwich, επικεφαλής της αναφοράς, είπε: «Τα ζωικά προϊόντα προκαλούν περισσότερη καταστροφή από ό,τι η παραγωγή υλικών για οικοδόμηση όπως άμμος ή τσιμέντο, πλαστικό ή μέταλλα. Η βιομάζα και οι καλλιέργειες για ζωοτροφές προκαλούν τόση καταστροφή όσο η καύση πετρελαίου.» Η σύσταση αυτή αποτελεί συνέχεια της πρότασης του Λόρδου Nicholas Stern, πρώην συμβούλου της Εργατικής κυβέρνησης σε θέματα οικονομίας της κλιματικής αλλαγής, για στροφή στη χορτοφαγική διατροφή.

Η επιτροπή των ειδικών βαθμολόγησε προϊόντα, πόρους, οικονομικές δραστηριότητες και μεταφορές σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις. Η αγροκαλλιέργεια βρέθηκε στην ίδια θέση με την κατανάλωση πετρελαίου.Σύμφωνα με το περιοδικό Time, «η παγκόσμια κτηνοτροφία παράγει 18 τοις εκατό των αερίων του θερμοκηπίου του πλανήτη – σε σύγκριση, όλα τα αυτοκίνητα, τρένα, αεροπλάνα και πλοία του κόσμου συνολικά παράγουν 13 τοις εκατό των αερίων του θερμοκηπίου».

Ο Ernst von Weizsaecker, περιβαλλοντικός επιστήμονας και μέλος της επιτροπής, είπε: «Η αυξανόμενη ευημερία προκαλεί μία στροφή προς διατροφές κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων – τα ζώα εκτροφής καταναλώνουν τώρα το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας συγκομιδής και κατά συνέπεια τεράστιες ποσότητες πόσιμου νερού, λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.» Η αγροκαλλιέργεια, ειδικά τα προϊόντα κρέατος και γάλακτος, ευθύνεται για το 70% της κατανάλωσης νερού, 38% της συνολικής χρήσης γης και 19% των παγκόσμιων εκκλήσεων αερίων του θερμοκηπίου, λέει. Όπως γίνεται ξεκάθαρο από τη μελέτη του Ο.Η.Ε., η κτηνοτροφία είναι υπερβολικά πολυδάπανη: «Τα ζωικά προϊόντα απαιτούν περισσότερους πόρους και προκαλούν περισσότερα αέρια του θερμοκηπίου από ότι οι φυτικές εναλλακτικές.»

Δυστυχώς, σε πολλά μέρη του πλανήτη, οι άνθρωποι τρώνε περισσότερο κρέας, όχι λιγότερο. «Η κατανάλωση κρέατος κατ’ άτομο στην Κίνα αυξήθηκε κατά 42% μέσα σε οκτώ χρόνια, από το 1995 μέχρι το 2003», λέει ο Sangwon Suh του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Καθώς ένα έθνος γίνεται πλουσιότερο, οι πολίτες του γίνονται πιο σαρκοφάγοι, και η Γη υποφέρει από τις συνέπειες αυτού.

Με πληροφορίες από τη Βρετανική Guardian και την ιστοσελίδα Change.org

Σπισισμός (Λίγες σκέψεις από την Animal Equality)

2010-06-03T20:32:00.006+03:00

Just because I am by ~Insu

Καθ’ όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, άνθρωποι έχουν βρεθεί στο στόχαστρο διακρίσεων και βίας ως αποτέλεσμα αντιλήψεων όπως ο ρατσισμός ή ο σεξισμός. Η δουλεία ή η ενδοοικογενειακή βία με θύμα τις γυναίκες, σήμερα αντιμετωπίζονται ως φαινόμενα αποτρόπαια, αλλά δεν ήταν πάντοτε έτσι. Προκαλεί έκπληξη, αλλά κάποτε ήταν φυσικό και δίκαιο, κάποιοι άνθρωποι να θεωρούνται κατώτερα όντα.

"Δέχθηκα ακόμη μία ντουζίνα μαστιγώματα στο τμήμα της πλάτης μου ακριβώς πάνω από τα ματωμένα σημάδια του προηγούμενου μαστιγώματος…μέχρι που δέχθηκα 96 μαστιγώματα, και η πλάτη μου ήταν κομμένη και σημαδεμένη από άκρη σε άκρη. Κάθε χτύπημα του μαστίγιου με είχε ματώσει. Πολλές πληγές είχαν μήκος μέχρι και επτά εκατοστά. Η πλάτη μου έκαιγε σαν να την είχαν καλύψει με καυτή στάχτη, ανακατεμένη με αναμμένα κάρβουνα. Και ένιωσα την σάρκα μου να τρέμει, όπως τα ζώα που σφαγιάζονται από το χασάπη και γδέρνονται ενώ είναι ακόμη μισοζωντανά." Ένας Αμερικανός Σκλάβος, 1859

Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν τα ζώα ως κατώτερα. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν ότι και αυτά μπορούν να νιώσουν συναισθήματα και αισθήσεις όπως άγχος, ευχαρίστηση, δυνατό πόνο, φόβο για το θάνατο ή ανία και αυτά τα συναισθήματα έχουν σημασία για εκείνα όσο και τα δικά μας για εμάς. Ανεξάρτητα από αυτό, συναισθάνοντα πλάσματα σκλαβώνονται και δολοφονούνται για «τροφή», τα σώματά τους χρησιμοποιούνται σε πειράματα, το δέρμα τους για ρούχα, και η εμφάνισή τους για διασκέδαση. Η επιθυμία μας να τα χρησιμοποιούμαι για όφελός μας θεωρείται πιο σημαντική από το δικαίωμά που έχουν στη διαχείριση των σωμάτων τους, και καθώς δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, υποφέρουν και πεθαίνουν ανά δισεκατομμύρια.

"Η αγελάδα δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της, κι έτσι της λύγισαν την ουρά μέχρι να πονέσει και την έσυραν στο σφαγείο με ένα σχοινί. Τη χτύπησαν στο μέτωπο για να την αναισθητοποιήσουν και την ύψωσαν ανάποδα με μία αλυσίδα τυλιγμένη γύρω από το πίσω πόδι της. Όταν ένας εργάτης έμπηξε το μαχαίρι στο λαιμό της, ανέκτησε τις αισθήσεις της. Με το αίμα και τα υγρά να τρέχουν από το λαιμό της, το στόμα και τα ρουθούνια της, προσπαθούσε να αναπνεύσει και να ελευθερωθεί, κρεμάμενη από το ένα πόδι, για ενάμιση λεπτό, πριν ο εργάτης επιστρέψει και την κόψει από το λαιμό μέχρι το στόμα της. Έπειτα άρχισε να γδέρνει το πρόσωπό της ενώ αυτή σφάδαζε και κλωτσούσε" Ακτιβιστής της Animal Equality, 2009.

Η ιδέα ότι τα άλλα ζώα είναι κατώτερα και ότι μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε απλά και μόνο γιατί γεννήθηκαν με γούνα ή φτερά, είναι μία παράλογη και άδικη προκατάληψη προς τα άλλα είδη, γνωστή ως σπισισμός. Ο σπισισμός παραβλέπει την ομοιότητα – την ενσυναίσθηση- και όπως με το ρατσισμό και το σεξισμό, οι αδύναμοι είναι αυτοί που υποφέρουν για το κέρδος άλλων.

"Τα ζώα του κόσμου υπάρχουν για τους δικούς τους λόγους. Δεν φτιάχτηκαν για τους ανθρώπους, όπως οι μαύροι δεν φτιάχτηκαν για τους λευκούς, και οι γυναίκες δεν φτιάχτηκαν για τους άνδρες."Alice Walker, συγγραφέας του The Color Purple, και κάτοχος βραβείου Πούλιτζερ

Η πλειοψηφία της κοινωνίας κλείνει τα μάτια στο σπισισμό αλλά καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι τα μη-ανθρώπινα ζώα δεν είναι ιδιοκτησία μας και ότι αξίζουν να ζουν ελεύθερα από την εκμετάλλευση των ανθρώπων, αποφασίζουν να γίνουν βίγκαν.

Επιλέγοντας μία φυτική διατροφή, ελεύθερη από ζωικά προϊόντα, φορώντας μη-ζωικά παπούτσια και ρούχα, χρησιμοποιώντας βίγκαν καλλυντικά και προϊόντα για το σπίτι και διασκεδάζοντας χωρίς να χρησιμοποιούμε ζώα, όλοι προχωράμε ένα βήμα πιο κοντά σε μία ειρηνική και δίκαιη κοινωνία για όλους.

πηγή: www.animalequality.net

Διαβάστε επίσης:
BabyCakes
Σπισισμός ενάντια αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων
Σπισισμός ίσον Φασισμός
Σπισισμός (του Gary L. Francione)

Εκδηλώσεις-Διαμαρτυρία

2010-05-30T18:41:00.003+03:00

Νέα θηριωδία σε γαλακτοπαραγωγική μονάδα

2010-05-28T06:40:00.006+03:00

Η οργάνωση Mercy For Animals επανέρχεται με νέο αποκαλυπτικό βίντεο κακοποίησης αγελάδων και μοσχαριών σε γαλακτοπαραγωγική μονάδα στο Οχάιο των ΗΠΑ.

Τα στιγμιότυπα που καταγράφηκαν με κρυφή κάμερα, αφήνουν άφωνο και τον πιο υποψιασμένο. Εργάτες που χτυπούν με μπουνιές στο κεφάλι νεαρά μοσχάρια, τα ρίχνουν με βία στο έδαφος και τα τραβούν από τα αυτιά. Χτυπούν με τσουγκράνες τις αγελάδες στο πρόσωπο, στα πόδια και στο στομάχι -μερικές δέχονται μέχρι και 40 χτυπήματα στο κεφάλι. Στρίβουν τις ουρές των αγελάδων μέχρι να σπάσει το κόκκαλό τους. Και μετά από όλα αυτά, καμαρώνουν και περηφανεύονται που κακοποιούν αυτά τα ζώα μέχρι θανάτου.

Πριν σκεφτείτε ότι αυτά δεν μπορεί να συμβαίνουν στην Ελλάδα, σκεφτείτε ξανά. Τα ζώα εκτροφής υπόκεινται σε βασανισμούς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ και αυτό θεωρείται κατάσταση ρουτίνας στην παραγωγή κρέατος και γάλακτος. ΑΝ ΔΕΝ ΟΡΓΙΖΕΣΤΕ, ΕΙΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ. ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΖΩΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΟΠΛΙΖΕΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗ. ΞΥΠΝΑΤΕ!

Πρέπει να Σταματήσουμε να Τρώμε τους Ωκεανούς

2010-05-25T08:01:00.011+03:00

Πρέπει να Σταματήσουμε να Τρώμε τους Ωκεανούς
Του Paul Watson

Οι ωκεανοί είναι σαν την Χήνα που έκανε το Χρυσό Αυγό. Όσο ήταν ζωντανή, γεννούσε ένα χρυσό αυγό κάθε μέρα αλλά όταν ο άπληστος κτηνοτρόφος αποφάσισε να τη σκοτώσει για να πάρει όλο το χρυσό από μέσα, δεν βρήκε τίποτα και η Χήνα δεν μπορούσε να γεννήσει πλέον χρυσά αυγά καθώς ήταν νεκρή.

Για αιώνες, οι ωκεανοί έθρεψαν την ανθρωπότητα. Αλλά τον τελευταίο αιώνα, η ανθρώπινη απληστία, δυστυχώς βίασε και λεηλάτησε τα ωκεάνια οικοσυστήματα με μία οικολογική άγνοια που είναι σοκαριστικά παρανοϊκή.

Δεν τρώω ψάρια επειδή είμαι οικολόγος και έχω δει την μείωση των ψαριών στις θάλασσες όλη μου τη ζωή. Μεγάλωσα σε ένα ψαράδικο χωριό και αναθράφηκα με μία διατροφή από μπακαλιάρο, σαρδέλες, σκουμπρί, μαρίδες, μύδια, αστακούς, γλώσσες, και πέστροφα. Έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια την σταθερή μείωση των ψαριών, αστακών, και οστρακόδερμων. Και ό,τι έτρωγα ως παιδί, επιλέγω να μην το τρώω σήμερα για τον απλό λόγο ότι υπάρχουν υπερβολικά πολλοί από εμάς στην ξηρά που τρώνε αυτούς τους λίγους που ζουν στις θάλασσες.

Ο ψαράς σήμερα έχει γίνει ένα από τα πιο καταστροφικά για το περιβάλλον επαγγέλματα του κόσμου. Είναι καιρός να αφήσουμε στην άκρη την ξεπερασμένη εικόνα του σκληραγωγημένου, ανεξάρτητου, ψημένου από την αρμύρα και σκληρά εργαζόμενου ψαρά που δουλεύει με θάρρος για να θρέψει την κοινωνία και να συντηρήσει την οικογένειά του.

Οι μέσοι ψαράδες δεν πηγαίνουν πια στη θάλασσα μέσα σε βαρκούλες με πετονιές και μικρά δίχτυα. Οι σημερινοί βιομηχανικοί ψαράδες χειρίζονται σκάφοι πολυεκατομμυρίων με πολύπλοκο και ακριβό τεχνολογικό εξοπλισμό, σχεδιασμένο να κυνηγήσει και να πιάσει κάθε ψάρι που μπορεί να βρει.

Μία κατασκευάστρια εταιρεία ηλεκτρονικών ανιχνευτών για ψάρια (Rayethon) περηφανεύεται κιόλας ότι με το προϊόν τους, «τα ψάρια μπορούν να τρέξουν αλλά δεν μπορούν να κρυφτούν.»

Και για τα ψάρια, δεν υπάρχει ασφαλές μέρος καθώς οι λαθροθήρες τα κυνηγούν ανελέητα, ακόμη και μέσα σε θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές και καταφύγια.

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε εξαπολύσει μία εντατική και αδίστακτη εκμετάλλευση πρακτικά ενάντια σε κάθε είδος ψαριού στη θάλασσα και αυτά εξαφανίζονται. Αν δεν σταματήσουμε τα βιομηχανικά ψαράδικα σκάφη και τον βαρύ εξοπλισμό σύντομα, θα σκοτώσουμε τους ωκεανούς και κατά συνέπεια, θα σκοτώσουμε τους εαυτούς μας.

Οι επιστήμονες αυτή την εβδομάδα αποκάλυψαν ότι ένας εκτεταμένος λιμός επηρεάζει τους πληθυσμούς των ψαριών, πτηνών και θηλαστικών στους ωκεανούς μας. Όχι μόνο μειώνουμε τους πληθυσμούς τους, αλλά οδηγούμε στην πείνα τους επιζώντες.

Ταΐζουμε με ψάρια τις γάτες, τα γουρούνια και τα κοτόπουλα και απορροφούμε δεκάδες χιλιάδες μικρών ψαριών από τη θάλασσα για να ταΐσουμε μεγαλύτερα ψάρια που μεγαλώνουν σε κλουβιά. Οι κατοικίδιες γάτες τρώνε περισσότερα ψάρια από τις φώκιες. Τα γουρούνια τρώνε περισσότερα ψάρια από τους καρχαρίες, και τα κοτόπουλα στις βιομηχανικές φάρμες τρώνε περισσότερα ψάρια από τα θαλασσοπούλια πάφιν και τα άλμπατρος.

Με άλλους παράγοντες όπως η αυξημένη οξύτητα, η κλιματική αλλαγή, η χημική ρύπανση, και η καταστροφή του όζοντος που προκαλεί μείωση στους πληθυσμούς του πλαγκτόν, κηρύσσουμε παγκόσμια επίθεση κατά κάθε είδους ζωής στους ωκεανούς μας. Τα ψάρια δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις υπέρμετρες απαιτήσεις μας. Έχουμε ήδη αφαιρέσει από τη θάλασσα το 90% των μεγάλων εμπορικών ψαριών. Η ζήτηση των Κινέζων για πτερύγια καρχαριών καταστρέφουν κυριολεκτικά κάθε είδος καρχαρία στον ωκεανό.

Ενώ η αλιευτική βιομηχανία κάποτε έβαζε στο στόχαστρο και κατέστρεφε τα μεγάλα ψάρια, τώρα επικεντρώνεται στα μικρά ψάρια, τα ψάρια που πάντοτε έθρεφαν τα μεγαλύτερα. Από τα δέκα μεγαλύτερα ιχθυοτροφεία του κόσμου σήμερα, επτά από αυτά στοχεύουν στα μικρά ψάρια. Αν τα ψάρια είναι πολύ μικρά για να ταΐσουν ανθρώπους, απλά αλέθονται για να ταΐσουν κατοικίδια ζώα και σολομούς ή τόνους που μεγαλώνουν σε ιχθυοτροφεία.

Η ιχθυοκαλλιέργεια έχει επίσης αναδειχθεί ως η πιο σπάταλη χρήση των ψαριών και είναι η οικονομική μηχανή που καθοδηγεί την εντατική εκμετάλλευση των μικρών ψαριών.

Και τώρα τα Ιαπωνικά και Νορβηγικά ιχθυοτροφεία, αφαιρούν δεκάδες χιλιάδες τόνους πλαγκτόν από τη θάλασσα, για να το μετατρέψουν σε ζωοτροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη.

Αυτή την εβδομάδα, μία αναφορά για την Κατάσταση των Παγκόσμιων Ιχθυοτροφείων και Ιχθυοκαλλιεργειών από τον Οργανισμό Τροφίμων και Αγροκαλλιέργειας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), κατέληξε ότι το 80% όλων των θαλάσσιων αποθεμάτων σε ψάρια έχουν αυτή τη στιγμή αλιευτεί ολοκληρωτικά, υπεραλιευτεί, μειωθεί ή αναρρώνουν από τη μείωση. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα αποθέματα των 7 μεγαλύτερων ιχθυοτροφείων με ψάρια-κυνηγούς. Πολύ λίγοι θαλάσσιοι πληθυσμοί ψαριών ενδέχεται να διατηρήσουν αύξηση της παραγωγής, και πολλοί περισσότεροι έχουν φτάσει στα όριά τους, τώρα περισσότερο από ποτέ.

Η οργάνωση Sea Shepherd Conservation Society δεν το κάνει για να υποστηρίξει τα δικαιώματα των ζώων όταν λέει πως οι άνθρωποι πρέπει να σταματήσουν να τρώνε ψάρια και να σταματήσουν να τρώνε κρέας που έχει μεγαλώσει με ψάρια. Η θέση μας βασίζεται αποκλειστικά στην οικολογική πραγματικότητα ότι η εμπορική αλιεία καταστρέφει τους ωκεανούς μας.

Όλοι το γνωρίζουμε αυτό. Είμαστε όλοι γνώστες αυτή της μείωσης. Το νιώθουμε μέσα μας. Η οικολογική πραγματικότητα δεν μας κοιτάει απλά κατά πρόσωπο, μας κλωτσάει στα δόντια. Το πρόβλημα είναι ότι είμαστε σε παντελή άρνηση και αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε ότι απογυμνώνοντας τις θάλασσες από τη ζωή, υπονομεύουμε τα θεμέλια της επιβίωσής μας στη ξηρά.

Αυτή η άρνηση είναι τόσο ισχυρή που ακόμη και η Greenpeace σερβίρει ψάρια στο πλήρωμα των πλοίων της ενώ συμμετέχουν σε καμπάνιες που αντιμάχονται την υπεραλίευση.

Οι άνθρωποι της φυλής Kaiyapo της Βραζιλίας αποκαλούν όσους καταστρέφουν δάση ως «ανθρώπους-τερμίτες» επειδή καταβροχθίζουν τα δέντρα. Στους ωκεανούς, έχουμε ανθρώπινα παράσιτα που ρουφάνε τη ζωή από τον ωκεανό και δεν δίνουν τίποτα σε αντάλλαγμα. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε γίνει παράσιτα που ρουφάνε το αίμα του ωκεανού και όταν σκοτώσουμε τον ξενιστή μας, που όπως πάμε σίγουρα θα το κάνουμε, έπειτα θα πεθάνουμε και οι ίδιοι.

Για πολύ καιρό, αναρωτιόμουν γιατί έμπαινα στον κόπο να μιλήσω για αυτές μου τις ανησυχίες σε μία κοινωνία που αρνείται να παραδεχθεί την πραγματικότητα και απλά απορρίπτει κάθε λόγο περί υπερ-εκμετάλλευσης, ως ριζοσπαστικό εξτρεμισμό. Για δεκαετίες, έχω υπομείνει αυτό τον εξτρεμισμό της απάθειας και της οικολογικής αμάθειας.

Την προηγούμενη εβδομάδα στο Παρίσι, στο Συνέδριο Βιωσιμότητας, μίλησα για αυτά τα θέματα σε ένα δωμάτιο γεμάτο δημοσιογράφους, και όταν κάλεσα για ολικό τερματισμό της εμπορικής αλιείας στην Μεσόγειο, ξαφνιάστηκα ευχάριστα καθώς ούτε ένας δημοσιογράφος δεν διαφώνησε ή αμφισβήτησε την απαίτηση κάτι τόσο ριζοσπαστικού. Μάλιστα, η ανακοίνωσή μου έγινε δεκτή με χειροκροτήματα.

Το κοινό αντιλαμβάνεται όλο και περισσότερο την βαρύτητα της οικολογικής δυσχέρειας που απειλεί την ζωή στη θάλασσα. Και αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα πιο σημαντικό από την συντήρηση της ποικιλίας στους ωκεανούς μας. Ίσως να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στην κλιματική αλλαγή, και ίσως να μπορέσουμε να επιβιώσουμε μία μαζική εξαφάνιση των ειδών της ξηράς. Αλλά ξέρω ότι ένα πράγμα είναι σίγουρο οικολογικά και αυτό είναι ότι αν σκοτώσουμε τους ωκεανούς – σκοτώνουμε τους εαυτούς μας.

Η ποικιλότητα είναι κλειδί στη συντήρηση της ζωής.

Πρέπει να σταματήσουμε να τρώμε τους ωκεανούς. Η κατανάλωση ψαριών είναι, από κάθε πρακτική άποψη, ένα οικολογικό έγκλημα. Δεν υπάρχουν βιώσιμα ωκεάνια ιχθυοτροφεία – ούτε ένα. Η μικρή «κάρτα αειφορίας» που μερικοί άνθρωποι κουβαλούν μαζί τους για να παριστάνουν ότι είναι οικολογικά συνειδητοί καταναλωτές είναι απλά μία απάτη, μία προσπάθεια να μας κάνουν να νιώσουμε καλά ενώ συνεχίζουμε να τρώμε τις θάλασσες.

Τώρα ξέρω ότι όσα λέω δεν θα αρέσουν σε μερικούς, αλλά από την άλλη, ποτέ δεν έχω γράψει ή μιλήσει με σκοπό να κερδίσω τον τίτλο του δημοφιλή. Δεν προσπαθώ να ευχαριστήσω τους πάντες. Σκοπός μου είναι να διαθέτω ένα τρόπο σκέψης με οικολογική ορθότητα, από όποια οπτική και να το δω. Αυτό, συνδυασμένο με τις παρατηρήσεις μου για την σταθερή και τώρα ραγδαία μείωση της ζωής στη θάλασσα, από τότε που ήμουν μικρό αγόρι καθισμένο στην άκρη της προκυμαίας στον κόλπο Passamaquoddy μέχρι σήμερα, που ταξιδεύω τους ωκεανούς του κόσμου προσπαθώντας να προστατεύσω τη ζωή στη θάλασσα, βλέπω το μήνυμα στον τοίχο με μεγάλα έντονα γράμματα. Τα σημάδια φαίνονται δυσοίωνα, σε επικίνδυνο βαθμό.

Μερικοί μπορεί να σκεφτούν ότι ένα κάλεσμα για καθολική απαγόρευση της εμπορικής αλιείας είναι ακραίο. Το βλέπω ως ένα πολύ συντηρητικό και απαραίτητο μέτρο το οποίο θα πρέπει να εφαρμόσουμε για να σώσουμε τους ωκεανούς και τους εαυτούς μας.

Ανησυχώ για τους ψαράδες και τις οικογένειές τους; Σίγουρα κατανοώ και λυπάμαι για την κατάστασή τους αλλά ανησυχώ πολύ περισσότερο για την μελλοντική επιβίωση της ανθρωπότητας και των ωκεανών. Πρέπει απλά να δώσουμε τέλος σε μία βιομηχανία και ένα επάγγελμα που στην κυριολεξία υπονομεύει τα συστήματα στήριξης της ζωής του πλανήτη. Αυτό απαιτεί θυσίες, αλλά η θυσία μίας θέσης εργασίας είναι προτιμότερη αναμφισβήτητα από την θυσία του μέλλοντος όλων μας.

Χρειάζεται να σκεφτούμε τις ανάγκες των ψαριών και να τους δώσουμε το χώρο και το χρόνο να συνέλθουν από την φρικτή σφαγή που έχουμε εξαπολύσει ενάντια σε όλα τα είδη που ζουν στη θάλασσα.

Έχω κουραστεί να ακούω τις δικαιολογίες των ψαράδων ότι οι φώκιες ή τα δελφίνια έχουν μειώσει τους αριθμούς των ψαριών. Θέλουν να μας κοροϊδέψουν και να πιστέψουμε αυτό το μη-επιστημονικό επιχείρημα που ψάχνει για «αποδιοπομπαίους τράγους». Τα ψάρια εξαφανίστηκαν γιατί οι ψαράδες τα πήραν, και τα πήραν και τα πήραν χωρίς έλεος. Και τώρα όπως οι χρηματιστές της Wall Street, ικετεύουν για επιχορηγήσεις και τις λαμβάνουν, γιατί οι πολιτικοί ως επί το πλείστον έχουν μία πολιτική φοβία με τους ψαράδες, οι οποίοι αν δεν λάβουν αυτά που θέλουν, έχουν την τάση να επαναστατούν και να απειλούν.

Πρέπει να τους μεταχειριστούμε ως αυτό που είναι: ως εγκληματίες που καταστρέφουν τους ωκεανούς. Η βιομηχανία της αλιείας πρέπει να εξαφανιστεί προτού προκαλέσει ένα φαινόμενο αμετάκλητων εξαλείψεων και απώλεια της ποικιλίας των ωκεανών μας.

Αν η καταστροφή ζωτικών ειδών προκαλέσει οικολογική κατάρρευση, δεν θα ανησυχούμε πια για τις δουλειές μας. Θα ανησυχούμε μήπως ο συνάνθρωπός μας, μας κυνηγήσει για να μας φάει. Αν συμβεί αυτό, τα λόγια του Χριστού προς τους ψαράδες, «Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων» (κατά Μάρκον 1-17), θα έχουν βγει, με ένα πραγματικά διεστραμμένο τρόπο, αληθινά.

http://endoftheline.com/
http://www.seashepherd.org

Διαβάστε επίσης:
Η αλιευτική βιομηχανία αφανίζει τους καρχαρίες
Τα ψάρια δεν είναι λαχανικά!
Μια πολύ άβολη αλήθεια

Δολοφονία δελφινιών ανοικτά της Σάμου

2010-05-14T18:09:00.002+03:00

Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010, 13:40

Δύο περιστατικά νεκρών δελφινιών από ανθρώπινο χέρι είχαμε μέσα σε διάστημα 24 ωρών στη Σάμο. Συγκεκριμένα, ένα ρινοδέλφινο που βρέθηκε χθες σε θαλάσσια περιοχή Ν.Α. της Σάμου και ένα ακόμα κοινό δελφίνι στα Β.Α. του νησιού, κυριολεκτικά σφαγιάστηκαν, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, από ανθρώπους που δηλώνουν «επαγγελματίες» αλιείς.

Το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα δελφίνια είχαν πάνω τους σημάδια από δίχτυα, που χρησιμοποιούν τα σκάφη μέσης αλιείας, φωτογραφίζουν με πολύ ευκρινή τρόπο τους δήμιους που τέλεσαν το έγκλημα. Ταυτόχρονα, ιστιοπλοϊκό σκάφος, με γαλλικό πλήρωμα που έπλεε στην ίδια περιοχή, μας ενημέρωσε και για άλλο ένα κοινό δελφίνι που επέπλεε νεκρό με εμφανή τραύματα στην ουρά.

Τα στοιχεία που συνέλεξε η ομάδα Άμεσης Ανταπόκρισης του Αρχιπελάγους, που βρέθηκε από την πρώτη στιγμή και στα δύο σημεία εκβρασμού για τη διενέργεια νεκροψίας έδειξαν ότι: από το ρινοδέλφινο είχε αφαιρεθεί με αιχμηρό αντικείμενο η ουρά του και πετάχτηκε ζωντανό πίσω στη θάλασσα, ενώ το κοινό δελφίνι έφερε πολλαπλές μαχαιριές στην κοιλιά. Ο τρόπος θανάτωσης των δύο ζώων αποτελεί συνηθισμένη τακτική που στοχεύει στην απευθείας βύθιση των ζώων και στον μη εκβρασμό τους στις ακτές και, συνεπώς, στη συγκάλυψη του εγκλήματος.

Το κοινό δελφίνι έφερε πολλαπλές μαχαιριές στο σώμα του. Ωστόσο, ο κατ’ εξαίρεση – υπό αυτές τις συνθήκες θανάτου - εκβρασμός και των δύο ζώων στις ακτές της Σάμου επιβεβαίωσε την καθημερινή σφαγή που βιώνουν τα θαλάσσια θηλαστικά στις ελληνικές θάλασσες και το πολύ μικρό ποσοστό θανάτων που γίνεται αντιληπτό. Ο αριθμός αυτός έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και επιτείνει την οριστική εξαφάνιση ειδών, όπως το κοινό δελφίνι που συναντάται πλέον σπάνια και σε πολύ μικρές ομάδες σε ορισμένες περιοχές του Αιγαίου.

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=134853&cid=17

Vegan Καφενείο

2010-05-14T01:03:00.002+03:00

Νεκρό αγριογούρουνο στην Εγνατία Οδό

2010-05-11T21:52:00.002+03:00

Xωρίς τέλος είναι τα τροχαία ατυχήματα στην Εγνατία Οδό. Μετά από δύο αρκούδες, ένα λύκο, 2 βίδρες, αγριόγατες και κυνηγόσκυλα, σειρά είχε τώρα ένα μεγαλόσωμο αρσενικό αγριογούρουνο το οποίο προσπάθησε να διασχίσει το οδόστρωμα της Εγνατίας Οδού στο ύψος της διασταύρωσης Μηλιάς-Γρεβενών, ισοπεδώνοντας τον «προστατευτικό» φράχτη για να συγκρουστεί θανάσιμα με διερχόμενο όχημα.

Την περιβαλλοντική οργάνωση ΚΑΛΛΙΣΤΩ ειδοποίησαν άνθρωποι του ΚΠΕ Γρεβενών οι οποίοι περνώντας από την περιοχή είδαν το αγριογούρονο στην άκρη του οδοστρώματος. Η ομάδα άμεσης επέμβασης της περιβαλλοντικής οργάνωσης έσπευσε στην περιοχή προκειμένου να γίνει αυτοψία και να απομακρυνθεί το σκοτωμένο ζώο από το οδόστρωμα.

Τα στοιχεία της αυτοψίας έδειξαν πως το αγριογούρονο, το οποίο είχε περάσει με ευκολία πάνω από την περίφραξη της Εγνατίας, βρίσκονταν σκοτωμένο στο δρόμο από την προηγούμενη Τρίτη. Το βάρους 80 έως 100 κιλών αγριογούρονο, μεταφέρθηκε και θάφτηκε με τη συνεργασία του Δασαρχείου Γρεβενών και του τμήματος Συντήρησης Αυτοκινητοδρόμων της Εγνατίας Οδού.

Σύμφωνα με τα ερευνητικά στοιχεία τηλεμετρίας της ΚΑΛΛΙΣΤΩΣ, το συγκεκριμένο σημείο του οδικού άξονα αποτελεί πέρασμα για πολλά είδη πανίδας, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη λήψη μέτρων για την προστασία τόσο των ζώων όσο και των ίδιων των οδηγών.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως την ίδια μέρα βρέθηκαν στο αντίθετο ρεύμα δύο σκοτωμένα κυνηγόσκυλα και μία αγριόγατα. Οι πάγιες προτάσεις της ΚΑΛΛΙΣΤΩΣ προς τους υπεύθυνους για την αποφυγή και νέων τροχαίων περιστατικών που θέτουν σε κίνδυνο και ανθρώπινες ζωές σε έναν οδικό άξονα όπου οι οδηγοί αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες περιλαμβάνουν: τοποθέτηση ειδικής προειδοποιητικής σήμανσης για τους οδηγούς για ελάττωση ταχύτητας, αυστηρό έλεγχο του ορίου ταχύτητας , τοποθέτηση ενισχυμένης περίφραξης η οποία θα αναχαιτίζει τα ζώα ώστε να μην μπορούν να περάσουν στο οδόστρωμα, αλλά και τη δημιουργία επί πλέον ειδικών διαβάσεων πανίδας.

Τόσο η ενίσχυση όσο και η διαρκής συντήρηση της περίφραξης αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε να μη συνεχίζουν οι οδικοί άξονες στη χώρα μας να αποτελούν καταστροφικά τεχνητά εμπόδια για την πανίδα και επικίνδυνες διαδρομές για τους οδηγούς.

http://www.protothema.gr/environment/article/?aid=68224

Στον θάνατο της φίλης τους αντέδρασαν σαν άνθρωποι

2010-04-29T18:22:00.000+02:00

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4572092

Στον θάνατο της φίλης τους αντέδρασαν σαν άνθρωποι
Χιµπαντζήδες: βίντεο έδειξε πόσο µας µοιάζουν και στην κοινωνική συµπεριφορά
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Στις τελευταίες της στιγµές, σχηµάτισαν γύρω της µια αγκαλιά, παρατηρώντας το πρόσωπό της και σκουντώντας την απαλά, σαν να προσπαθούσαν να την επαναφέρουν. Κι όταν πια οι άλλοι αποµακρύνθηκαν, ένας έµεινε πίσω να της κρατάει το χέρι.

Ηταν µια σκηνή θανάτου µε όλη τη συναισθηµατική ένταση την οποία οι άνθρωποι θεωρούν αποκλειστικό τους προνόµιο. Ωστόσο οι πρωταγωνιστές ήταν χιµπαντζήδες. Το βίντεο που έδωσε στη δηµοσιότητα µια οµάδα βρετανών επιστηµόνων µε επικεφαλής τον Τζιµ Αντερσον, ειδικό στην κοινωνική συµπεριφορά µη ανθρώπινων πρωτευόντων θηλαστικών στο Πανεπιστήµιο Στέρλινγκ της Σκωτίας, αποδεικνύει πως οι κοντινότεροι εξελικτικοί συγγενείς των ανθρώπων αντιδρούν στον θάνατο ενός δικού τους όπως ακριβώς και οι άνθρωποι.

Ο Αντερσον και η οµάδα του κινηµατογράφησαν στο πάρκο Σαφάρι Μπλερ Ντράµοντ της Σκωτίας τον θάνατο της Πάνσι, ενός χιµπαντζή 50 ετών. Οταν η Πάνσι αρρώστησε, στα τέλη του 2008, οι κτηνίατροι του πάρκου άρχισαν να την επισκέπτονται τακτικά: οι δικοί της _ η κόρη της, ένας αρσενικός και ένας άλλος θηλυκός χιµπαντζής _ παρακολουθούσαν πάντα από απόσταση. Τις τελευταίες της ηµέρες, όµως, όταν η Πάνσι ξάπλωσε στη φωλιά που ένας άλλος χιµπαντζής είχε φτιάξει, οι υπόλοιποι µαζεύτηκαν γύρω της και άρχισαν να τη χαϊδεύουν και να την περιποιούνται. Λίγο πριν πεθάνει τελικά από γεράµατα, κουλουριάστηκαν και οι τρεις και άρχισαν να παρατηρούν προσεχτικά το πρόσωπό της. Επειτα, άρχισαν να την κουνούν ελαφρά. «Δύσκολα αποφεύγει κανείς τη σκέψη πως ήλεγχαν για σηµάδια ζωής», σηµειώνει ο Αντερσον στην επιθεώρηση Current Βiology.

«Υστερα από λίγο, οι χιµπαντζήδες έδειξαν σαν να είχαν αποφασίσει συλλογικά πως είχε φύγει. Δύο αποµακρύνθηκαν αµέσως, αλλά η άλλη ενήλικη θηλυκιά έµεινε να της κρατάει το χέρι. Το ίδιο βράδυ, η κόρη της επέστρεψε και έµεινε µε τη µητέρα της όλη νύχτα. Προσπαθούσε να κοιµηθεί αλλά ήταν εµφανώς ταραγµένη. Και οι τρεις τους ήταν. Μετά τον θάνατο της Πάνσι έχασαν την όρεξή τους». Στην ίδια επιθεώρηση, µια άλλη ερευνήτρια, η Ντόρα Μπίρο από το Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης, καταθέτει τη δική της εµπειρία, µιλώντας για τους δύο θηλυκούς χιµπαντζήδες που παρακολούθησε στα δάση της Γουινέας να κρατούν στα χέρια τα νεκρά µωρά τους για εβδοµάδες.

Βίγκαν

2010-04-25T04:12:00.003+02:00

Συνανάρτηση των blogs Troo Food Liberation, Veganizer, Animal News GR, Αντισπιστική Δράση, Απελευθέρωση των Ζώων!, AnimalRightsGr, Οπτικοακουστικό Αρχείο για τα Δικαιώματα των Ζώων.

Ζώα-θύματα στο βωμό της επιστήμης

2010-04-20T04:10:00.007+02:00

Με αφορμή την εβδομάδα αφιερωμένη στα ζώα που χρησιμοποιούνται και βασανίζονται για πειράματα στο όνομα του κέρδους και της δήθεν επιστημονικής εξέλιξης, θα ήθελα να μεταφέρω κι εδώ μερικά στοιχεία σχετικά με τα πειράματα επί ελληνικού εδάφους, έτσι όπως κατεγράφησαν πριν πέντε χρόνια από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής) και δημοσιεύθηκαν σε σχετική έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Να σημειωθεί πως τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν τις εταιρείες καλλυντικών καθώς σύμφωνα με το Υπουργείο, καμία από τις ελληνικές εταιρείες καλλυντικών δεν κάνει πειράματα σε ζώα. (Αυτό ωστόσο, αφορά μόνο στο τελικό προϊόν, πράγμα που σημαίνει πως οι πρώτες ύλες το πιθανότερο είναι να τεστάρονται σε ζώα, απλά όχι επί ελληνικού εδάφους ίσως).

Ο συνολικός αριθμός των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα στην Ελλάδα, έφτασε το 2005 τα 926.094.
Εξ αυτών, το 97.32% (901.300 ζώα) είναι ψάρια, από τα οποία το 0.14% χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη βιολογικών χαρακτηριστικών ενώ το 99.86% χρησιμοποιήθηκε σε έρευνες και εξέλιξη ιατρικών, οδοντιατρικών και κτηνιατρικών προϊόντων και συσκευών (δεν περιλαμβάνονται οι τοξικολογικές μελέτες).

Άλλα ζώα που χρησιμοποιήθηκαν για πειράματα:

-21.978 τρωκτικά (15.340 ποντίκια, 6.024 αρουραίοι, 574 ινδικά χοιρίδια και 40 άλλα τρωκτικά)
- 1.244 κουνέλια
- 14 σκύλοι
- 448 γουρούνια
- 99 πρόβατα
- 3 πίθηκοι οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη βιολογικών χαρακτηριστικών… και σύμφωνα με τις δηλώσεις του οργανισμού που τους έχει, οι δύο εξ αυτών μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν (!!!)
- 21 κότες
- 975 αμφίβια
- 1 ιπποειδές

Τα περισσότερα πειραματόζωα στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται κυρίως σε δύο κατηγορίες: 1. Στη μελέτη βιολογικών χαρακτηριστικών και 2. Στην εξέλιξη και πειραματισμό για νέες ιατρικές, οδοντιατρικές και κτηνιατρικές συσκευές και προϊόντα.

Πιο συγκεκριμένα – όπως αναφέρεται στην έκθεση του Υπουργείου- τα πειραματόζωα χρησιμοποιούνται σε ερευνητικά προγράμματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης και σε ερευνητικά κέντρα.

Όσον αφορά στα πειραματόζωα σε όλη την Ε.Ε. οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους δυστυχώς.
Σύνολο ζώων που χρησιμοποιήθηκαν: 12,1 εκατομμύρια
- Πάνω από 9 εκ. τρωκτικά (ποντίκια, αρουραίοι, χάμστερ, ινδικά χοιρίδια κλπ).
- 312.681 κουνέλια
- 3.898 γάτες
- 24.119 σκύλοι
- 2.690 νυφίτσες
- 8.711 άλλα σαρκοφάγα
- 5.312 άλογα, γαϊδουράκια και άλλα ιπποειδή.
- 66.305 γουρούνια
- 2.146 κατσίκες
- 30.021 πρόβατα
- 36.271 βοοειδή
- 10.449 πρωτεύοντα θηλαστικά (μαϊμούδες, πίθηκοι κλπ)
- 9.950 άλλα θηλαστικά
- 9.246 ορτύκια
- 649.813 άλλα πουλιά
- 2.477 ερπετά
- 74.620 αμφίβια
- 1.749.178 ψάρια

Ως πότε θα συνεχίζεται αυτή η θηριωδία;

Διαβάστε όλη την έκθεση εδώ

---
Σχετικά πόστ:
«Ναι» Ευρωκοινοβουλίου στα πειράματα με πιθήκους
Πότε θα ξυπνήσουμε;
Η ιστορία του Britches (βίντεο)
Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Παραγωγή γάλακτος

2010-04-11T11:43:00.001+02:00

Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν αγοράζουν γάλα έχουν στο νου τους σκηνές που κοσμούν τις συσκευασίες γαλακτοκομικών προϊόντων, όπου οι αγελάδες βόσκουν ευτυχισμένες σε καταπράσινα λιβάδια. Η σκηνή αυτή όμως είναι απλά μια φαντασίωση στην εποχή μας. Αν η βιομηχανία κρέατος είναι φρικιαστική, η κατάσταση στη γαλακτοβιομηχανία είναι αναμφισβήτητα πολύ χειρότερη. Οι καταναλωτές είναι αδύνατον να γνωρίζουν τις συνθήκες εκτροφής των ζώων, πολλές φορές ούτε και τη χώρα προέλευσης των προϊόντων που επιλέγουν,αφού η αναγραφή της στις συσκευασίες δεν είναι υποχρεωτική μέχρι στιγμής από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Καθώς οι γαλακτοβιομηχανίες έχουν πρωταρχικό στόχο την αύξηση της παραγωγής και όχι το σεβασμό των ζώων, αν επιμένουμε να τρώμε γάλα, τυρί, κρέμες, παγωτά και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι αδύνατο να το κάνουμε με καθαρή συνείδηση - και δεν μιλάμε για το λίπος ή τη χοληστερόλη. Για ένα πράγμα μόνο μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Ότι η μεγάλη πλειοψηφία των γαλακτοκομικών προϊόντων που καταναλώνουμε προέρχεται από εργοστάσια με φριχτές συνθήκες διαβίωσης, όπως αυτό στο παρακάτω video.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το γάλα και τις επιπτώσεις στην υγεία επισκεφτείτε τα παρακάτω sites:
http://www.notmilk.com/
http://www.strongbones.org/
http://nomilk.com/
http://www.milksucks.com/

Το γάλα προέρχεται από μητέρες που θρηνούν

2010-04-02T18:23:00.012+02:00

Κάθε χρόνο, 9 εκατομμύρια μητέρες*
αναγκάζονται να υπομείνουν τη χειρότερη απώλεια

Όλες εκλιπαρούν για τα μωρά τους σε γλώσσα
που δεν χρειάζεται καμία μετάφραση:

Μουγκρίζουν, κλαίνε, στενάζουν. Πολλές συνεχίζουν να φωνάζουν τα μωρά τους ασταμάτητα για ημέρες και νύχτες . Κάποιες σταματούν να τρώνε και να πίνουν. Ψάχνουν πυρετωδώς. Πολλές αρνούνται να τα παρατήσουν και επιστρέφουν στον άδειο τόπο ξανά και ξανά. Κάποιες αποσύρονται σε σιωπηλό θρήνο. Όλες θυμούνται μέχρι την τελευταία τους πνοή, το πρόσωπο, τη μυρωδιά, τη φωνή, το περπάτημα κάθε μωρού που κυοφόρησαν για εννιά μήνες, που ένοιωσαν τους ήχους του, που γέννησαν με δυσκολία, που καθάρισαν, που αγάπησαν, και ποτέ δεν είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν, να φροντίσουν, να προστατεύσουν και να δουν ζωντανό. Τα κοριτσάκια τους θα μεγαλώσουν για να αντικαταστήσουν τις ίδιες τις «ξοδεμένες» μητέρες τους, ενώ τα αγοράκια τους θα σφαχτούν για «μοσχαράκια γάλακτος».

Μετά από επαναλαμβανόμενους κύκλους καταναγκαστικών γονιμοποιήσεων, επίπονων γεννών, ανελέητου αρμέγματος, και συντριπτικού πένθους, το πνεύμα τους εγκαταλείπει, το σώμα τους μαραζώνει, το γάλα τους στερεύει. Στην ηλικία που, στη φύση, μια θηλυκή αγελάδα μόλις και θα έμπαινε στην ενηλικίωση, η ζωή της γαλακτοπαραγωγού αγελάδας τελειώνει. Όταν η "παραγωγή" της σε γάλα μειωθεί, αυτή και οι άλλες "ξοδεμένες" συντρόφισσές της στο κοπάδι, μεταφέρονται με φορτηγά για σφαγή. Κάποιες κυοφορούν. Όλες θηλάζουν ακόμα. Καθώς σπρώχνονται με βία προς το θάνατό τους, το γάλα τους στάζει ακόμη στο πάτωμα του σφαγείου.

*Ο αριθμός αυτός αναφέρεται μόνο στην γαλακτοπαραγωγή των ΗΠΑ. Ο συνολικός αριθμός ανά τον κόσμο ξεπερνά κάθε φαντασία.

Κατεβάστε το αρχείο σε pdf για εκτύπωση και μοίρασμα
http://www.peacefulprairie.org/outreach/Dairy-Greek.pdf

Διαμαρτυρία για τη Μεγάλη Σφαγή της Μεγάλης Εβδομάδας

2010-03-30T18:14:00.001+02:00

Την 1η Απριλίου 2010, Μ. Πέμπτη, και ώρα 11.00 π.μ. στην πλατεία Συντάγματος, ακτιβιστές για τα Δικαιώματα των Ζώων οργανώνουν σιωπηλή διαμαρτυρία για την «παραδοσιακή» σφαγή των εκατομμυρίων αμνών που γίνεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στη χώρα μας.

Η διαμαρτυρία στοχεύει στο να αναδείξει την υποκρισία της κοινωνίας μας και τις αντιφάσεις στις οποίες εμπίπτει, όταν γιορτάζονται ημέρες αγάπης βάφοντας το πράσινο χορτάρι κόκκινο με το αίμα αθώων ζώων. Το κρεοφαγικό ξεσάλωμα του Πάσχα είναι αυτό που ακολουθεί μια απίστευτη βαρβαρότητα και ασέβεια που επιδεικνύουμε προς τους δύστυχους οβελίες, προκειμένου να κορέσουμε την άκρατη όρεξή μας για σάρκα. Ήδη τα σούπερ-μάρκετ και τα κρεοπωλεία έχουν αρχίσει να μοστράρουν τα άψυχα κορμιά τους και τα εντόσθιά τους, γνωρίζοντας ότι αυτό το θέαμα δε θα προκαλέσει καμία αισθητική ή ηθική ενόχληση, αφού άλλωστε το αγοραστικό κοινό είναι εθισμένο σε τέτοιου είδους θεάματα. Δεν έχει σημασία αν έχουν τα ίδια όργανα με μας, το ίδιο αίμα με μας και τους ίδιους αισθητήρες πόνου με μας. Ούτε έχει σημασία αν ο Θεός ζήτησε αγάπη και όχι θυσίες: «...εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν, ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν...» (Κ.Δ. Ματθαίος Κεφ. 9.13 & 12.7), «...διότι ἐὰν θύσωσιν θυσίαν καὶ φάγωσιν κρέα κύριος οὐ προσδέξεται αὐτά νῦν μνησθήσεται τὰς ἀδικίας αὐτῶν...» (Ωσηέ 8:13)» και «Δεν πρέπουν σε χριστιανούς θυσίες μετά τη Θυσία του Χριστού» Απ. Παύλος Προς Εβραίους. Είναι πολλές οι αναφορές στις γραφές που μαρτυρούν ότι ο Χριστός δίδασκε η πίστη μας προς το Θεό να εκδηλώνεται με πράξεις αγάπης και όχι με θυσίες.

Δεν είναι όμως μόνο η σφαγή μια αποτρόπαιη πράξη αυτή καθαυτή, αλλά και ό,τι προηγείται ή έπεται αυτής. Τα αρνιά προς σφαγή στοιβάζονται σε φορτηγά για να ταξιδέψουν από τον ένα τόπο στον άλλο μέσα σε συνθήκες συνωστισμού χωρίς νερό και φαγητό επί ώρες. Αυτό τους προκαλεί εξαιρετικό στρες και πανικό, ενώ πολλά από αυτά πεθαίνουν πριν φτάσουν στον προορισμό τους. Όταν δε φτάσουν στο σφαγείο, σφάζονται χωρίς κανένα αναισθητικό, ενώπιον των άλλων που αναγκάζονται να παρακολουθήσουν το θέαμα έντρομα και πανικοβλημένα βελάζοντας σπαρακτικά, εφόσον αντιλαμβάνονται ότι το ίδιο θα συμβεί και σε αυτά. Εκτός αυτού, πολλά ζώα κυρίως στην ύπαιθρο, δεν οδηγούνται καν σε σφαγείο αλλά σφάζονται στις αυλές των σπιτιών μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκομένων, μικρών και μεγάλων.

Ση διαμαρτυρία συμμετέχει η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή 80 Ζωοφιλικών Σωματείων, ο σύλλογος ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ, η Θεματική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Ζώων των Οικολόγων Πράσινων, φιλοζωικές ομάδες του Facebook και άλλοι ανεξάρτητοι πολίτες.

Tρόπος Διαμαρτυρίας

1) Φοράμε όλοι μαύρα με κόκκινα μαντήλια.

2) Καθόμαστε σιωπηλοί και ακίνητοι.

3) Κρατάμε όλοι αφίσες ίδιου μεγέθους 50Χ70 στα χέρια μας.

(Παρακαλούμε όσοι συμμετέχοντες μπορούν να φτιάξουν δικές τους αφίσες).

http://www.facebook.com/#!/event.php?eid=104834739554465&index=1

Πεθαίνουν σφαδάζοντας, με σπασμούς

2010-02-28T04:27:00.001+02:00

Αναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ

Ο Νεοϋορκέζος συγγραφέας Τζόναθαν Σάφραν Φόερ τρύπωσε παράνομα νύχτα σε εκτροφεία, μίλησε με δεκάδες εργάτες αλλά και ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων. Τώρα, περιγράφει όλα όσα είδε

Πεθαίνουν σφαδάζοντας, με σπασμούς
«Τρώγοντας Ζώα»: σκληρές εικόνες από τα άδυτα των σφαγείων

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

«Εating Αnimals». Τρώγοντας Ζώα. Το βιβλίο που κάθε φανατικός κρεατοφάγος εύχεται να μην πέσει ποτέ στα χέρια του. Για να το γράψει, ο 33χρονος Νεοϋορκέζος συγγραφέας, που έγινε με τα δύο προηγούμενα (τα πρώτα) μυθιστορήματά του το αγαπημένο παιδί της νέας αμερικανικής λογοτεχνίας, πέρασε τρία χρόνια «βυθισμένος στην εντατική κτηνοτροφία». Στη διάρκειά τους, ο Τζόναθαν Σάφραν Φόερ χρειάστηκε να τρυπώσει παράνομα μέσα στη νύχτα σε εκτροφεία πουλερικών, να διεισδύσει στα άδυτα σφαγείων, να επιστρατεύσει τη βοήθεια σκληροπυρηνικών ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων, να μιλήσει με δεκάδες ανώνυμους εργάτες της βιομηχανίας. Το έργο των 352 σελίδων που προέκυψε είναι σκληρό. Τόσο που το ένθετο «G2» της «Guardian» συνόδευσε τα αποσπάσματα που δημοσίευσε με την εξής προειδοποίηση: «Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΟΣΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΟΨΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΟ ΚΡΕΑΣ».
Είναι δύσκολο να συλλάβει κανείς την εικόνα 25.000- 30.000 πουλερικών στοιβαγμένων μέσα σε μια αποθήκη 15 επί 150 μέτρα. Προσπαθήστε όμως. Φανταστείτε την έκταση, τα δεκάδες χιλιάδες πουλερικά. Κλείστε τον χώρο με τοίχους χωρίς παράθυρα και βάλτε από πάνω ένα ταβάνι. Προσθέστε αυτόματα συστήματα (γεμάτης φάρμακα) τροφής, νερού, θέρμανσης και εξαερισμού. Αυτό είναι ένα εκτροφείο.

Περνάμε τώρα στην εκτροφή. Κατ΄ αρχάς, βρείτε ένα κοτόπουλο που θα μεγαλώσει γρήγορα με όσο το δυνατόν λιγότερο φαγητό. Οι μύες και οι λιπώδεις ιστοί αυτών των νεομεταλλαγμένων «βρώσιμων κοτόπουλων» αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα από τα οστά τους, προκαλώντας δυσμορφίες και ασθένειες. Ένα ποσοστό 1%-4% των πουλερικών θα πεθάνουν σφαδάζοντας, με σπασμούς, από το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου, μια πάθηση ουσιαστικά άγνωστη εκτός εκτροφείων. Τρία στα τέσσερα θα έχουν κάποιας μορφής πρόβλημα στην κίνηση και η κοινή λογική λέει πως νιώθουν μόνιμα πόνο.

Για τα βρώσιμα κοτόπουλα, αφήστε τους προβολείς αναμμένους περίπου 24 ώρες ημερησίως την πρώτη εβδομάδα της ζωής των νεοσσών. Αυτό τα ενθαρρύνει να τρώνε περισσότερο. Έπειτα κλείστε για λίγο τα φώτα, δίνοντάς τους ίσως τέσσερις ώρες σκοτάδι ημερησίως- ύπνος ίσα ίσα αρκετός για να επιβιώσουν. Φυσικά, τα κοτόπουλα θα τρελαθούν αν υποχρεωθούν να ζήσουν σε αυτές τις αφύσικες συνθήκες για πολύ. Τουλάχιστον τα βρώσιμα κοτόπουλα σφαγιάζονται συνήθως την 42η ημέρα της ζωής τους. Δεν χρειάζεται καν να επισημάνουμε πως το να στριμώχνεις παραμορφωμένα, παραγεμισμένα με φάρμακα, υπερβολικά στρεσαρισμένα πουλερικά μέσα σε ένα βρωμερό, καλυμμένο με περιττώματα δωμάτιο δεν είναι πολύ υγιεινό.

Οι έρευνες. Τύφλωση, βακτηριακές μολύνσεις των οστών, προβλήματα σε σπονδύλους και τένοντες, παράλυση, εσωτερική αιμορραγία, αναιμία, αναπνευστικές ασθένειες και αποδυναμωμένα ανοσοποιητικά συστήματα είναι συχνά προβλήματα στα εκτροφεία. Επιστημονικές έρευνες και στοιχεία της αμερικανικής κυβέρνησης δείχνουν πως σχεδόν όλα τα πουλερικά μολύνονται από Ε coli (κολοβακτηρίδιο κοπράνων) και ένα ποσοστό 39%-75% στα σημεία λιανικής πώλησης παραμένουν μολυσμένα. Ένα 8% των πουλερικών μολύνεται από σαλμονέλα και ποσοστό 70%-90% από έναν άλλο εν δυνάμει θανάσιμο παθογόνο παράγοντα, το καμπυλοβακτήριο.

Πόσο ωραία γεύση μπορεί να έχει ένα ζώο γεμάτο φάρμακα και αρρώστιες; Στην πράξη, τα πουλερικά τρομπάρονται με «θρεπτικά υλικά» και αλμυρά διαλύματα που τους δίνουν αυτά που θεωρούμε όψη, οσμή και γεύση του κοτόπουλου.

«Καμιά φορά ο γδάρτης ανακαλύπτει πως το ζώο έχει ακόμα τις αισθήσεις του...»

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί η βιομηχανία του βοδινού κρέατος δεν αφήνει ούτε καν έναν ένθερμο κρεατοφάγο να πλησιάσει κοντά στις εγκαταστάσεις των σφαγείων της. Σε ένα τυπικό σφαγείο, οι αγελάδες οδηγούνται μέσω ενός επικλινούς διαδρόμου σε έναν μεταλλικό κλωβό. Ο «αναισθησιολόγος» πιέζει ένα μεγάλο αεροβόλο ανάμεσα στα μάτια της αγελάδας. Ένα ατσάλινο μπουλόνι εκτοξεύεται μέσα στο κρανίο της, προκαλώντας συνήθως λιποθυμία ή θάνατο. Κάποιες φορές το μπουλόνι απλώς ζαλίζει το ζώο, που είτε διατηρεί τις αισθήσεις του ή ξυπνάει αργότερα, στη διάρκεια της «επεξεργασίας». Ας μιλήσουμε ανοιχτά: αφαίμαξη, γδάρσιμο και διαμελισμός γίνονται ενόσω τα ζώα έχουν τις αισθήσεις τους. Συμβαίνει όλη την ώρα.

Σε μερικά δευτερόλεπτα, η αγελάδα προχωρά στη γραμμή παραγωγής ώστε να φτάσει στον «αλυσιδά», που δένει μια αλυσίδα γύρω από ένα πίσω πόδι και ανυψώνει το ζώο στον αέρα. Το ζώο μετακινείται τώρα μηχανικά σε έναν «κόφτη», που κόβει την καρωτίδα και μία φλέβα στον λαιμό. Το ζώο μετακινείται ξανά σε ένα «κάγκελο αφαίμαξης» και αφήνεται εκεί για αρκετά λεπτά.

Η διακοπή της ροής του αίματος στον εγκέφαλο του ζώου το σκοτώνει, αλλά όχι ακαριαία.

«Ανοιγοκλείνουν τα μάτια και τεντώνουν τον λαιμό τους πέρα δώθε, κοιτάζοντας τριγύρω, σε αλλόφρονα κατάσταση», εξηγεί ένας εργάτης.

Η αγελάδα μετακινείται κατόπιν στον «γδάρτη»- εκεί όπου αφαιρείται το δέρμα από το κεφάλι της. «Καμιά φορά ο γδάρτης ανακαλύπτει πως το ζώο έχει ακόμα τις αισθήσεις του και αρχίζει να κλωτσάει άγρια. Αν συμβεί αυτό, οι γδάρτες σπρώχνουν ένα μαχαίρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού του για να κόψουν τον νωτιαίο μυελό».

Η πρακτική αυτή, όπως αποδεικνύεται, ακινητοποιεί το ζώο αλλά δεν το κάνει να μη νιώθει τίποτα. Μετά τον γδάρτη, το κουφάρι (ή αγελάδα) προχωράει σε άλλους εργάτες, που κόβουν τα κάτω μέρη των ποδιών του. «Όσο για αυτά που ανασταίνονται, μοιάζουν σαν να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν τοίχους. Και οι εργάτες δεν θέλουν να περιμένουν μέχρι να έρθει κάποιος εκεί να τα βγάλει ξανά νοκ άουτ. Απλώς κόβουν λοιπόν τα κάτω μέρη των ποδιών. Όταν το κάνουν αυτό, οι αγελάδες τρελαίνονται, κλωτσώντας προς κάθε κατεύθυνση».

Το ζώο κατόπιν γδέρνεται, ξεκοιλιάζεται και κόβεται στα δύο. Σε αυτό το σημείο μοιάζει επιτέλους με τη στερεότυπη εικόνα του βοδινού κρέατος- κρεμασμένο απόκοσμα ακίνητο μέσα σε καταψύκτες.

Καταγγελία Εργαζομένων ΟΠΑΠ

2010-02-23T19:39:00.001+02:00

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΠΑΠ
Παρασκευή 19/2/2010

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Παρασκευή 19/2/2010
Ο ΟΠΑΠ μεταφέρθηκε στο Περιστέρι επί της Λεωφόρου Κηφισού 62 από το έτος 2004. Τον ίδιο χρόνο πίσω από το κτίριο της διοίκησης στην οδό Οικονομίδου άρχισε να μαζεύεται μια μικρή ομάδα από τέσσερα σκυλάκια με τα ονόματα Ντουρέ-Κεφάλας-Ανδριάνα-Όλγα. Τα σκυλάκια αυτά υιοθετήθηκαν αμέσως από μια ομάδα φιλόζωων εργαζομένων του ΟΠΑΠ και ειδικά των φυλάκων του που φύλαγαν το απέναντι παρκινγκ και έγιναν τα σκυλιά του ΟΠΑΠ. Ήταν πολύ συντροφικά και καλοί φύλακες, οι εργαζόμενοι της φύλαξης μπορούσαν να είναι ήσυχοι ότι εάν κάτι δεν πήγαινε καλά, τα σκυλιά θα τους ειδοποιούσαν γαβγίζοντας τους και ότι θα τους προστάτευαν σε μια δύσκολη στιγμή. Όπως και έκαναν 6 ολόκληρα χρόνια φυλάγοντας τον ευαίσθητο χώρο πίσω από τον ΟΠΑΠ. Το μόνο που ζήταγαν τα 4 σκυλιά ήταν λίγη αγάπη και συντροφιά. Προβλήματα κατά καιρούς υπήρχαν με ελάχιστους υπάλληλους που πάντα ξεπερνιόντουσαν δείχνοντας κατανόηση στο πρόβλημα της φύλαξης του χώρου πίσω από τον ΟΠΑΠ και της ασφάλειας των εργαζομένων.

ΑΝΤΡΙΑΝΑ
Τα προβλήματα άρχισαν ουσιαστικά από το περασμένο καλοκαίρι (2009) όταν η Όλγα ένα βελγικό λυκόσκυλο πέθανε κάτω από «αδιευκρίνιστες συνθήκες». Συνεχίστηκαν όταν το βράδυ της Τετάρτης 16/12/2009 και ώρα 21:55 μμ. περίπου ένας υπάλληλος του ΟΠΑΠ οδηγώντας ιδιωτικό αυτοκίνητο (Μάρκας Audi, Α3, σκούρου χρώματος). Ο οποίος βγαίνοντας με το συγκεκριμένο αμάξι από το υπόγειο παρκινγκ του κτιρίου του ΟΠΑΠ στην οδό Οικονομίδου με δεξιά κατεύθυνση πάτησε με τους τροχούς του, τελείως αδικαιολόγητα παρόλο που μπορούσε να το αποφύγει, το Ντουρέ ένα ποιμενικό σκυλί. Το δύστυχο σκυλί το μόνο κακό που είχε κάνει ήταν να κάθεται στην άκρη του δρόμου πλάι στο πεζοδρόμιο και να κοιμάται. Παρόλο που ο Ντουρέ προσπάθησε να αποφύγει το αμάξι, δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Γιατί ο ασυνείδητος οδηγός το οδηγούσε καταπάνω του με αποτέλεσμα να σπάσει το μπροστινό δεξί ποδαράκι του σκυλιού. Μετά από αυτή την αποτρόπαια πράξη του ο οδηγός θα μπορούσε καλοπροαίρετα να σταματήσει και να ελέγξει την κατάσταση του σκυλιού και να το βοηθήσει, αντί αυτού πάτησε τέρμα γκάζι και έφυγε με ιλιγγιώδη ταχύτητα από την οδό Οικονομίδου για να μην τον αντιληφθούν και κρατήσουν τον αριθμό κυκλοφορίας του. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την πρόθεση του οδηγού, που ήταν να οδηγήσει το αμάξι του επίτηδες καταπάνω στο σκυλί για να το πατήσει, ενώ μπορούσε να το αποφύγει. Το δύστυχο σκυλί έπεσε στο δρόμο σφαδάζοντας-κλαίγοντας από τους πόνους. Συνάδελφοι που ήταν μπροστά στο συμβάν και άλλοι που εργάζονταν στην εταιρεία βγήκαν από το κτίριο για να δουν τι συνέβαινε και βρήκαν το σκυλί σε άσχημη κατάσταση και προσπάθησαν να του παρέχουν τις πρώτες βοήθειες, μάταια όμως η ζημιά είχε γίνει. Για αυτό το λόγο το σκυλί μεταφέρθηκε στο ΔΙΚΕΠΑΖ για νοσηλεία από τις 17/12/09 έως τις 9/2/10 για να γίνει «καλά» το ποδαράκι του όπου και επέστρεψε στο χώρο διαμονής του στην οδό Οικονομίδου πίσω από τον ΟΠΑΠ.

ΝΤΟΥΡΕ
Όμως συνέβησαν και κάποια άλλα ευτράπελα τα οποία αξίζει να τα αναφέρουμε: Την επόμενη,ες ημέρα,ες κάποιοι συνάδελφοι-εργαζόμενοι στον ΟΠΑΠ προσπάθησαν να μάθουν τι ακριβώς είχε γίνει το συγκεκριμένο βράδυ. Μάταια όμως! Όταν ρώτησαν τους υπάλληλους της εταιρείας φύλαξης ΑΣΠΙΣ (ISS) που φυλάει τον ΟΠΑΠ και ειδικά αυτούς που ήταν παρόντες στο περιστατικό με το Ντουρέ για το ποιος ήταν ο οδηγός ή ο αριθμός κυκλοφορίας του Audi, Α3 που μακέλεψε το σκυλί. Είπαν ότι δεν ήξεραν, δεν πρόλαβαν να δουν!! Το χειρότερο που είπαν, όμως. Είναι ότι το αμάξι δεν βγήκε από τον ΟΠΑΠ, αλλά ήταν διερχόμενο από τον δρόμο (οδό Οικονομίδου). Ψέμα πέρα για πέρα. Αυτό το είπαν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας κατ' υπόδειξη κάποιων ανώτερων υπαλλήλων ή διευθυντών του ΟΠΑΠ. Δηλαδή προσπάθησαν να "συγκαλύψουν" το γεγονός για να μην αναζητηθούν ευθύνες για την πρόκληση των σωματικών βλαβών του Ντουρέ. Υπογραμμίζουμε επίσης ότι το σχετικό έγγραφο Εισόδου-Εξόδου της πύλης του παρκινγκ «εξαφανίστηκε μυστηριωδώς». Μιλάμε για πλήρη συγκάλυψη!!!
Από τις 5 Ιανουαρίου (του 2010) άρχισαν να δίνονται εντολές (προφορικά και όχι εγγράφως) σε υπαλλήλους και καθαριστές, ίστριες του ΟΠΑΠ από κάποιους διευθυντές της ΟΠΑΠ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ και συγκεκριμένα τους Γιώργο Μαρκόπουλο (από το καλοκαίρι είχε πει να φύγουν, αλλά τον είχαμε σταματήσει) και την Χριστίνα Πάτση «να μην ταΐζει κανείς τα σκυλιά», έξω από το κτίριο του ΟΠΑΠ στο δρόμο και «όποιος τα ταΐζει να σημειώνουν το όνομα του και να τους το λένε». Ήταν μια πράξη εκφοβισμού και τρομοκράτησης των εργαζομένων που τους διέσπασε σε "φιλόζωους" και "μη φιλόζωους". Μάλιστα κατ'εντολή κάποιοι υπάλληλοι που δεν θέλουμε ούτε συναδέλφους μας να τους αποκαλέσουμε στήνονται με τις ώρες στα παράθυρα του κτιρίου του ΟΠΑΠ (ως ρουφιάνοι) και παρακολουθούν μην πάει κανείς και ταΐσει στο δρόμο τα άμοιρα σκυλάκια. Όποιος το κάνει μπαίνει στη black list και κινδυνεύει να χάσει την δουλειά του.
Ένας νομικός σύμβουλος του ΟΠΑΠ στα μέσα Ιανουαρίου έπιανε τους φύλακες και τους σεκιουριτάδες και τους έλεγε «να μην αφήνουν τα σκυλιά να πλησιάζουν το κτίριο του ΟΠΑΠ και να τα διώχνουν, καθώς και να μην τα ταΐζουν». «Όποιος είναι φιλόζωος να τα πάρει στο σπίτι του».
Την Παρασκευή 5/2/10 και ώρα 4:00 μμ. περίπου η Χριστίνα Πάτση όταν σχόλασε από τον ΟΠΑΠ βγήκε στο πεζοδρόμιο της οδού Οικονομίδου και πήρε ένα αλουμινένιο πιατάκι με σουβλάκια που είχε αφήσει κάποιος υπάλληλος για να φάνε τα σκυλιά και τα πέταξε στο κάδο απορριμμάτων.
Μια πράξη όχι τυχαία, γιατί την Τρίτη 16/2/10 προχθές δηλαδή, το απόγευμα στις 6:00 μμ. ρίξανε φόλες πίσω από τον ΟΠΑΠ με αποτέλεσμα να δηλητηριαστεί ο Κεφάλας (το ρουντβάιλερ). Το σκυλί λίγο μετά της 6:00 μμ. άρχισε να κάνει εμετούς και να παραπατάει, μέχρι που έπεσε κάτω και έτρεμε ολόκληρο. Τότε δυο εργαζόμενοι «ευαισθητοποιήθηκαν» και μετέφεραν το σκυλί με ένα αμάξι σε κοντινό κτηνιατρικό ιατρείο του Περιστερίου, έστω και καθυστερημένα. Μάταια όμως γιατί εκεί διαπιστώθηκε απλά ο θάνατος του και ο κτηνίατρος παρέδωσε πίσω το πτώμα του άτυχου ρουντβάιλερ όπου το πήραν οι δυο εργαζόμενοι και το έφεραν στον ΟΠΑΠ για να το πετάξουν στο κάδο απορριμμάτων του ΟΠΑΠ.

Εδώ βέβαια προκύπτουν κάποια ερωτηματικά; Γιατί ο κτηνίατρος παρέδωσε το νεκρό σκυλί; Αντί αυτού δεν έπρεπε να πάει για υγειονομική ταφή όπως προβλέπεται. Οι εργαζόμενοι πως πέταξαν το πτώμα στα σκουπίδια; Είναι επικίνδυνο για την δημόσια υγεία και άσχημο για το σκυλί που ξέραμε. Τον Κεφάλα οι άνθρωποι τον σκότωσαν δυο φορές, μια με την φόλα και μια με το πέταγμα του στα σκουπίδια.

ΚΕΦΑΛΑΣ
Ύστερα από αυτό το συμβάν κάποιοι εργαζόμενοι ενημερώσαμε το δήμο Περιστερίου και το ΔΙΚΕΠΑΖ για να μεταφερθούν τα εναπομείναντα δυο σκυλιά (Ντουρέ-Ανδριάνα) στο ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου χτες Πέμπτη 18/2/10 τα πήγαν εκεί για να μην φάνε και αυτά φόλα, μέχρι ότου βρεθεί μια λύση.
Είναι όμως δυνατό αυτοί οι λίγοι διευθυντές-δικηγόροι-μόνιμοι που παίρνουν πάνω από 100.000 ευρώ ετησίως που συμμετέχουν σε επιτροπές με 17.000 ευρώ μηνιαίως να ασχολούνται για το κακό των αδέσποτων σκυλιών. Αντί να ασχολούνται με τον ΟΠΑΠ και την επερχόμενη οικονομική κρίση και τις συνέπειες της, σε αυτόν και την συρρίκνωση του τζίρου του που ενδέχεται να είναι καταστροφική. Τόσο μυαλό έχουν;
Αυτό που γίνεται στον ΟΠΑΠ τις τελευταίες ημέρες είναι καθαρός φασισμός, έχει καταργηθεί ο ν.3170/03 και το σύνταγμα. Απαγορεύουν να εκφράσουμε την αγάπη μας και το συναίσθημα μας στα αδέσποτα σκυλιά. Μας υποχρεώνουν να τα κυνηγάμε, ενώ αυτά μας φυλάνε και μας προστατεύουν.

Μιλάμε για τον ολοκληρωτικό φασισμό μιας πολυεθνικής εταιρείας. Για σχιζοφρενείς και μανιοκαταθλιπτικούς που με την λιγοστή εξουσία που διαθέτουν καταστρέφουν όσα περισσότερα μπορούν.

Ζητάμε την συμπαράσταση σας,
να μοιράσετε την καταγγελία σε όσους περισσότερους μπορείτε.
Να ενημερωθούν τα κανάλια, οι εφημερίδες για να πάρει το θέμα μεγάλη έκταση. Το ευαίσθητο σημείο του ΟΠΑΠ είναι τα κέρδη του (τζίρος) και οι μέτοχοι του. Έτσι θα ασκηθεί πίεση.

Φιλόζωοι Εργαζόμενοι στον ΟΠΑΠ

Κι άλλη αρκούδα νεκρή από πυροβολισμό...

2010-02-23T05:30:00.003+02:00

Θύμα πυροβολισμού έπεσε νεαρό αρκουδάκι ηλικίας 3 έως 4 ετών, το οποίο βρέθηκε νεκρό σε δασική περιοχή του Δήμου Νεστορίου.

Το περιστατικό εντοπίστηκε από την περιβαλλοντική ομάδα της Καλλιστώ η οποία μετά από αυτοψία διαπίστωσε ότι το περιστατικό είχε συμβεί πριν από ένα μήνα. Τα τελευταία δύο χρόνια σκοτώθηκαν 23 αρκούδες μόνο στην περιοχή της Πίνδου.

Ο δράστης και τα κίνητρά του παραμένουν άγνωστα. Εξάλλου μέχρι σήμερα ποτέ δεν έχει βρεθεί και δεν έχει καταδικαστεί κανένας υπαίτιος παρόλο που τα περιστατικά παράνομης εξόντωσης αρκούδων αυξάνονται διαρκώς ξεπερνώντας τα 120 τα τελευταία 15 χρόνια. Σε ένα μόνο χρόνο καταγράφηκαν τέσσερα περιστατικά εξόντωσης αρκούδων από λαθροθήρες, γεγονός το οποίο φέρνει και πάλι στην επικαιρότητα το ζήτημα της ελλιπούς φύλαξης των δασικών περιοχών.

Είτε πρόκειται για περιστατικό λαθροθηρίας, είτε για περίπτωση αυτοδικίας μετά από ζημιές που προκάλεσε το μεγάλο θηλαστικό σε καλλιέργειες, η Καλλιστώ σημειώνει πως η αρκούδα είναι απόλυτα προστατευόμενο είδος και η εξόντωσή της διώκεται ποινικά.

Τονίζει επίσης ότι η παρουσία αρκούδας στο νομό Καστοριάς, αφενός προσδίδει στην ελκυστικότητα της περιοχής σε ό,τι αφορά στο φυσικό περιβάλλον, αφετέρου προκαλεί ενίοτε προβλήματα και ανησυχία στους παραγωγούς και στους κατοίκους της περιοχής, λόγω των εποχικών ζημιών που προκαλούνται αλλά και των επισκέψεων κάποιων αρκούδων κοντά σε κατοικημένες περιοχές.

Στις αρχές του καλοκαιριού του 2009 υπήρξαν τέτοια κρούσματα προσέγγισης δύο νεαρών αρκούδων στο Δήμο Νεστορίου, γεγονός που είχε προκαλέσει τότε αναστάτωση σε μερίδα των κατοίκων της περιοχής και δεν αποκλείεται η σκοτωμένη αρκούδα να ήταν μία από αυτές που προσέγγιζαν τότε τον οικισμό.

Μάλιστα η Καλλιστώ από τότε είχε επισημάνει την ανάγκη λήψης μέτρων με σχετική επιστολή της στη νομαρχία Καστοριάς προτείνοντας την ενεργοποίηση ομάδας άμεσης επέμβασης έτσι ώστε να δίνονται αποτελεσματικές διαχειριστικές λύσεις χωρίς θύματα.

http://www.protothema.gr/environment/article/?aid=61510

Βίγκαν Κυριακή στον Κυματοθραύστη!

2010-02-05T19:25:00.006+02:00

Αντι-Τσικνοπέμπτη

2010-02-03T00:16:00.007+02:00

7:00μμ ΠΕΜΠΤΗ, 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Πλατεία Μοναστηρακίου (Σταθμός)
(Περισσότερες πληροφορίες στο Facebook)

Παραγωγή Αυγών

2010-01-24T19:44:00.009+02:00

Συνανάρτηση των blogs Troo Food Liberation, Veganizer, Animal News GR, Αντισπιστική Δράση, Απελευθέρωση των Ζώων!, Οπτικοακουστικό Αρχείο για τα Δικαιώματα των Ζώων.

Σχετικό ποστ: Κοτόπουλα αλέθονται ζωντανά

Καταδίκη για βασανισμό ζώων

2010-01-15T00:27:00.003+02:00

Χτες έγινε η δίκη κατά της ιδιοκτήτριας του παράνομου (λες και τα "νόμιμα" είναι καλύτερα) εκτροφείου καθαρόαιμων ζώων που χρησιμοποιούνταν ως μηχανές αναπαραγωγής και δημιουργίας κέρδους, το οποίο είχε ανακαλυφθεί στο Αλεποχώρι πριν από 2 μήνες, μετά από καταγγελία κατοίκων.
Η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη με δύο κατηγορίες: εκτροφή χωρίς άδεια και βασανισμός ζώων.
Άτομα που ήταν παρόντα στη δίκη την περιγράφουν ως μια γυναίκα ποταπή, με πανάκριβα ρούχα, ενώ είπε ότι χρειαζόταν τα χρήματα αλλά "αγαπούσε" τα 56 σκυλιά που κατασχέθηκαν, αφού ήταν υποσιτισμένα ή μισοπεθαμένα. Θα ξαναγυρίσει στο δικαστήριο για την καταδίκη της αλλά έχει ήδη κάνει έφεση για να της επιστραφούν τα σκυλιά!!! Στην παράνομη φάρμα υπήρχαν και γάτες, κότες, κουνέλια, ψάρια και πουλάκια.
Αυτή ήταν η πρώτη δίκη στην Ελλάδα για ιδιοκτήτη παράνομης φάρμας εκτροφής (puppy mill) ενώ είναι η δεύτερη φάρμα που ανακαλύπτεται και κλείνει. Είναι η πρώτη φορά που κρίνεται ένοχος η δράστης και η πιθανή ποινή της θα είναι 4 μήνες φυλάκιση...
Μην αγοράζετε ζώα από pet shop και βιτρίνες, μην αγοράζετε ζώα γενικώς και από πουθενά! Τα ζώα δεν είναι εμπόρευμα κανενός! Είναι ζωντανά πλάσματα με ίσα δικαιώματα με τα δικά μας και η ζωή τους είναι ίσης αξίας με τις δικές μας!
Το καλύτερο θα ήταν να υιοθετείτε ζωάκια που για σοβαρούς λόγους (π.χ. για λόγους υγείας) δε μπορούν να ζήσουν ελεύθερα στους δρόμους ή ακόμα καλύτερα να ταίζετε και να φροντίζετε τα αδέσποτα της περιοχής σας.

Λευτεριά σ'όσους είναι στα κλουβιά!!!

Μεταφορά από Athens Indymedia
Υπόλοιπες photo http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1121239

(Ευχαριστώ την Franchesca για την αναδημοσίευση στο Φόρουμ Χορτοφαγίας)

Η τεχνολογία στοχεύει στην αντικατάσταση των πειραμάτων σε ζώα

2010-01-14T20:45:00.004+02:00

Τεχνολογία που θα επιτρέπει στους κατασκευαστές καλλυντικών να τεστάρουν τα προϊόντα τους για αλλεργικές αντιδράσεις, χωρίς αμφιλεγόμενα πειράματα σε ζώα, βρίσκεται στα σκαριά και θα μπορούσε να μπει σε χρήση τον επόμενο χρόνο.

Η τεχνολογία αυτή εξελίχθηκε από την εταιρεία Hurel Corp., με χορηγεία από την εταιρεία καλλυντικών L'Oreal, και έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει τα πειράματα σε ποντίκια και ινδικά χοιρίδια που χρησιμοποιούνται για να προβλέψουν αντιδράσεις σε φάρμακα και καλλυντικά. Η συσκευή χρησιμοποιεί κύτταρα ανθρώπινου δέρματος που έχουν αναπτυχθεί εργαστηριακά και μιμούνται την αλλεργική αντίδραση του σώματος σε ξένα χημικά. Τα προκαταρκτικά πειράματα είναι πολλά υποσχόμενα, αλλά χρειάζονται εντατική έρευνα για να διευκρινιστεί κατά πόσο η τεχνολογία αυτή είναι ακριβής.

Η καθιερωμένη μέθοδος πειραμάτων για αλλεργικές αντιδράσεις περιλαμβάνει την εφαρμογή χημικών στα αυτιά των ποντικιών, τα οποία αργότερα θανατώνονται και τεμαχίζονται για μελέτη.

Η εταιρεία Hurel είπε την Πέμπτη ότι ελπίζει να εξαλείψει την ανάγκη για τέτοια πειράματα, σε ανακοίνωσή της μαζί με την μεγαλοεταιρεία καλλυντικών L'Oreal, η οποία προσέφερε τα χρήματα για την έρευνα.

[...]

Όπως και άλλες εταιρείες της βιομηχανίας καλλυντικών, η L'Oreal δίνει αγώνα δρόμου για την εξέλιξη εναλλακτικών πειραμάτων για την ασφάλεια αντιρυτιδικών κρεμών και κραγιόν που θα συμφωνούν με τους νόμους της Ε.Ε. Νομοθέτες έχουν ζητήσει από τις εταιρείες να εξαλείψουν τα πειράματα σε δέρμα ζώων μέχρι το 2013.

[...]
Ο Sandusky, πρώην τοξικολόγος για την Εταιρεία Περιβαλλοντικής Προστασίας, εκτιμά πως η τεχνολογία της Hurel, αν εφαρμοστεί επιτυχώς, θα μπορούσε να εξαλείψει την ανάγκη για δεκάδες χιλιάδες περάματα σε ζώα κάθε χρόνο.

[...]

Ολόκληρο το άρθρο στο παρακάτω λινκ
http://altweb.jhsph.edu/news/current/usnewsalttech.html

Killing in the name of

2010-01-05T22:03:00.003+02:00

Ανάσα Θανάτου

2009-12-29T02:26:00.002+02:00

Το αντίθετο της εξέλιξης...

2009-12-20T22:01:00.006+02:00

Χταπόδια και νοημοσύνη...

2009-12-18T06:39:00.004+02:00

Όπως κατέγραψαν υποβρύχια πλάνα, ορισμένα χταπόδια στην Ινδονησία, συνηθίζουν να βρίσκουν κομμένες καρύδες και να τις συλλέγουν ώστε να μπορούν να χρησιμοποιήσουν αργότερα ως καταφύγιο.

Η ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι αυτό είναι το παράδειγμα χρήσης του εργαλείου από χταπόδια ή γενικότερα από οποιοδήποτε μη σπονδυλωτό ζώο, σε έρευνα στο περιοδικό Current Biology.

"Παραλίγο να πνιγώ από τα γέλια όταν το είδα για πρώτη φορά. Το φαντάστηκα ότι κάτι προσπαθεί να κάνει, αλλά δεν το περίμενα ότι θα αρπάξει το κέλυφος της καρύδας και θα το βάλει στα πόδια", δήλωσε ένας από τους ερευνητές, ο Δρ Τζούλιαν Φιν, από το Μουσείο Βικτόρια της Αυστραλίας.

Τα χταπόδια τύπου Amphioctopus marginatus, κινηματογραφήθηκαν μεταξύ του 1999 και 2008 στα ανοικτά των ακτών της Βόρειας Sulawesi και του Μπαλί της Ινδονησίας. Η περίεργη συμπεριφορά τους είχε εντοπιστεί σε τέσσερις περιπτώσεις. Τα χταπόδια χρησιμοποιούσαν κομμένες στη μέση καρύδες που έχουν απορριφθεί από ανθρώπους και έχουν μείνει στα βάθη του ωκεανού.

Ο Δρ. Μαρκ Νόρμαν, επικεφαλής του τμήματος επιστήμης στο Μουσείο Βικτόρια στη Μελβούρνη και ένας από τους συντάκτες της μελέτης είπε: "Είναι εκπληκτικό να τους παρακολουθείς να μπαίνουν σε ένα από αυτά τα κελύφη. Βάζουν προσεκτικά τα πλοκάμια τους κάτω από τις καρύδες, ώστε να βγουν από την άμμο".

Αφού τοποθετήσουν τα κελύφη έτσι ώστε η ανοιχτή πλευρά τους να είναι στραμμένη προς τα πάνω, τα χταπόδια καθαρίζουν το εσωτερικό τους από τη λάσπη και μετά χώνονταν μέσα τους. Αν τα κελύφη είναι δύο – μισό και μισό- τότε βάζουν πρώτα το ένα μέσα στο άλλο.

Τα χταπόδια μετέφεραν κάτω από το σώμα τους τις καρύδες μέχρι 20 μέτρα, από το σημείο όπου τις βρήκαν αρχικά και μάλιστα με ταχύτητα που εξέπληξε τους επιστήμονες, πιθανώς επειδή όταν κουβαλάνε κάτι, τα χταπόδια αισθάνονται ευάλωτα από τους εχθρούς τους και θέλουν να τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα με το κουβάλημα, για να νιώσουν πιο ασφαλή.

Το πιο απίστευτο είναι ότι αν τα χταπόδια έχουν μόνο το ένα μισό της καρύδας, απλώς το αναποδογυρίζουν και χώνονται κάτω από αυτό. Αν όμως είναι αρκετά τυχερά για να βρουν και τα δύο κομμάτια της σπασμένης καρύδας, τότε χώνονται στο ένα μισό και μετά τοποθετούν από πάνω το άλλο μισό, ώστε τα δύο κομμάτια να εφαρμόζουν μια χαρά όπως ήταν η αρχική καρύδα πριν σπάσει και έτσι το χταπόδι είναι απόλυτα προστατευμένο μέσα σε αυτήν.

Η χρήση εργαλείων κάποτε εθεωρείτο αποκλειστικά ανθρώπινη ικανότητα, όμως σιγά-σιγά οι επιστήμονες παρατηρούν ανάλογη συμπεριφορά σε όλο και περισσότερα ζώα (πίθηκοι, δελφίνια, ελέφαντες, κοράκια κ.α.). Ως εργαλείο θεωρείται κάτι που το ζώο μεταφέρει και κάποια στιγμή χρησιμοποιεί για ένα συγκεκριμένο σκοπό - και το χταπόδι πλέον ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ανακύπτει πλέον το ερώτημα αν αυτή η έξυπνη συμπεριφορά των χταποδιών είναι σημάδι μαθησιακής ικανότητας ή κληρονομημένη.

Δείτε ακόμη: Τα καβούρια νιώθουν πόνο...και τον θυμούνται.

Ισπανία: Συγκέντρωση-σοκ στη Μαδρίτη

2009-12-13T19:13:00.001+02:00

Τα πτώματα εκατοντάδων ζώων, κουνελιών, αρνιών, κοτόπουλων, χοίρων, βιζόν και πολλών άλλων ειδών εκτέθηκαν την Κυριακή στο κέντρο της Μαδρίτης από τα μέλη μιας ένωσης υπεράσπισης των ζώων.

Οι διαδηλωτές μέλη της οργάνωσης, ολοι ντυμένοι με ολόλευκα ρούχα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ στην καρδιά της πιό τουριστικής περιοχής της Μαδρίτης και καθένας τους κρατούσε από ένα πεθαμένο ζώο που είχαν βρεί σε φάρμες, σε σφαγεία ή στους δρόμους, προκαλώντας τους περαστικούς να σταματήσουν και να ενημερωθούν.

Οι διαδηλωτές έκαναν αυτήν την περίεργη συγκέντρωση-σοκ με αφορμή και την παγκόσμια ημέρα προστασίας των ζώων που γιορτάζεται στις 10 Δεκεμβρίου αλλά και για να προκαλέσουν την προσοχή των πολιτών στην φρικτή ζωή που πέρασαν αυτά τα σκοτωμένα ζώα, όπως τόνισε έκπροσωπος της "Ενωσης Ισότητα για τα Ζώα".

"Στις 10 Δεκεμβρίου γιορτάζεται στον κόσμο όλο η Διεθνής Ημέρα των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εδώ και πολλά χρόνια γιορτάζεται και η ημέρα των δικαιωμάτων των ζώων, κυρίως για να υπενθυμίζεται σε όλους μας ότι τα ζώα πρέπει να τυγχάνουν σεβασμού και καλής μεταχείρησης, όπως ακριβώς και οι άνθρωποι" ανέφερε καταλήγοντας ο εκπρόσωπος της Ενωσης.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1751645

Vegans against Violence : X is for X-archeia :)

2009-12-09T00:28:00.003+02:00

Ρυθμός σφαγής ζώων στις ΗΠΑ το 2008...

2009-11-03T20:01:00.002+02:00

και κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται χειρότερα...όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε όλες τις άλλες χώρες, ειδικά με τον ασιατικό κόσμο να αλλάζει διατροφικές συνήθειες και να τρώει όλο και περισσότερο όπως οι Αμερικάνοι.

Ισχύει πάντα το "(παν) μέτρον άριστον";

2009-11-02T20:11:00.002+02:00

Αναδημοσίευση κειμένου της Έλσας από το Φόρουμ Χορτοφαγίας (www.veganforum.gr)
Ευχαριστούμε τη Δεινομάχη για το αρχικό λινκ.

Ένα επιχείρημα που ακούμε συχνά, όταν πιάνουμε κουβέντα για την βίγκαν στάση ζωής, και ειδικά όταν πρόκειται για τη διατροφή, είναι το περίφημο «όλα με μέτρο». Οι συνομιλητές μας θεωρούν ότι η άποψή μας είναι ακραία γιατί «όλα χρειάζονται στον άνθρωπο» φτάνει να μην κάνει καταχρήσεις.
Μερικοί μάλιστα επικαλούνται και αρχαία ρητά του τύπου «(παν)μέτρον άριστον» για να δώσουν περισσότερο κύρος στην άποψή τους.

Είναι όμως αυτό ένα επιχείρημα που μπορεί να σταθεί;

Διάβασα πρόσφατα ένα σχετικό κείμενο που πολύ μου άρεσε, (με πολύ ιδιαίτερο ύφος που δεν θα μπορούσα να μεταφέρω σε κατά λέξη μετάφραση), όπου με πολύ γλαφυρό τρόπο διατυπώνονται αφοπλιστικά αντεπιχειρήματα που θα προσπαθήσω να μεταφέρω κάπως πιο ελεύθερα παρακάτω.

Αν όλα λοιπόν χρειάζονται, αλλά «με μέτρο», θα μπορούσε κανείς να πει ότι και τα παρακάτω είναι αποδεκτά:

• Βιασμός με μέτρο.
• Γενοκτονία με μέτρο.
• Σκλαβιά με μέτρο.
• Σφαγή με μέτρο.
• Τρομοκρατία με μέτρο.
• Αδικία με μέτρο.
• Ηρωίνη με μέτρο.
• Κακοποίηση παιδιών με μέτρο.
• Ενδοοικογενειακή βία με μέτρο.

Βλέπετε που οδηγεί αυτή η λογική; Όσοι επικαλούνται το επιχείρημα αυτό, εννοώντας ότι λίγο από κάτι -ακόμα κι αν κάτι είναι κακό ή βλαβερό- δεν θα σε βλάψει, ξεχνούν ή δεν θέλουν να σκέφτονται, ότι μπορεί κάλλιστα να βλάψει ή να σκοτώσει κάποιον άλλον.
Όπως, ας πούμε, στην περίπτωση των αλλαντικών. Μπορεί διατροφικά να μην είναι η καλύτερη επιλογή, αλλά ένα λουκανικάκι πότε-πότε, δεν πρόκειται να σε σκοτώσει, όπως δεν θα σε βλάψει λίγο τυράκι ή ένα αυγουλάκι πού και πού. Σωστά;
Ναι, αλλά… Εκείνο που δεν λέγεται είναι ότι όλα τα αισθανόμενα πλάσματα που εμπλέκονται στην παραγωγή των παραπάνω τροφίμων, υποφέρουν, βασανίζονται, και τελικά χάνουν την ζωή τους σε αυτή τη διαδικασία, ανεξάρτητα από την ποσότητα που θα καταναλώσει κάποιος. Όταν λοιπόν λέμε «τα πάντα, αλλά με μέτρο» να ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό.

Το κείμενο τελειώνει επισημαίνοντας ότι τα αντεπιχειρήματα αυτά μπορεί να είναι πολύ εύστοχα, θέλουν όμως πολύ προσοχή στο πώς θα χρησιμοποιηθούν γιατί πολύ εύκολα μπορεί να εκληφθούν σαν δείγμα επικριτικότητας και αδιαλλαξίας από μέρους μας και να απωθήσουν τον συνομιλητή μας αντί να τον πείσουν…

Προβολή Earthlings

2009-10-14T23:32:00.001+02:00

μετά την ταινία θα ακολουθήσει συζήτηση

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, 22:00
στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μικρόπολις (2ος όροφος)
Βενιζέλου και Βασ. Ηρακλείου 18, Θεσσαλονίκη

Από το : http://antispe-gr.blogspot.com/

Δελτίο τύπου ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ για την Ημέρα των Ζώων

2009-09-29T19:16:00.001+02:00

Η 4η Οκτωβρίου ορίστηκε σαν Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων σ’ένα οικολογικό συνέδριο στη Φλωρεντία το 1931. Η ημέρα αυτή επιλέχθηκε τιμώντας παράλληλα τη μνήμη του Αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης, προστάτη των ζώων, με σκοπό να τονίσει τη δεινή θέση των ειδών υπό εξαφάνιση. Με τον καιρό όμως, στη μέριμνα του οργανισμού της 4ης Οκτωβρίου συμπεριληφθήκαν όλα τα είδη και σήμερα πλέον γιορτάζεται παγκοσμίως σαν ημέρα όλων των ζώων.

Έτσι, τα ζώα του κόσμου μπορεί να απέκτησαν τη δική τους μέρα, όμως 78 χρόνια αργότερα, δεν κατέκτησαν ακόμα τα βασικά τους δικαιώματα στη ζωή, την ελευθερία και την ευζωία. Κι αυτό γιατί η ανθρωπότητα συνεχίζει να τα αντιμετωπίζει σα σκλάβους, καταναλωτικά αντικείμενα και παραγωγικές μηχανές, ενώ σαν ένας σύγχρονος Λεβιάθαν εξακολουθεί:

- να σφαγιάζει ετησίως πάνω από 60 δισεκατομμύρια ζώα και να αλιεύει 75 έως 145 εκατομμύρια τόνους ιχθυηρών (από τους οποίους τα 2/3 γίνονται ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια για την εκτροφή των ζώων φάρμας) για να ικανοποιήσει τους γευστικούς της κάλυκες,
- να γδέρνει πάνω από 60 εκατομμύρια ζώα για να οικειοποιηθεί τη γούνα τους,
- να κυνηγάει άμετρα ζώα του αέρα, της στεριάς και της θάλασσας στο όνομα της ψυχαγωγίας, της άθλησης και της τόνωσης της «ανδρικής» της δύναμης (παραφράζοντας τα λόγια της Αντιπροέδρου της ΡΕΤΑ, οι κυνηγοί νιώθουν ικανοποίηση και ηδονή όταν κρατάνε στα χέρια τους αυτούς τους «τεράστιους φαλλούς»),
- να κατακρεουργεί 150 έως 180 εκατομμύρια ζώα για ερευνητικούς, στρατιωτικούς, ιατρικούς και κοσμετολογικούς σκοπούς,
- να κακοποιεί, βασανίζοντας, δηλητηριάζοντας, πολτοποιώντας και κρεμώντας καθημερινά χιλιάδες ζώα για να εκτονώνει τις χονδροειδείς και βίαιες ορμές της.

Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2007 από το «Ευρωβαρόμετρο», έδειξε ότι το 93% των Ευρωπαίων θεωρεί ηθική υποχρέωση τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Όμως, για να φτάσουμε από τη θεωρία στην πράξη χρειάζεται να αφυπνίσουμε τη συνείδησή μας για να απελευθερώσουμε τα αδερφά προς εμάς πλάσματα. Χρειάζεται να αντιληφθούμε την παράλογη αντιμετώπισή μας και τη σχιζοφρενική στάση μας απέναντι στα ζώα, όταν από τη μια έχουμε αγκαλιά το γουνοφόρο ζώο σαν κατοικίδιο σύντροφο και από την άλλη το φοράμε σα γιακά του μπουφάν μας ή το σερβίρουμε στιφάδο στο γεύμα μας. Όταν από τη μια διακοσμούμε με ζωάκια τα δωμάτια των παιδιών μας και τους λέμε χαριτωμένες ιστοριούλες γι’αυτά και από την άλλη τα καταβροχθίζουμε ικανοποιώντας τις γαστρονομικές μας απολαύσεις.

Ο Σύλλογος ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (ΠΟΦΥΖΩ), ζητάει τη νομική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ζώων και την αντιμετώπισή τους «σαν άτομα που έχουν μια βιογραφία και όχι απλά μια βιογραφία», σα συναισθανόμενα πλάσματα που «είναι κάποια κι όχι κάτι», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε και ο πρωτοπόρος φιλόσοφος Τοm Regan, που ήρθε στην Αθήνα για να μιλήσει για τα δικαιώματα των ζώων στην εκδήλωση που έγινε στις 24 Ιουνίου 2009.

Επίσης, ζητάμε η 4η Οκτωβρίου να είναι ημέρα αποχής από την αγορά και κατανάλωση κρέατος και όλων των ζωικών προϊόντων, είτε αυτά προέρχονται από τις κτηνοτροφικές μονάδες και τη βιομηχανία κρέατος, είτε από τις παραδοσιακές και βιολογικές φάρμες.

Δε θέλουμε φάρμες με προδιαγραφές, αλλά ΚΑΘΟΛΟΥ ΦΑΡΜΕΣ.
Δε θέλουμε μεγαλύτερα κλουβιά, αλλά ΑΔΕΙΑ ΚΛΟΥΒΙΑ.

Τέλος, ο ΠΟΦΥΖΩ εύχεται τα ζώα να αποκτήσουν τους δικούς τους εκπροσώπους στη νέα βουλή που θα προκύψει στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 που τυχαίνει φέτος να συμπίπτουν με την τιμητική τους, τιμώντας έτσι ουσιαστικά τη μέρα αυτή.

Για τον ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ

H Πρόεδρος
Ρόζα Μηνακούλη

http://pofyzo.blogspot.com/

Φίλοι ή τροφή;

2009-09-17T21:08:00.001+02:00

Friends or Food? from V3G4N on Vimeo.

http://elliniko-ar-media-arxeio.blogspot.com/

Κοτόπουλα αλέθονται ζωντανά

2009-09-06T05:18:00.003+02:00

Μυστική έρευνα σε πτηνοτροφείο
αποκαλύπτει πως αλέθονται ζωντανά τα κοτοπουλάκια

Η οργάνωση Mercy for Animals μόλις έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο και λεπτομέρειες σχετικά με την πρόσφατη μυστική έρευνα που πραγματοποίησαν – αυτή τη φορά σε ένα εκκολαπτήριο όπου τα πτηνοτροφεία, μικρά και μεγάλα, προμηθεύονται τις θηλυκές κότες ενώ τα αρσενικά κοτοπουλάκια, άχρηστα για τη βιομηχανία τους, θανατώνονται με απαίσιο τρόπο: «Πετιούνται, ακρωτηριάζονται και αλέθονται ζωντανά. Αυτή είναι η σοκαριστική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες χιλιάδες κοτοπουλάκια κάθε μέρα, στο μεγαλύτερο εκκολαπτήριο κοτόπουλων στον κόσμο». Το σοκαριστικό υλικό που θα παρακολουθήσετε, δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Είναι η καθιερωμένη και νόμιμη πρακτική που συναντάται στη βιομηχανία αυγών.

Επισκεφθείτε τη σχετική ιστοσελίδα που είναι αφιερωμένη στη συγκεκριμένη έρευνα.
http://www.mercyforanimals.org/hatchery/

Μεταφράζω από την ιστοσελίδα:
Για τα περίπου 150.000 αρσενικά κοτοπουλάκια που γεννιούνται κάθε 24 ώρες στις εγκαταστάσεις του Hy-Line, η ζωή αρχίζει και τελειώνει την ίδια μέρα. Οι εργάτες τα αρπάζουν από τα εύθραυστα φτερά τους και τα χωρίζουν από τα θηλυκά κοτόπουλα πετώντας τα σε ειδικές θήκες με προορισμό το θάνατο. Πρόκειται να πεθάνουν την ίδια ημέρα γιατί δεν μπορούν να παράγουν αυγά και δεν μεγαλώνουν αρκετά πολύ και αρκετά γρήγορα ώστε να χρησιμοποιηθούν για το κρέας τους. Οι ζωές τους κόβονται σύντομα όταν πετιούνται ζωντανά στην αλεστική μηχανή – όπου χτυπιούνται στα τοιχώματα μέχρι να ξεσκιστούν σε μικρά κομματάκια από τις λεπίδες του μηχανήματος.

Πάνω από 30 εκατομμύρια αρσενικά κοτοπουλάκια έχουν την ίδια τύχη κάθε χρόνο στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις.

Για τα θηλυκά κοτόπουλα, αυτή είναι μόνο η αρχή μίας ζωής γεμάτης βαναυσότητα και φυλάκιση στα χέρια της βιομηχανίας παραγωγής αυγών. Πριν ακόμη εγκαταλείψουν το εκκολαπτήριο, θα τους κόψουν τα ράμφη – κομμάτι από τα ευαίσθητα ράμφη τους θα κοπεί με λέιζερ. Οι εργάτες τα πετούν και τα ξεδιαλέγουν μέχρι να τοποθετήσουν 100 σε κάθε κουτί για να μεταφερθούν σε διάφορα μέρη της χώρας.

Η απόλυτη ασέβεια σε κάθε κανόνα ευζωίας στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Στην πραγματικότητα, οι συνθήκες που καταγράψαμε με τις κρυφές κάμερες είναι καθιερωμένες και αποδεκτές από την βιομηχανία παραγωγής αυγών. Η εταιρεία Hy-Line περιγράφει τα κοτόπουλα ως «γενετικά παράγωγα» και τους φέρεται έτσι ακριβώς όπως τα βλέπει – ως άψυχα αντικείμενα, αντί για έμψυχα όντα.

Οι παραγωγοί αυγών έχουν κάνει υπέρμετρες προσπάθειες να κρύψουν τις βάναυσες αυτές πρακτικές από τους καταναλωτές. Οι διάδρομοι των σουπερμάρκετ φιλοξενούν θήκες με αυγά που απεικονίζουν ειδυλλιακές εικόνες από κότες ελευθέρας βοσκής και κόκορες που λαλούν χαρούμενα.

Αυτές οι παραπλανητικές επινοήσεις του μάρκετινγκ καλύπτουν τη σκληρή και βίαιη φύση της βιομηχανίας αυγών και των εκκολαπτηρίων.

Οι καταναλωτές έχουν το δικαίωμα να μάθουν την αλήθεια πίσω από την παραγωγή αυγών.
Με βάση τα ανησυχητικά ευρήματα της έρευνας, η οργάνωση Mercy For Animals καλεί τα 50 μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ των ΗΠΑ να τοποθετήσουν ετικέτες πάνω στις θήκες αυγών με την επιγραφή: «Προσοχή: Αρσενικά κοτοπουλάκια αλέθονται από τη βιομηχανία αυγών».
Ευτυχώς, οπλισμένοι με την αλήθεια, καταναλωτές σε όλη τη χώρα μπορούν πλέον να κάνουν ευσυνείδητη και συμπονετική επιλογή τροφής.

Με τη βοήθεια της καταναλωτικής ζήτησης, η βιομηχανία αυγών θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται, να κακοποιεί και να σκοτώνει ζώα ηλικίας μίας ημέρας, για όσο αυτό θα είναι επικερδές. Οι καταναλωτές διαθέτουν την εξουσία να μεταφέρουν την ηθική τους στο τραπέζι τους, επιλέγοντας την συμπόνια αντί της βαναυσότητας σε κάθε γεύμα, υιοθετώντας μία φιλική προς τα ζώα βίγκαν διατροφή.

Εικονικό μουσείο για τα δικαιώματα των ζώων

2009-08-17T20:32:00.001+03:00

Ακολουθείστε το λινκ:
http://www.peta2.com/alp/?c=peta2_enews

Μητέρα και γιος

2009-08-17T00:04:00.004+03:00

Οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα πως για να φτάσει το γάλα στο ψυγείο τους, αγελάδες υπόκεινται σε τεχνητή γονιμοποίηση συνεχώς, κρατούνται δηλαδή σε μία κατάσταση συνεχούς εγκυμοσύνης σχεδόν, προκειμένου να παράγουν γάλα. Και όταν τα μωρά τους γεννιούνται, απομακρύνονται και παίρνουν το δρόμο για το σφαγείο για να καταλήξουν στο κρεοπωλείο της γειτονιάς με τον τίτλο «μοσχαράκι γάλακτος». Μιλάμε για μία τραγωδία που δεν θα αποδεχόμασταν να συμβεί σε κανέναν άνθρωπο, αλλά τη δεχόμαστε εντελώς φυσικά για τα άλλα ζώα.

Και όλα αυτά για ένα γάλα που δεν αποτελεί φυσική ανθρώπινη τροφή, μιας που ανήκει σε άλλο ζωικό είδος και όχι στο δικό μας. Κάτι σαν να αποφασίζαμε να ταΐσουμε γατάκια και σκυλάκια, όχι με το γάλα της μητέρα τους, αλλά με ανθρώπινο γάλα. Και όμως η γαλακτοπαραγωγική βιομηχανία με ιστορία αιώνων, έχει καταφέρει να περάσει στο DNA μας σχεδόν, την πεποίθηση ότι το γάλα (και ιδιαίτερα το αγελαδινό) είναι η καλύτερη τροφή για τα ανθρώπινα μωρά, αποσιωπώντας εντέχνως κάθε επιστημονική έρευνα που αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο αλλά και τις διαδικασίες που ακολουθούνται από τις βιομηχανικές φάρμες για την παραγωγή του.

Η παρακάτω ιστορία είχε Happy Ending. Αυτή η μητέρα και το μωρό της θα παραμείνουν μαζί μόνο από τύχη. Δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα εκατομμύρια άλλων μητέρων που ζουν και πεθαίνουν στις φάρμες χωρίς να μπορέσουν ποτέ να χαρούν τα μωρά τους ή να ζήσουν ελεύθερα όπως η φύση τις προστάζει.

Στο βίντεο θα παρακολουθήσετε τη γραμματέα του βρετανικού καταφυγίου Hillside Animal Sanctuary να μιλά για την Κλόβερ και τον Μπράμπλ.

Η Κλόβερ έφτασε στο καταφύγιο από τύχη. Προορίζονταν για θανάτωση μιας που το αίμα της είχε παραπάνω λευκά αιμοσφαίρια από το επιτρεπτό όριο. Αυτό σημαίνει πως το γάλα της θα είχε πύον, πράγμα που ισχύει για όλες τις αγελάδες (!), αλλά η συγκεκριμένη είχε τιμές πάνω από το επιτρεπτό. Κατά πάσα πιθανότητα θα την πυροβολούσαν στο κεφάλι και θα έπαιρνε το δρόμο για το σφαγείο μιας που εκεί καταλήγουν οι ‘άχρηστες’ αγελάδες.
Η Κλόβερ μόλις είχε χάσει ακόμη ένα μοσχαράκι. Της το πήραν για σφαγή και ακόμη προσπαθούσε να συνέλθει από αυτό αλλά ήταν και πάλι έγκυος. Οι άνθρωποι του καταφυγίου κατάφεραν να τη σώσουν και είδαν με έκπληξη μετά από μερικές εβδομάδες να γεννά ένα αρσενικό μοσχαράκι. Τώρα μητέρα και γιος θα μπορέσουν να περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους παρεούλα χωρίς κανείς να τους χωρίσει.

Το δημοσίευμα και βίντεο εδώ

Καταγγελία για παράνομο τσίρκο

2009-08-16T18:39:00.000+03:00

Το τσίρκο EUROPEO ARBEL που λειτουργεί από τις 6 Αυγούστου στο Δήμο Μαραθώνα Αττικής. Το συγκεκριμένο τσίρκο έχει διάφορα ζώα όπως λιοντάρι, τίγρη, πάνθηρα, καμήλες, λάμα, άλογα, ταύρο, κατσίκες και άλλα καθώς και ένα μωρό λιονταράκι (χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του και αν έχει τα απαραίτητα συνοδευτικά έγγραφα). Το μικρό λιονταράκι χρησιμοποιείται για φωτογραφίες με παιδιά.

Ως Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων, καταγγέλουμε το Δήμαρχο Μαραθώνα κ .Σπύρο Ζαγάρη για τη μη άσκηση των καθηκόντων του όσον αφορά το τσίρκο Arbell (Europeo). Η συγκεκριμένη επιχείρηση εγκαταστάθηκε και λειτουργεί από τις 6 Αυγούστου 2009 σε ιδιωτικό χώρο της περιοχής Μαραθώνα.
Σύμφωνα με το άρθρο 80 παράγραφο 6, εδάφιο γ του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΔΚ), ο Δήμαρχος παρέχει την εντολή για τη σφράγιση των καταστημάτων που λειτουργούν χωρίς άδεια. Η παράβαση των διατάξεων αυτής της παραγράφου αποτελεί πειθαρχικό αδίκημα και παράβαση καθήκοντος και τιμωρείται κατά τις διατάξεις των άρθρων 142 και 143 του νόμου και κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα.
Παρόλα αυτά ο Δήμαρχος όλο αυτό το διάστημα αρνείται προκλητικά την αρμοδιότητά του αυτή τόσο σε μέλη φιλοζωικών σωματείων τα οποία του ζητάνε να παρέμβει σφραγίζοντας το παράνομο τσίρκο, όσο και δημόσια σε ραδιοφωνική εκπομπή (ΣΚΑΙ 12 Αυγούστου 2009) κατά την οποία αναφέρθηκε στη διαδικασία ανάκλησης αδείας και όχι στη διαδικασία σφράγισης καταστημάτων που λειτουργούν χωρίς άδεια. Προηγουμένως όμως ο Δήμαρχος είχε δηλώσει ότι δεν έχει χορηγήσει άδεια. Ο ίδιος δηλώνει αντίθετος με το τσίρκο καθώς δεν του έχει χορηγήσει άδεια, αρνείται όμως να δώσει στη δημοτική αστυνομία εντολή για σφράγιση της επιχείρησης επιτρέποντας έτσι την ανεξέλεγκτη λειτουργία του. Σε κάθε περίπτωση καλούμε το Δήμαρχο να εφαρμόσει άμεσα τις σχετικές διατάξεις. Σε αντίθετη περίπτωση θεωρούμε ότι αποδέχεται την ανεξέλεγκτη λειτουργία του τσίρκο.

Ως φιλοζωικοί σύλλογοι είμαστε αντίθετοι με την παρουσία των τσίρκο με ζώα στη χώρα μας καθώς δεν εκφράζουν τον πολιτισμό του 21ου αιώνα και προωθούν τη βία στις σχέσεις του ανθρώπου με τα άλλα όντα του πλανήτη. Αγωνιζόμαστε για την απαγόρευση τους και προτείνουμε τα τσίρκο χωρίς ζώα που λειτουργούν με επιτυχία σε όλο τον κόσμο.

Για την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή 100 Ζωοφιλικών Σωματείων

Όλγα Κήκου

Καυστικό υγρό σε... γατάκια!

2009-08-13T06:23:00.000+03:00

Η Νέα Σμύρνη ζει τους τελευταίους μήνες υπό το φόβο ενός θρασύδειλου, ο οποίος επιτίθεται σε μωρά γατάκια ρίχνοντάς τους καυστικό υγρό.

Ένα γατάκι, δεν κατάφερε να σωθεί παρά τις προσπάθειες γατόφιλων της περιοχής και άλλα τρία ακρωτηριάστηκαν. Η βάρβαρη αυτή πράξη θέτει σε κίνδυνο ακόμα και τη σωματική ακεραιότητα συνανθρώπων μας, καθώς το καυστικό υγρό έχει την όψη νερού και όποιος πιθανότατα προσπαθήσει να σκουπίσει κάποιο άμοιρο γατάκι χωρίς να πάρει μέτρο προφύλαξης (γάντια), μπορεί να καεί. Οι κάτοικοι της περιοχής καταγγέλλουν τα περιστατικά και περιμένουν την αντίδραση των τοπικών φορέων.

Από την Ηλεκτρονική Έκδοση της Ελευθεροτυπίας
enet.gr, 14:35 Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Μια ματιά σε μία δυστυχισμένη ζωή

2009-07-30T07:10:00.004+03:00

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν το πόσο στενά συνδεδεμένες είναι οι βιομηχανίες κρέατος και γάλακτος. Δυστυχώς ακόμη και οι βετζετέριανς δεν ανοίγουν τα μάτια τους να δουν πως για κάθε ποτήρι γάλακτος, για κάθε κομμάτι τυρί, ένα μωρό έχει πεθάνει. Πραγματικά δεν περιγράφεται η φρίκη και η μιζέρια που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα αθώα αυτά ζώα, λίγες ημέρες μετά τη γέννησή τους. Μόνο σκληρότητα και αγριότητα αντί για την αγάπη της μητέρας τους και μία φυσιολογική ζωή.

Παρακολουθείστε το παρακάτω βίντεο για να πάρετε μία μικρή ιδέα του του τι περνούν σήμερα τα μοσχαράκια...

Η παράλογη λογική της "ζωοφιλίας"

2009-07-22T01:08:00.003+03:00

Αν ένας άντρας κακοποιεί τη γυναίκα του, του ζητάμε να σταματήσει ή σηκώνουμε τα χέρια ψηλά και του λέμε, πως αφού πρόκειται να τη χτυπήσει, τουλάχιστον ας μη το κάνει πολύ βαριά; Με τον ίδιο τρόπο, όταν ένα άτομο ετοιμάζεται να φάει κρέας, του εξηγούμε γιατί πρέπει να σταματήσει ή σηκώνουμε τα χέρια ψηλά και του λέμε πως αφού πρόκειται να φάει κρέας, ας είναι τουλάχιστον από βιολογική φάρμα;;;

Η σύγκριση αυτή δεν έχει σκοπό να προσβάλλει κανέναν, αλλά μόνο να υπογραμμίσει το παράλογο των δύο καταστάσεων. Είναι άλλο πράγμα να υποστηρίζεις την πλήρη απελευθέρωση ενός ανθρώπου ή ενός ζώου, και άλλο πράγμα να υποστηρίζεις την κράτησή του, την σκλαβιά του, αρκεί να γίνεται με 'ανθρώπινες συνθήκες'. Ένα κελί ή ένα κλουβί λίγα τετραγωνικά μεγαλύτερο, παραμένει φυλακή. Αυτό δεν μπορούν να δουν οι κοντόφθαλμοι που αγωνίζονται για καλύτερες συνθήκες στις φυλακές, για καλύτερες συνθήκες στα σφαγεία.

Εκμετάλλευση και 'συμπόνοια'

Ο αγώνας για καλύτερες συνθήκες εκμετάλλευσης των ζώων, είναι σαν να αποφασίζουμε πως έχουμε χάσει χωρίς πρώτα να αγωνιστούμε. Βλέπουμε οργανώσεις και ομάδες ανθρώπων που έχουν κηρύξει ότι παλεύουν για τα δικαιώματα των ζώων και την απελευθέρωσή τους, να συνεργάζονται με εταιρείες και παραγωγούς που στηρίζουν την εκμετάλλευσή τους. Αυτή η στάση δεν οφελεί το κίνημα για την απελευθέρωση και το μόνο που περνάει στο κοινωνικό σύνολο , είναι πως τα ζώα δεν είναι τίποτα άλλο από πηγές εισόδων, αντικείμενα προς πώληση και αξεσουάρ για τον καναπέ, κι αυτό μόνο όταν τυγχάνει να είναι μαλλιαρά και χαριτωμένα όπως οι γάτες και οι σκύλοι.

Αυτή η τακτική κάνει το εξής :
Δικαιολογεί τη σκλαβιά,
ζητώντας μακρύτερες αλυσίδες
Ζητά από τον εκμεταλλευτή,
να βασανίσει λίγο πιο μαλακά το θύμα.

Αλλά δεν απαιτεί το τέλος αυτής της τραγωδίας
δεν αποζητά την ελευθερία για τους σκλάβους
και το γκρέμισμα των σφαγείων.
Οφείλουμε να είμαστε πιο συνεπείς.
Γιατί τα ζώα δεν χρειάζονται
τις δικαιολογίες μας.
Χρειάζονται τη δράση μας.

Liberation-It's all connected

2009-07-17T08:21:00.001+03:00

http://elliniko-ar-media-arxeio.blogspot.com/